واکنش جالب نماینده مردم تهران در مجلس به استاندارد دوگانه در اتاق فرمان رسانه‌های غربی؛ چرا اعتراض در پاریس «آشوب» است و در تهران «آزادی»؟

محمد سراج، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، در واکنش به تفاوتِ فاحشِ روایتگریِ رسانه‌های جریان اصلی غرب از وقایع خیابانی پاریس در مقایسه با آنچه در تهران رخ می‌دهد، پرده از یک «واژه‌نامه‌ی جغرافیایی» برداشته است.

سراج در یادداشت اخیر خود در ویراستی با اشاره به نحوه پوشش اخبار اعتراضات در فرانسه نوشت: «استاندارد دوگانه رسانه‌های غربی دیگر پنهان نیست؛ در پاریس، اعتراض کارگر و جوان فرانسوی به گرانی و بی‌عدالتی، «آشوب» نامیده می‌شود و با خشونتِ بی‌پرده پلیس پاسخ می‌گیرد، اما همان رسانه‌ها برای ملت ایران نسخه «اعتراض مدنی» و «آزادی‌خواهی» می‌پیچند!»

این نقد که بازتاب‌دهنده نگاه انتقادی بسیاری از ناظران سیاسی است، بر این واقعیت تأکید دارد که رسانه‌های غربی «خبر» را نه به عنوان «واقعیتِ عریان»، بلکه به عنوان «ابزارِ مهندسیِ افکار عمومی» به کار می‌گیرند. در نگاه این رسانه‌ها، کنش‌های اجتماعی بسته به اینکه در کدام مختصات جغرافیایی رخ دهند، تعاریفِ متفاوتی پیدا می‌کنند:

• در پاریس: خشم مردم علیه نابرابری اقتصادی، مترادف با «برهم‌زنندگان نظم عمومی» و «اغتشاشگر» است و سرکوبِ پلیس، «اجرای قانون» نامیده می‌شود.
• در تهران: مطالبات و اعتراضات، صرف‌نظر از ماهیت و نحوه بروزشان، بلافاصله در «کارگاه‌های خبرسازی» به «جنبش مدنی» و «قیامِ آزادی‌خواهانه» تغییر ماهیت می‌دهند.

چرا این روایت شکست خورده است؟

محمد سراج معتقد است که «ملت‌های آزاده، دیگر این واژه‌نامه‌های جغرافیایی را باور نمی‌کنند.» این جمله کلیدی، نشان‌دهنده تغییر موازنه در جنگ روایت‌هاست. مخاطبِ جهانی امروز، با دسترسی به ابزارهای ارتباطی، تفاوتِ میانِ «واقعیت» و «سناریوی رسانه‌ای» را به خوبی درک می‌کند. تداوم این رفتارِ رسانه‌ای، بیش از آنکه به هدفِ نهاییِ غرب برای فشار سیاسی کمک کند، منجر به فروپاشیِ اعتبارِ اخلاقیِ این رسانه‌ها در چشمِ مردم جهان شده است.

این استاندارد دوگانه، بیش از آنکه یک رویکرد حرفه‌ای باشد، یک «بیانیه سیاسی» است که ثابت می‌کند برایِ اتاق‌های فکرِ غربی، «حقیقت» جایی در اولویت نیست؛ بلکه تنها چیزی که اهمیت دارد، جهت‌گیریِ سیاسیِ اخبار برای رسیدن به اهداف استراتژیک است.