به گزارش صد آنلاین ، در دوران مدرن، شرایط تنشزا و بحرانی –از اضطراب شغلی و تحصیلی تا مشکلات مالی، بیماری یا حوادث ناگهانی– به یک واقعیت روزمره تبدیل شدهاند. استرس و اضطراب نه تنها بر سلامت روان تأثیر میگذارند، بلکه میتوانند منجر به اختلال در خواب، کاهش تمرکز، مشکلات گوارشی و حتی افزایش خطر بیماریهای قلبی و ایمنی شوند. در حالی که راهکارهای رفتاری و درمانی (مانند رواندرمانی و مدیتیشن) به خوبی شناخته شدهاند، توجه به نقش ویتامینها و مواد معدنی در تنظیم سیستم عصبی و کاهش علائم استرس نیز غیرقابل انکار است.
تحقیقات نشان میدهند که برخی ویتامینها و مکملهای غذایی میتوانند به طور طبیعی و ایمن در کاهش سطح هورمونهای استرس (مانند کورتیزول) و بهبود خلق و خو مؤثر باشند.
در ادامه به بررسی علمی واقعیت این ادعا پرداخته میشود:
۱. ویتامینهای گروه B: پایه سیستم عصبی و تنظیم خلق و خو
ویتامینهای گروه B نقش کلیدی در عملکرد سیستم عصبی و تولید انتقالدهندههای عصبی دارند. کمبود آنها میتواند با افزایش استرس، اضطراب و خستگی همراه باشد.
- ویتامین B۱۲ (کوبالامین): برای سلامت مغز و اعصاب ضروری است و کمبود آن میتواند منجر به خستگی، مشکلات حافظه و اضطراب شود. برخی مطالعات بر کمبود ویتامین B۱۲ در افراد مضطرب و دارای علائم افسردگی اشاره کردهاند.
- ویتامین B۶ (پیریدوکسین): در تولید سروتونین و دوپامین (هورمونهای مرتبط با احساس شادی و آرامش) نقش دارد. بر اساس تحقیقات، کمبود B۶ با افزایش تحریکپذیری و اضطراب مرتبط است.
- فولات (B۹): نقش مهمی در سلامت مغز دارد. کمبود آن با افزایش خطر افسردگی و اضطراب در افراد مختلف، از جمله دانشجویان و دانشآموزان، مرتبط است.
بررسی نقش ویتامینها در عملکرد عصبی؛ آیا میتوان با ویتامینها استرس و اضطراب را کنترل کرد؟/ در بحران، ذهن شما تشنه این ویتامینهاست
۲. ویتامین C: آنتیاکسیدان و ضد استرس
ویتامین C یک آنتیاکسیدان قوی است که در برابر آسیب سلولی ناشی از استرس اکسیداتیو محافظت میکند. تحقیقات نشان دادهاند که مصرف ویتامین C میتواند سطح کورتیزول را کاهش و احساس آرامش را افزایش دهد. طبق مطالعات، مصرف ویتامین C در دوران امتحانات، با کاهش احساس استرس در محصلان همراه بوده است.
بررسی نقش ویتامینها در عملکرد عصبی؛ آیا میتوان با ویتامینها استرس و اضطراب را کنترل کرد؟/ در بحران، ذهن شما تشنه این ویتامینهاست
۳. ویتامین D: تنظیم ایمنی و بهبود روحیه
ویتامین D نه تنها برای استخوان سالم ضروری است، بلکه نقش مهمی در سلامت روان دارد و کمبود آن با افزایش خطر افسردگی و اضطراب مرتبط است. در یک مطالعه سیستماتیک مشخص شد مصرف ویتامین D در افراد دارای علائم اضطرابی و افسردگی نقش مؤثری دارد.
بررسی نقش ویتامینها در عملکرد عصبی؛ آیا میتوان با ویتامینها استرس و اضطراب را کنترل کرد؟/ در بحران، ذهن شما تشنه این ویتامینهاست
۴. منیزیم: آرامشبخش طبیعی
منیزیم یک ماده معدنی حیاتی برای عملکرد سیستم عصبی و عضلانی است. کمبود آن میتواند با اضطراب، بیخوابی و تحریکپذیری همراه باشد. مطالعات نشان دادهاند که مصرف منیزیم میتواند سطح کورتیزول را کاهش و احساس آرامش را افزایش دهد. در یک مطالعه روی دانشجویان، مصرف منیزیم با کاهش اضطراب در شرایط آزمون همراه بود.
بررسی نقش ویتامینها در عملکرد عصبی؛ آیا میتوان با ویتامینها استرس و اضطراب را کنترل کرد؟/ در بحران، ذهن شما تشنه این ویتامینهاست
۵. زینک: ماده معدنی ضد استرس
زینک برای عملکرد سیستم ایمنی و سلامت مغز ضروری است. کمبود آن میتواند با افزایش استرس و اضطراب همراه باشد. زینک در تولید انتقالدهندههای عصبی و کاهش سطح کورتیزول نقش دارد و تحقیقات، اثرات این مکمل خوراکی را در بهبود علائم اضطراب در افراد مبتلا به بیماریهای مزمن ثابت کردهاند.
بررسی نقش ویتامینها در عملکرد عصبی؛ آیا میتوان با ویتامینها استرس و اضطراب را کنترل کرد؟/ در بحران، ذهن شما تشنه این ویتامینهاست
۶. التیانین: آرامش بدون خوابآلودگی
L-Theanine یک اسید آمینه موجود در چای سبز است که میتواند بدون ایجاد خوابآلودگی، آرامش بخش باشد. این ماده با افزایش فعالیت موج دلتا و اسیلاتورهای آمیگدال مغز، به کاهش اضطراب کمک میکند. طبق شواهد، مصرف L-Theanine با افزایش تمرکز و کاهش اضطراب، خصوصاً در میان گروههای محصل، همراه است.
بررسی نقش ویتامینها در عملکرد عصبی؛ آیا میتوان با ویتامینها استرس و اضطراب را کنترل کرد؟/ در بحران، ذهن شما تشنه این ویتامینهاست
۷. امگا-۳
اسیدهای چرب امگا-۳، به ویژه EPA و DHA، اجزای اصلی غشای سلولهای مغزی هستند و نقش حیاتی در سلامت مغز و عملکرد عصبی دارند. کمبود امگا-۳ با افزایش خطر افسردگی، اضطراب و اختلالات شناختی مرتبط است. در مطالعاتی، مکملیابی امگا-۳ (به ویژه با نسبت بالای EPA) با کاهش علائم اضطراب و افسردگی در افراد مبتلا به اضطراب مرتبط شده است.
نکته: این مکملها جایگزین درمانهای پزشکی نیستند و باید به عنوان بخشی از سبک زندگی (شامل تغذیه سالم، ورزش، خواب کافی و درمان روانی) مورد استفاده قرار گیرند.
همچنین بهتر است قبل از مصرف هر مکمل، با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنید./خبرآنلاین