با هدف قرار گرفتنِ پلِ استراتژیکِ «بندر خمیر به بندرعباس» در حملات اخیر، حالا پازلِ شومِ دشمن برای جنوب کشور تکمیلتر شده است. کارشناسان نظامی و راهبردی هشدار میدهند این حادثه صرفاً یک تخریب ساده نیست؛ بلکه یک «قطعِ ارتباطِ کلیدی» برای فلج کردنِ واکنشِ سریعِ ایران به تهدیداتِ احتمالی علیه جزایر است.
استراتژی «محاصره پیشدستانه»
بندر لنگه به عنوان یکی از مهمترین مراکز پشتیبانی لجستیکی برای جزایر استراتژیکِ ایران یعنی تنب بزرگ، تنب کوچک، ابوموسی، فارور و سیری، حالا با قطعِ پلِ مواصلاتی به بندرعباس، عملاً از «شریانِ اصلیِ تدارکاتی» جدا شده است.
سناریوی خطرناک: وقتی دستِ مدافعان کوتاه میشود!
تحلیلگران معتقدند هدف از این عملیات، ایجاد یک «خلأِ واکنش» است. اگر در این برهه زمانی، تحرکات نظامی مشکوکی در نزدیکی جزایر سهگانه یا جزیره هنگام صورت بگیرد، نیروهای خودی به دلیل قطعِ مسیرهای مواصلاتی و انسداد پل بندر خمیر، در انتقالِ سریعِ تجهیزات و نیروهای کمکی به سمت اسکلهها دچار بحران خواهند شد.
هدف بعدی چیست؟
وقتی «پلِ بندر خمیر» که شاهراهِ اتصالیِ بندر لنگه به بندرعباس است تخریب میشود، یعنی دشمن دقیقاً بر روی نقشههای نظامیِ ایران تسلط دارد و میداند که برای جدا کردنِ جزایر از خاک اصلی، باید ابتدا «ستون فقراتِ لجستیک» را در خشکی در هم شکست.
هشدار به متولیان امنیت:
آیا این حملاتِ زنجیرهای، پیشدرآمدی بر یک سناریوی بزرگتر برای تعرض به حاکمیتِ ایران در جزایر جنوبی است؟
وضعیت در منطقه به شدت حساس است؛ چشمها به سواحلِ جنوبی دوخته شده است.