حوادث ۲۴ ساعت گذشته در جنوب کشور، دیگر از مرز یک «اتفاق محلی» فراتر رفته است. شهادت ۷ تن از هموطنان در حمله به پل اصلی بندر خمینی (نزدیک به بندرعباس)، حالا در کنار تحلیلهای جدید کارشناسان نظامی آمریکایی، پازلی نگرانکننده را ترسیم میکند.
برخی تحلیلگران امنیتی در واشنگتن، عملیاتهای اخیر در جنوب ایران را نه یک اقدام ایذاییِ ساده، بلکه بخشی از یک استراتژیِ بزرگتر برای «خفگیِ لجستیکی» ارتش ایران میدانند. این تحلیلگران معتقدند ارتش آمریکا و متحدانش در منطقه، اکنون بر روی «استراتژی قطع ارتباط بندرعباس با مسیرهای مواصلاتی» متمرکز شدهاند.
چرا بندرعباس؟
بندرعباس به عنوان نبض تپنده صادرات و واردات کشور و شاهراه اصلی رسیدن به خلیج فارس، هدفِ اصلیِ هرگونه عملیاتِ بازدارنده است. اگر ادعای این تحلیلگران نظامی درست باشد، حملات اخیر به پلها و شریانهای مواصلاتی، صرفاً برای ایجاد یک «جزیره محصور» است که در آن، حرکت نیروهای کمکی و محمولههای نظامی به سمت ساحل مختل شود.
آمادهباش در فضایِ غبارآلود
مشاهده پهپادهای انتحاری در آسمان منطقه و هدف قرار دادن شریانهای حیاتی در استان هرمزگان، نشان میدهد که لایههای پدافندی باید در بالاترین سطح از آمادگی قرار گیرند. آیا ما با یک نبردِ «فرسایشیِ استراتژیک» روبرو هستیم که هدفش فلج کردنِ مراکز حیاتی پیش از هر رویاروییِ بزرگی است؟
صد آنلاین هشدار میدهد:
تکرار این سناریویِ امنیتی، زنگ خطری جدی برای متولیانِ امنیتِ اقتصادی و نظامی است. اگر جریانِ نفوذ در شریانهای حیاتی جنوب ادامه یابد، سناریوی «قطع مواصلات» میتواند ظرف چند روز به کابوسی برای لجستیکِ نظامی کشور تبدیل شود.