مارال بنیآدم، مهدی پاکدل، شیدا خلیق، علی شادمان، علیرضا شجاعنوری، طناز طباطبایی، محسن غفاری، نوید محمدزاده، سام مزینانی و الیکا ناصری اسامی هستند که قرار گرفتنشان کنار هم میتواند برای مخاطب جذاب شود و تماشاگر را به سمت پلتفرم خرید بلیت یکی از گران ترین تئاترهای ایران ببرد اما به یک باره، یکی از این نامها بیرون کشیده میشود: «نوید محمدزاده». سپس ادعا میشود با رفتنش بلیتهای تئاتر که توسط عدهای به واسطه اظهارنظرهایش تحریم شده بود، به فروش رفته است. سپس نوید با یک بیانیه ظاهر میشود و محمد قدس را مینوازد که این تئاتر را ابزار بالا آوردن پلتفرم فروش بلیت خودش کرده است. این سلسله وقایع روی دور تند، تنها بخشی از حواشی این روزهای ستاره سینما و تئاتر است.

«نوید در حال اوت شدنه...» این دیالوگ یکی از تهیه کنندگان به خبرنگار تابناک درباره اوضاع این روزهای نوید محمدزاده بازیگر شناخته شده سینمای ایران است. ظاهراً اخراج نوید محمدزاده از نمایش «آرش» که برخلاف سنت تئاتر به شکل علنی مطرح شد، یک اتفاق نبوده و این روزها باد موافق پشت بادبان قایق این بازیگر نمیوزد اما چرا بازیگری که بر سر قرارداد انحصاری با او تا همین چند سال پیش دعوا بود، فعلاً از رادار توجه تهیه کنندگان خارج شده و آخرین پیشنهاد سنگین این گونه از روی میز برداشته شد؟ تابناک در گفت و گو با شماری از مطلعین در این زمینه درباره نوید به تصویر جالبی رسیده است.
بیشتر بخوانید: از فروش با نوید تا حذف به پایِ مخاطب؛ جسارتِ «آرش» این بود!

نوید محمدزاده جزو ستارههای پرطرفدار سینما در قریب دو دهه اخیر بوده اما پیش از آنکه در سینما و شبکه نمایش خانگی دیده و شناخته شود، روی صحنه تئاتر میدرخشید و سالنها را پر میکرد. در چند نوبتی که نمایش زمستان 66 محمد یعقوبی روی صحنه رفت، اجرای سال 1390 در سالن چارسو که نوید در ترکیب بازیگرانش بود، بهترین اجرای این نمایش بود. نوید محمدزادهای که تئاتر موفق «پچ پچه های پشت خط نبرد» با تهیه کنندگی محمد قدس و بلیت سی هزار تومان در سال 1396 روی صحنه برد، حالا بر سر نمایش آرش با بلیت 5 میلیون تومانی از سوی همان محمد قدس اخراج شد و این اخراج نیز تعمداً علنی شد. بنابراین انگشت اتهام به سمت این بازیگر خاک صحنه خورده مبنی بر عدم درک قواعد صحنه ناجوانمردانه است.
نوید اما مثل همه ما تغییر کرده و همان نوید یک دهه پیش نیست. دستمزدهای کلانی گرفت و برند قوی دارد و بنابر لحن گفتارش تندتر از قبل شده است دستمزدش نیز همچون بلیتهای تئاتر سر به فلک کشیده و اصلاً آن بازیگر ارزان نیست. او به خوبی در حال بهره بردن از شهرتش است اما سینما که برای تئاترهای پرهزینه همچون آرش تماشاگر میآورد و سالنهای 2500 نفری را پرمیکند، همواره تشنه چهرههای تازه است. همان گونه که نوید جای برخی چهرهها را روی پرده و صحنه گرفت، چهرههایی نظیر علی شادمان به شدت پرطرفدار شدهاند و صحنه را از آن خود کردهاند. شاید همین مسئله ترس تهیه کنندگان برای حذف نوید را کاهش داده و پیشنهادهای سنگین به این بازیگر کاهش یافته است.

نوید محمدزاده از همان ابتدا سعی کرد بازیگری خلاف موج باشد. لحن تهاجمی از نخستین فرصتهایی که امکان بازی در نقش یک داشت و رضا درمیشیان با عصبانی نیستم این شانس را به او داد، بخشی از رفتارش نه فقط مقابل دوربین، بلکه در پشت صحنه کارها بود. از حواشی پشت صحنه فیلمها نوید همواره خبرهایی به گوش میرسید که شدیدترین آنها در پشت صحنه برادران لیلا بود؛ اتفاقی که هنوز هیچ کدام از عوامل فیلم علناً دربارهاش صحبت نکردهاند اما منجر به قطع رشته طولانی همکاری سعید روستایی و نوید شد. او صراحت بیش از حدی دارد و ابایی ندارد که کاری را انجام دهد که از نظرش درست است؛ ولو آنکه به قیمت از دست رفتن برخی دوستیهایش تمام شود. آخرین نمونه از این جنس عکس العمل، پوشیدن تیشرت با طرح پرچم فلسطین و دفاع از این حرکتش با انتشار یک ویدیو بود.
فلسطین اما تنها دلیلی نیست که نوید را به حاشیه کشانده است. پشت صحنه تئاتر آرش حواشی ترتنشی رخ داده است. از قضا وقتی بحث فلسطین و نوع اخراج نوید مطرح شد، بازبینی نمایش بنابر تشخیص برخی مسئولین با تاخیر انجام شد تا به این موضوع رسیدگی شود و مشخص شد حواشی دیگری در جریان بوده است. به هر حال نوید وزنی پیدا کرده و برخی اهالی سینما و تئاتر مدعی هستند دیگر نمیتوانند سراغی از تواضع نوید بگیرند که یک دهه قبل از او میدیدند. هرچند در سوی مقابل نوید نیز خودش را شایسته احترام بیشتری نسبت به دورانی میداند که کارنامهای اینچنین نداشت و بر سر خواستنش دعوا نبود.
برخی اهالی سینما در گفت و گوهایش به خبرنگار «تابناک» به وضوح گفتند: «نوید پررو شده و میخواهند شاخش را بشکنند...» اما محمدزاده معتقد است که به حدی بازیگر قدرتمندی است که میتواند بدون محافظه کاری آنچه فکر میکند درست است بگوید و انجام دهد و خودش را به صحنه تحمیل کند و سینما و تئاتر حالاحالاها به او نیاز دارند و مجبورند با او همراهی کنند. الگوی رفتاری نوید در این منظر شبیه مارلون براندو در نسلهای پیشین و ادوارد نورتون در نسل کنونی است. آنها چه در پشت صحنه و چه در رفتارهای دیگرشان هیچ ملاحظهای را در نظر نگرفتند و در عین حال به اندازهای خوب بودند که تهیه کنندگان و سرمایه گذاران نتوانند از آنها بگذرند. زمان نشان میدهد نوید همچنان میتواند تهیه کنندگان را به دنبال خود بدواند یا آنهایی که این روزها به دنبال شکستن شاخش هستند، میتوانند او را به حاشیه ببرند؟