کالبدشکافی نقشه‌های ترامپ؛ بازگشت شبح «کنسرسیوم ۱۳۳۳» برای غارت نفت ایران

به گزارش خبرنگار سیاسی صد آنلاین، در تحلیل ریشه‌های دخالت‌های خارجی در اقتصاد ایران، قرارداد کنسرسیوم سال ۱۳۳۳ به عنوان یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های غارت سازمان‌یافته منابع ملی شناخته می‌شود. بر اساس مستندات تاریخی، اگرچه در ظاهر نفت ایران ملی شده بود، اما با امضای قرارداد کنسرسیوم، استخراج و عرضه نفت ایران برای مدت ۲۵ سال در اختیار یک گروه از شرکت‌های خارجی قرار گرفت.

در کتاب «اقتصاد سیاسی ایران» نوشته محمدعلی همایون کاتوزیان، به این نکته اشاره شده است که این قرارداد در واقع پوششی برای غارت پنهانی منابع ملی بود؛ تا جایی که حتی برخی منابع انگلیسی نیز بعدها اعتراف کردند که کنسرسیوم حربه‌ای برای تداوم استثمار منابع ایران در لباس جدیدی بود.

تحلیلگران سیاسی معتقدند که هشدار سالیان سال رهبری انقلاب در مورد چشم‌داشت دشمن به منابع نفت ایران، ریشه در همین تجربیات تاریخی دارد.

به باور این تحلیل‌گران، مدل‌های اقتصادی که ترامپ و دولت‌های مشابه در آمریکا دنبال می‌کنند، در حقیقت نسخه به‌روز شده‌ای از همان استراتژی «نفوذ در منابع» است. 

در واقع، هدف دشمن همواره تبدیل کردن منابع استراتژیک ایران به ابزاری برای فشار سیاسی و اقتصادی بوده است. لذا، شناسایی این الگوهای تکرارشونده، اولین قدم در جهت تقویت بازدارندگی اقتصادی و صیانت از ثروت‌های ملی در برابر نقشه‌های جدید کاخ سفید است.