۲۸ دی ۱۴۰۲ - ۱۵:۴۴

لوکس ترین مقصد ساحلی مدیترانه که به شهر ارواح تبدیل شد

بازدید:۱۰۲۸
صد آنلاین | «واروشا» ناحیه‌ای واقع در شهر فاماگوستا در قبرس شمالی، شهر متروکه‌ای است که برخی لقب لوکس‌ترین شهر ارواح دنیا را به آن داده‌اند.

به گزارش صد آنلاین ،  شناحیه‌ای به نام واروشا (Varosha) در شهر فاماگوستا (Famagusta) وجود دارد که زمانی، از مناطق مدرن و توریستی جزیره قبرس و از معروف‌ترین و زیباترین استراحتگاه‌های مدیترانه به شمار می‌رفت. به گواه تاریخ، در سال ۱۹۷۴ میلادی، نیروی نظامی ترکیه این شهر را بمباران کرد و تحت نفوذ و کنترل خود درآورد.

 

 

 

 


لوکس ترین مقصد ساحلی مدیترانه که به شهر ارواح تبدیل شد 

 

 

 

 

بقایای ساختمان یک بانک در  منطقه متروکه واروشا
جمعیت باقی‌مانده منطقه نیز که اغلب یونانی‌تبار بودند، به قبرس جنوبی کوچ کردند؛ چراکه از آنان خواسته شده بود تا تغییر شرایط و برقراری دوباره آرامش، شهر را ترک کنند. در پی این تغییر، قفل در‌ها و تابلو‌های شهری زنگ زد، شیشه‌ها شکست، گردوغبار بر صورت شهر نشست، منطقه در سکوت کامل فرو رفت و هرگز کسی به واروشا بازنگشت.

از آن زمان، دسترسی به واروشا ممنوع شد و این منطقه متروکه و جنگ‌زده، به شهر ارواح شبیه شد؛ چراکه ظاهرا هیچ جنبده‌ای در آن به چشم نمی‌خورد.

از سال ۲۰۲۰ میلادی و به دستور رئیس‌جمهوری وقت ترکیه، بخشی از شهر افتتاح شد و پس از آن، به برخی از گردشگران اجازه دادند تا از این ویران‌شهر واقعی دیدن کنند. دیمیتری بوریو (Dimitri Bourriau) با نام هنری «Jahz Design» هنرمند عکاس فرانسوی، از جمله افرادی است که شانس بازدید و عکاسی از بزرگ‌ترین شهر ارواح جهان را به دست آورد. دیمیتری درباره این تجربه خود چنین می‌گوید:

ورود به واروشا بسیار تاثیرگذار بود. ما تنها دو نفر بودیم که صبح زود در شهر ارواح با دوچرخه‌هایمان می‌گشتیم. حتی در تنهایی هم تنش وجود داشت؛ چراکه در جای‌جای شهر، دوربین‌های امنیتی به چشم می‌خورد که همه حرکات ما را دنبال می‌کرد.

دیدن اینکه چگونه همه چیز گویی در زمان گذشته منجمد شده، بسیار متاثرکننده بود. خانه‌های خالی؛ مغازه‌های غارت شده؛ تابلو‌های زنگ زده؛ اما می‌توانید به‌راحتی از پنجره‌ها نگاهی بیندازید و ببینید که داخل ساختمان‌ها، چگونه است.

من زاویه دید خود را در عکس‌هایم روی بقایای زندگی در واروشا قبل از رها شدن آن، متمرکز کردم. جزئیات کوچکی که در عکس‌های من قابل‌مشاهده است، گواه گذر زمان است؛ به‌ویژه بر طبیعت و بازیابی آن از دخالت انسانی، تمرکز کرده‌ام.

خیابان اصلی (خیابانی که ارتش راه اندازی کرده بود)، اصلا برای من جالب نبود. چیزی که در مرکز توجه من و لنز دوربینم قرار داشت، خیابان‌های کوچک اطراف بود که داستان زندگی انسان‌هایی را روایت می‌کرد که زمین خود را پس نگرفتند.

تازه‌ها
پربیننده‌ها پربحث‌ها