به گزارش صد آنلاین ، پایگاه خبری «النشره» در تحلیلی نوشت: در پی اظهارات و اشارات اخیر دونالد ترامپ درباره احتمال درخواست از احمد الشرع (ابومحمد الجولانی)، رئیس دولت موقت سوریه، برای ایفای نقش در لبنان برای مقابله با حزبالله، برخی ناظران این سناریو را با حضور حزبالله در سوریه از سال ۲۰۱۱ مقایسه کردهاند.
با این حال، این مقایسه از نگاه تحلیلگران، بیش از آنکه بیانگر شباهت باشد، تفاوتهای بنیادینی را آشکار میکند. حزبالله در جریان جنگ سوریه بهعنوان یک بازیگر غیردولتی و خارج از چارچوب رسمی دولت لبنان وارد میدان شد؛ جریانی که بر اساس محاسبات سیاسی و نظامی خود عمل میکرد و از آزادی عمل بیشتری برخوردار بود.
در مقابل، هرگونه نقشآفرینی احتمالی سوریه در لبنان، در صورت تحقق، از مسیر دولت دمشق انجام خواهد شد؛ دولتی که هرچند همچنان با چالشهای داخلی و ضعف ساختاری روبهرو است، اما در چارچوب یک حاکمیت رسمی عمل میکند. از این رو، نمیتوان این دو تجربه را همارز دانست.
این تحلیل همچنین یادآور میشود که ارتش سوریه پس از سالها جنگ داخلی، شکافهای داخلی و حملات مکرر رژیم صهیونیستی، دیگر از توان و انسجام گذشته برخوردار نیست و علاوه بر آن، گروههایی که در سرنگونی حکومت بشار اسد نقش داشتند، هنوز بر سر ایجاد یک ساختار نظامی واحد به توافق نرسیدهاند.
بر این اساس، توافقهای منطقهای، از جمله «توافق چارچوب» میان لبنان و اسرائیل که با میانجیگری آمریکا در واشنگتن امضا شد، نیز دامنه هرگونه نقشآفرینی احتمالی سوریه در لبنان را محدود خواهد کرد.
از سوی دیگر، شرایط داخلی لبنان نیز مانع مهمی در برابر چنین سناریویی است. جامعه لبنان بهشدت دچار شکاف سیاسی است؛ بخشی از جریانها هرگونه نقش خارجی را در صورت کمک به ثبات میپذیرند، گروهی دیگر با استناد به تجربه تاریخی، مخالف هرگونه حضور سوریه هستند و طیفی نیز موضع خود را متناسب با شرایط امنیتی و اقتصادی تغییر میدهد.
در این میان، عامل زمان نیز اهمیت ویژهای دارد. به اعتقاد نویسنده، هرگونه تاخیر در اجرای توافقها یا ابهام در روند اجرای آنها، میتواند زمینه را برای تغییر آرایش نیروهای داخلی، تضعیف توافقات و افزایش بیثباتی فراهم کند. همچنین آمریکا و دیگر بازیگران بینالمللی نیز بیش از آنکه به متن توافقها توجه کنند، نتایج عملی آنها را ملاک ارزیابی قرار خواهند داد.
این تحلیل در پایان نتیجه میگیرد که حتی اگر چنین سناریویی عملی شود، بعید است به ثباتی پایدار در لبنان منجر شود؛ چرا که رقابت بازیگران منطقهای از جمله ایران، ترکیه و رژیم صهیونیستی همچنان ادامه خواهد داشت و احتمال تکرار چرخههای پیشین بیثباتی در لبنان دور از انتظار نخواهد بود./ایلنا