به گزارش صد آنلاین، در زیر توضیح علمی این اثرات ارائه میشود:
دانههای انجیر منبع غنی فیبر غذایی (هم محلول و هم نامحلول) هستند:
فیبر نامحلول حجم مدفوع را افزایش میدهد و به بهبود حرکات روده و پیشگیری از یبوست کمک میکند.
فیبر محلول (مانند پکتین) به عنوان پریبیوتیک عمل کرده و با تغذیه باکتریهای مفید روده (پروبیوتیکها)، تعادل میکروبیوم روده را تقویت میکند. این فرآیند به کاهش التهاب روده و بهبود جذب مواد مغذی میانجامد.
دانههای انجیر حاوی آنتیاکسیدانهای قوی مانند:
پلیفنولها (مانند کورستین و روتین)
ویتامین E
اسیدهای فنولیک
این ترکیبات با خنثی کردن رادیکالهای آزاد (عوامل ایجاد استرس اکسیداتیو)، از تخریب کلاژن و الاستین پوست جلوگیری میکنند. نتیجه این فرآیند، کاهش چینوچروک، بهبود انعطافپذیری پوست و محافظت در برابر آسیبهای ناشی از اشعه UV است.
همچنین، فیبر موجود در دانهها با دفع سموم از بدن، به شفافیت پوست کمک میکند.
آنتیاکسیدانها و ترکیبات ضدالتهابی موجود در دانههای انجیر (مانند امولین و فیکوسین) با مهار تولید سیتوکینهای التهابی (مانند TNF-α و IL-6)، به کاهش التهاب مفاصل کمک میکنند. این خاصیت برای افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید یا استئوآرتریت مفید است.
علاوه بر این، انجیر حاوی مواد معدنی مانند منیزیم و کلسیم است که در حفظ سلامت استخوانها و مفاصل نقش دارند.
مصرف متعادل: اگرچه انجیر و دانههای آن مفید هستند، اما مصرف بیشازحد ممکن است به دلیل فیبر بالا، باعث نفخ یا ناراحتی گوارشی شود.
ترکیب با سایر مواد مغذی: برای اثرگذاری بهتر، انجیر را همراه با منابع ویتامین C (مانند مرکبات) مصرف کنید تا جذب آهن و سایر مواد معدنی آن افزایش یابد.
مطالعات علمی: تحقیقاتی مانند مطالعات منتشرشده در مجلات Food Chemistry و Journal of Ethnopharmacology تأثیرات ضدالتهابی و آنتیاکسیدانی انجیر را تأیید کردهاند./اختصاصی صد آنلاین