این رفتار زننده در حالی رخ میدهد که فرودگاه بینالمللی نجف، نماد آشکار تخصص، ایثار و خدمات مهندسان و نیروهای فنی ایرانی بهویژه متخصصان برجسته استان اصفهان است. پس از ویرانیهای ناشی از جنگ در عراق، این فرزندان و نخبگان فنی ایران بودند که در کوتاهترین زمان ممکن، نه تنها این فرودگاه راهبردی را از صفر بنا نهادند و به بهرهبرداری رساندند، بلکه بخش عمدهای از هتلها، پلها، تقاطعها و معابر اصلی شهر نجف را ساختند و زیرساختهای زیارتی این کشور را احیا کردند.
رفتار اخیر مدیران فرودگاه نجف و انفعال دولت عراق در مدیریت این فضاحت، مصداق بارز بیچشمرویی در روابط بینالملل است. در شرایطی که عراق بخش عمده امنیت، ثبات و زیرساختهای حملونقل هوایی و شهری خود را مدیون حمایتهای همهجانبه و فداکاریهای بیدریغ جمهوری اسلامی ایران و فرزندان این مرزوبوم است، رفتارهای بچهگانه و ممانعت از پروازهای ایرانی، توهینی آشکار به شأن زائران، شرکتهای هواپیمایی و ملت ایران به شمار میرود.
کارشناسان و ناظران منطقهای تأکید میکنند:
۱. فقدان تجربه و درک دیپلماتیک: تصمیمگیران فعلی در عراق گویی حافظه تاریخی خود را از دست دادهاند و فراموش کردهاند در روزهای تاریک اشغال و بحران، چه کسانی در کنارشان ایستادند و شهرهایشان را آباد کردند.
۲. باجدهی به فشارهای ضدایرانی: اینگونه کارشکنیهای سخیف نشان میدهد که برخی حلقههای نفوذی و بیتجربه در دولت عراق، به جای احترام به حسن همجواری، بازیچه سیاستهای مخرب منطقهای شدهاند.
اتفاق رخداده برای هواپیمایی معراج و بازگشت هواپیما بدون مسافر به مشهد، مسئلهای نیست که دستگاه دیپلماسی و سازمان هواپیمایی کشوری بتوانند با صدور بیانیههای منفعلانه از کنار آن بگذرند.
دولت عراق باید بداند دستدرازی به حقوق شرکتها و مسافران ایرانی، پیامدهای سنگینی برای تعاملات دوجانبه و خطوط پروازی مشترک خواهد داشت. تهران باید با احضار فوری سفیر عراق و تعلیق امتیازات ویژه پروازی به خطوط هوایی این کشور، پیام روشنی به حاکمان بغداد بدهد: «دوران مدارا با بیحرمتی و بیچشمرویی به پایان رسیده است؛ احترامی که با عرق مهندسان ایرانی ساخته شده، نباید با لجاجت یک مشت مدیر نالایق پایمال شود.»
