ثبات در وزارت کار؛ چرا مجلس «آرامش» را بر «چالش» ترجیح داد؟

به گزارش خبرنگار سیاسی صد آنلاین، در حالی که گمانه‌زنی‌ها پیرامون استیضاح وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در روزهای اخیر به اوج خود رسیده بود، موکول شدنِ بررسی این موضوع به آذرماه، بیش از آنکه حاصل یک اتفاق یا «خوش‌شانسی» باشد، نشانی از عقلانیت حاکم بر فضای پارلمان و درک اهمیتِ «ثبات مدیریتی» در حساس‌ترین وزارتخانه کشور است.

اگرچه برخی نمایندگان محترم، این تعویق را به موضوعاتی فراتر از کارکرد وزارتخانه نسبت می‌دهند، اما نگاهی به وضعیتِ امروزِ وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی نشان می‌دهد که تغییرات مداوم و تنش‌های سیاسی، اولین قربانی‌اش «معیشت کارگران» و «امنیت خاطرِ بازنشستگان» خواهد بود. وزارت کار، پیشرانِ اصلیِ موتور محرکِ رفاه عمومی است؛ هرگونه تزلزل در مدیریت عالی این مجموعه، نه‌تنها مسیرِ اصلاحات ساختاری در صندوق‌های بازنشستگی را کند می‌کند، بلکه باعث بلاتکلیفی در سیاست‌گذاری‌های کلانِ حوزه اشتغال خواهد شد.

چرا استیضاح، اولویت امروز نیست؟

در شرایطی که کشور در حال گذار به ثباتِ پس از ترمیم کابینه است و حوزه‌هایی مانند انرژی و امنیت، نیازمند تمرکزِ مضاعفِ مجلس و دولت هستند، گشودن جبهه‌ای جدید در وزارتخانهِ «رفاه و تأمین اجتماعی» می‌تواند فضای اجرایی را به سمت حاشیه ببرد. تداوم کارِ احمد میدری، نه به معنای نادیده گرفتنِ دغدغه‌های نظارتی نمایندگان، بلکه به معنای فرصت دادن به یک ساختارِ اجرایی برای پیشبردِ برنامه‌های بلندمدت است.

نظارت آری، سیاست‌زدگی خیر

تأکیدِ برخی منتقدان بر وجودِ «تخلفات متعدد»، نیازمندِ بستری کارشناسی و حقوقی است. آنچه در مسیرِ نظارتِ پارلمانیِ کارآمد جایگاه دارد، بررسیِ اعداد، ارقام و کارنامه‌ی عملکردی در فضای تخصصی است، نه استفاده از عباراتِ کنایه‌آمیز در تریبون‌های عمومی که تنها خروجی آن، تشویشِ اذهانِ جامعهِ هدفِ وزارتخانه است.

به نظر می‌رسد مجلسِ دوازدهم با درکِ موقعیتِ خطیرِ کشور، به این جمع‌بندی رسیده است که «ثباتِ مدیریتی» در بدنه وزارت کار، برای عبور از چالش‌های اقتصادیِ جاری، یک ضرورتِ اجتناب‌ناپذیر است. میدری در ماه‌های اخیر نشان داده است که رویکردی مبتنی بر تعامل و حل مسئله دارد؛ رویکردی که اگر به دور از فشارِ استیضاح‌های زودهنگام و فرسایشی پیش برود، می‌تواند در آذرماه و ماه‌های پس از آن، نتایج ملموس‌تری در حوزه اصلاحاتِ رفاهی و صیانت از حقوق بازنشستگان به همراه داشته باشد.

اکنون زمانِ آن است که از حاشیه‌سازی‌های سیاسی فاصله گرفته و اجازه دهیم برنامه‌های کلانِ رفاهی که مستقیماً با سفره مردم و آرامشِ بازنشستگان در ارتباط است، در فضایی به دور از التهابِ سیاسی پیگیری شود. «آرامش»، همان چیزی است که امروز برای اصلاحاتِ ساختاری به آن نیاز داریم.