به گزارش صد آنلاین ، در ۴۰ کیلومتری شمال غربی نطنز از استان اصفهان و در دامنه کوه کرکس روستایی کهن و دیدنی قرار دارد که از زمره استثناییترین روستاهای ایران به شمار میرود. اعتبار روستای ابیانه به ارزشمندی آثار و بناهای تاریخی پرتنوعش است. شکوه معماری بومی و سرشار از زیبایی این روستا آن را در شمار نمونههای کم نظیر تاریخی ایران و از اماکن دیدنی اصفهان درآورده است. ابیانه دارای موقعیت طبیعی مساعدی است و یکی از نقطات خوش منظره و خوش آب و هوای اصفهان است که در دوره صفویه میزبان نزدیکان و درباریان شاهان صفوی بوده است؛ در حالی که تمایل خود پادشاهان صفوی برای اقامت به ییلاقات نطنز بوده است.

در سرشماری سال ۱۳۶۱ شمار خانههای روستای ابیانه برابر با ۵۰۰ واحد برآورد شده است. این خانهها تماما بر روی دامنهی شمال رودخانه برزرود بنا شدهاند و از سبک معماری خاصی پیروی میکنند؛ به صورتی که پشت بام مسطح خانههای پایین دست، حیاط خانههای بالادست را به وجود آورده است و هیچ دیواری هم آنها را محصور نمیسازد. در نتیجه، روستای ابیانه در وهله اول روستایی چند طبقه به نظر میآید که در بعضی نقاط آن تعداد این طبقات به چهار میرسد. اتاقهای ابیانه به پنجرههای چوبی ارسی مانند مجهزند و برخی از آنها دارای ایوانها و طارمیهای چوبی پیش آمدهاند که اغلب مشرف بر کوچههای تنگ و تاریکاند و منظره روستا را بس دیدنی و جالب ساختهاند. نمای خارجی دیوارها هم تماما با خاک سرخی که معدن آن در مجاورت روستاست پوشیده شده است.