گوناگون عمومی

۱۸ تير ۱۴۰۵ - ۱۳:۴۲

ضرورت فوری تغییر دکترین: دشمن از «پشت دیوارها» و با «ترس» می‌جنگد؛ تنها راه مقابله، ضربه غافلگیرانه است

0 پسندیدم

هشدار راهبردی به فرماندهان و مقامات سیاسی: جنگ چهارم آغاز شده است؛ انفعال در برابر استراتژیِ فرسایش ترامپ، به معنای تسلیمِ زیرساخت‌هاست!

بازدید:۱۰۲۰

صد آنلاین - این یک تحلیل ساده نیست، بلکه یک «زنگ خطر» برای تمامی ارکان تصمیم‌گیری در کشور است. واقعیت تلخ و غیرقابل‌انکار این است که ما دیگر در دورانِ تهدیدهای کلاسیک نیستیم؛ «جنگ چهارم» که توسط دولت ترامپ با هدفِ فلج کردنِ تدریجی و بی‌سروصدای زیرساخت‌ها آغاز شده، در جریان است. ادامه دادن به سیاست‌هایِ پیشین و اتخاذِ مواضعِ تدافعی، تنها به دشمن فرصت می‌دهد تا با دقتِ میلی‌متری، ارکانِ بقایِ کشور را از درون فرسایش دهد.

به گزارش سرویس سیاسی صد آنلاین، تحلیلِ رفتارِ استراتژیکِ واشینگتن نشان می‌دهد که دشمن، به جای نبردِ رودررو، بر «نابودیِ زیرساختی» تمرکز کرده است. این یعنی آن‌ها می‌خواهند بدونِ لرزاندنِ توازنِ قدرت، کشور را به ورطه فروپاشیِ اقتصادی و اجتماعی کشانند.

ماهیتِ دشمن: هراس در پوششِ هیبت

باید برای مقامات و فرماندهان به یاد داشت که دشمنی که به این شکل و با این روش می‌جنگد، برخاسته از یک «ترسِ بنیادین» است. قرآن کریم در آیه ۱۴ سوره حشر، با دقتی بی‌نظیر، تبارِ این جنگ را افشا می‌کند:

«لَا يُقَاتِلُونَكُمْ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرًى مُحَصَّنَةٍ أَوْ مِنْ وَرَاءِ جُدُرٍ»

(آن‌ها هرگز به صورت گروهی با شما نمی‌جنگند مگر در دهکده‌های محکم یا از پشت دیوارها).

این «جنگ از پشت دیوار»، دقیقاً همان استراتژیِ ترامپ است: استفاده از ابزارهای اقتصادی، سایبری و زیرساختی برای حمله، بدونِ پذیرشِ ریسکِ یک نبردِ مستقیم. دشمن از قدرتِ واقعیِ ما می‌ترسد، لذا از «پشتِ دیوارِ زیرساخت‌ها» ضربه می‌زند تا خود را در امان نگه دارد.

پیام به فرماندهان و سیاست‌گذاران: از «دفاعِ ایستا» تا «حمله غافلگیرانه»

هشدار اصلی به مسئولانِ کشور این است: دشمنِ ترسو، با رعایتِ قواعدِ جنگیِ شما، از بین نمی‌رود. اگر ما در چارچوبِ دفاعِ سنتی و پاسخ‌هایِ متناسب باقی بمانیم، در واقع به او اجازه می‌دهیم تا طبقِ برنامه و با سرعتِ موردِ نظرِ خود، زیرساخت‌های ما را فرسایش دهد.

در برابرِ دشمنی که ماهیتش «ترس» و استراتژی‌اش «فرسایشِ پنهان» است، تنها راهِ نجات، عبور از دکترینِ «پاسخِ متناسب» و ورود به دکترینِ «ضربه غافلگیرانه» است.

ما نیازمندِ یک تحولِ ساختاری در نگاهِ امنیتی هستیم؛ نگاهی که به جای انتظار برای برخوردِ مستقیم، در نقاطِ حساسِ استراتژیک و در زمان‌هایی که دشمن در اوجِ امنیتِ خود (پشتِ دیوارها) قرار دارد، ضرباتِ غیرقابل‌پیش‌بینی و سنگین وارد کند.