آیا عصر معاصر، عصر ظهور است؟

به گزارش خبرنگار فرهنگی صد آنلاین، این کانون‌های مرکزی عبارت است از: منطقه شام (سوریه)، ایران، عراق، فلسطین و عربستان؛ کشورهای مذکور در «جغرافیای ظهور» و در مثلث «کوفه، مکه، قدس»، مرکز تحولات و رویدادهای مهمی خواهند بود و در آینده این کشورها، قبل از ظهور، اتفاقاتی بسیار سریع و شگفت‌آور رخ خواهد داد که تاثیرات مهمی بر امنیت منطقه‌ای و حتی جهانی خواهند گذاشت. بنابراین دیده‌بانی سیاسی و نظامی «کشورهای نقش‌آفرین در تحولات فرایند ظهور» در هر برهه‌ای از زمان، می‌تواند اهمیت استراتژیک و آینده‌پژوهانه داشته باشد.

در مباحث مهدویت، باید به نکته بسیار مهمی توجه کرد و آن اینکه: حوادث متتهی به نشانه‌های حتمی ظهور در مثلث «کوفه، مکه، قدس»، قطعه‌های مختلف یک «پازل واحد»، محسوب می شوند و جدا از هم، نباید بررسی شوند و اگر مستقل از یکدیگر بررسی شوند، نتایج واقعی و مطلوب حاصل نخواهد شد.

با کنار هم قرار دادن گزاره‌های «مرتبط و هم‌خانواده» در قالب قطعه‌های مختلف «پازل واحد» و آنچه که در صحنه تحولات میدانی «جغرافیای ظهور» مشاهده می‌شود، انعکاس قویی در احادیث مهدویت دارد و آنگاه این سوال مطرح می‌شود: آیا در عصر ظهور، به سر می‌بریم و متعاقب آن چه تکالیف فردی و اجتماعی برای «جامعه زمینه‌ساز» در مقابله با دسیسه‌های جبهه باطل، ایجاد خواهد شد؟ زیرا پازل ظهور، «شاخص»‌های دارد از جمله:

تشکیل انقلاب زمینه‌ساز ظهور (آغاز قدرتمندی جبهه حق)

تشکیل دولت یهود صهیونیست در فلسطین (افساد جبهه باطل)

فتنه شام و سوریه (نبرد تمدنی جبهه حق و باطل)

همپیمانی مشترک یمانی، خراسانی در جغرافیای ظهور برای مقابله با جریان سفیانی در عراق و حجاز (مقدمات فرایند ظهور)

لازم به ذکر است باور به اینکه ظهور در آینده نزدیکی نیست، اشتباه است و اصولا استبعاد و دور پنداشتن ظهور از نشانه‌‌های «قساوت قلب» است و البته در هیچ دوره‌ای از تاریخ، تمام آنچه از نشانه‌های ظهور که در عصر حاضر در حال روی دادن است، اینچنین و کنار هم، قرار نگرفته است.

به فرموده امام خمینی: امید است عصر معاصر، عصر ظهور باشد (صحیفه امام خمینی، ج21، ص327) و این قرن، قرن غلبه مستضعفین بر مستکبرین باشد (صحیفه امام خمینی، ج15، ص171) و جهان مهيا می‌شود برای طلوع آفتاب ولايت از افق مکه معظمه (صحیفه امام خمینی، ج17، ص480-481)؛  همچنانکه در احادیث نیز اندیشه «قرب و نزدیکی ظهور»، تمجید شده است[157]؛ إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً وَ نَراهُ قَرِيبا.