به گزارش صد آنلاین به نقل از روسیا الیوم، یک مسئول سعودی اعلام کرد که شی جین پینگ، رئیس جمهور چین اواخر سال گذشته پیشنهاد میانجیگری میان تهران و ریاض را به محمد بن سلمان ، ولیعهد سعودی داد و همین امر منجر به توافق شد.
این مسئول که خواستار عدم فاش شدن نامش شده است، تاکید کرد: مذاکرات اولیه میان شی جین پینگ و محمد بن سلمان طی دیدارهایی دوجانبه در نشست ریاض در دسامبر ۲۰۲۲ انجام شد.
وی گفت رئیس جمهور چین پیشنهاد داد که پکن تمایل دارد پلی میان تهران و ریاض باشد و ولیعهد عربستان از این امر استقبال کرد.
این مسئول سعودی خاطرنشان کرد: ریاض معتقد است که پکن در حال حاضر برای گسترش نفوذ خود در خلیج(فارس) وضعیت منحصر به فردی دارد.
این مسئول سعودی همچنین به رایزنی های حسین امیر عبداللهیان و فیصل بن فرحان، وزرای خارجه ایران و عربستان در نشست «بغداد۲» در اردن در اواخر ماه دسامبر و مذاکرات بن فرحان و معاون رئیس جمهور ایران در برزیل و همچنین سفر ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور ایران به پکن در ماه فوریه در راستای این توافق اشاره کرد.
وی تاکید کرد که چین می تواند به اجرای بندهای توافق کمک کند و این کشور عاملی اساسی در تحقق امنیت و ثبات در خلیج(فارس) است.
در پی سفر بهمنماه سید ابراهیم رئیسی به پکن و گفتگوهای انجام شده میان رییس جمهور چین با رییس جمهور کشورمان، دریابان شمخانی از روز دوشنبه ۱۵ اسفندماه در شهر پکن با هدف پیگیری توافقات سفر رییس جمهور، مذاکرات فشردهای را به منظور حلوفصل نهایی موضوعات فیمابین تهران-ریاض با همتای سعودی خود آغاز کرد.
در بخشی از این بیانیه آمده است: در نتیجه گفتوگوهای انجام شده، جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی عربستان سعودی توافق کردند، ظرف حداکثر دو ماه، روابط دیپلماتیک خود را از سر گرفته و سفارتخانهها و نمایندگیها را بازگشایی کنند.
وزرای امور خارجه دو کشور نیز جهت اجرای این تصمیم و انجام تمهیدات لازم برای تبادل سفرا با یکدیگر ملاقات مینمایند.
دو کشور با تاکید بر احترام به حاکمیت و عدم دخالت در امور داخلی یکدیگر در زمینه اجرای موافقتنامه همکاریهای امنیتی امضا شده در تاریخ ۱۳۸۰.۱.۲۸خورشیدی برابر با ۲۰۰۱.۴.۱۷ میلادی و نیز موافقتنامه عمومی همکاریهای اقتصادی، بازرگانی، سرمایهگذاری، فنی، علمی، فرهنگی، ورزشی و جوانان، امضا شده در تاریخ ۱۳۷۷.۳.۶ خورشیدی برابر با ۱۹۹۸.۵.۲۷ میلادی توافق کردند.
توافق ایران و عربستان با واکنش و استقبال گسترده کشورهای زیادی در سراسر جهان، بهویژه در میان اعراب روبرو شد و برخی آن را یک دستاورد دیپلماتیک و تا یخی توصیف کردند.