اقدام ماندگارِ دوره ششم شورای شهر؛ پایانِ جنگِ ۴ ساله برای تحول در پایتخت

وقتی صحبت از عملکردِ شورای ششم تهران می‌شود، نباید تنها به پروژه‌های عمرانیِ سطحی نگریست. آنچه در این دوره به عنوانِ «میراثِ ماندگار» در ذهنِ تاریخِ مدیریتِ شهریِ تهران باقی خواهد ماند، نه پل‌ها و بزرگراه‌ها، بلکه شکستنِ سدهایِ دیوان‌سالاری و گره‌گشایی از بن‌بست‌هایی است که سال‌ها نفسِ شهر را گرفته بود. دو اقدامِ کلیدی در کمیته‌های «گردشگری» و «مشارکت‌های مردمی»، گواهی بر ۴ سال جنگیدنِ بی‌امان برای تغییر است.

پایانِ یک بن‌بستِ ۱۵ ساله؛ تولدِ شرکت گردشگری

شاید هیچ‌کس فکر نمی‌کرد که تأسیس شرکت گردشگری شهرداری تهران که ۱۵ سال در پیچ‌وخمِ شعارها و مقاومت‌هایِ لایه‌هایِ صاحب‌قدرت حبس شده بود، در این دوره به سرانجام برسد. مدیران کمیته گردشگری با پذیرشِ سختیِ مسیر، از ایده «سازمان» کوتاه آمدند تا به «شرکت» برسند؛ آن‌ها حتی تن به ادغامِ برج میلاد دادند تا این نهادِ ضروری برای شهر متولد شود. این نه فقط یک ابلاغیه اداری، بلکه پیروزیِ «تفکرِ توسعه‌محور» بر «مقاومت‌هایِ محافظه‌کارانه» بود. میراثی که حالا برای آیندگان به یادگار مانده تا به جایِ گرایش‌هایِ سیاسی، حالِ شهروندان را از جوان تا سالمند بهتر کند.

بازگرداندنِ اعتبار به محلات؛ نظام‌نامه‌ای برای عدالت

در سوی دیگر، در «هفتاد و هفتمین جلسه شورای اسلامی شهر تهران»، کمیته مشارکت‌های مردمی تکلیفِ یکی از مبهم‌ترین بخش‌هایِ مدیریتِ شهری یعنی «نظام‌نامه مدیریت محله» را یکسره کرد. اعضای شورا در حالی که درگیرِ حجمِ عظیمی از مطالباتِ انباشته بودند، برای دو جلسه متوالی با وسواسِ تمام، اصلاحاتِ این طرح را تصویب کردند.

پیامِ این اقدام روشن بود: «شورایاری‌هایِ تضعیف‌شده در دوره گذشته، جایی در ساختارِ ناکارآمدِ پیشین ندارند.» این شورا با رسمیت بخشیدن به سرمایه‌های اجتماعی محلات و جداسازیِ مدیریت محله از «استخدامِ مستقیمِ شهرداری»، راه را بر تخلفات بست و بازرسی را از حاشیه به متنِ مدیریتِ نواحی آورد.

میراثی برای آیندگان

این دو اقدام، مشتی نمونه خروار از تلاش‌هایِ شورای ششم است. سید احمد علوی و همکارانش در کمیته‌های مربوطه نشان دادند که در دنیایِ مدیریتِ شهری، «جنگیدن برایِ اصلاحِ ساختار» بسیار دشوارتر از کلنگ‌زنی برای پروژه‌هایِ نمایشی است. آن‌ها میراثی را بر جای گذاشتند که نه بر پایه بازی‌هایِ مجازی، بلکه بر ستون‌هایِ استوارِ «توسعه گردشگری» و «صیانت از سرمایه اجتماعی محلات» بنا شده است. تاریخ در آینده قضاوت خواهد کرد که در میانه هیاهویِ سیاسی، کدام تیمِ مدیریتی توانست ریشه‌هایِ ساختارِ فرسوده شهر را تغییر دهد.