سید احمد علوی، فعال سیاسی و عضو شورای اسلامی شهر تهران، در گفتوگو با سایت صدآنلاین درباره تفاوتهای جنگ کنونی با جنگ ۱۲روزه اظهار کرد: یکی از مهمترین تفاوتهای عملکردی جمهوری اسلامی ایران در این دو مقطع را باید در «طرح عملیات» جستوجو کرد. به گفته او، استفاده از موشک یا هر سلاح راهبردی دیگر، اگر در قالب یک طرح عملیاتی هوشمندانه و چندبعدی قرار نگیرد، نمیتواند اثر راهبردی قابلتوجهی در میدان نبرد ایجاد کند.
علوی با اشاره به تجربه جنگ ۱۲روزه افزود: در آن مقطع اگرچه ایران در نیمه دوم جنگ توانست دستاوردهای میدانی قابل توجهی به دست آورد، اما در روزهای ابتدایی، طرح عملیاتی یا بهطور کامل شکل نگرفته بود یا با ضعفهایی جدی مواجه بود. به گفته او، حتی نحوه و زمانبندی پرتاب موشکها نیز نشان میداد که برخی تصمیمات مهم در میانه جنگ و برای تغییر معادلات اجتماعی در سرزمینهای اشغالی اتخاذ شده است.
وی ادامه داد: در مقابل، در نبرد کنونی نشانهای از نبود یا ضعف جدی در طرح عملیاتی مشاهده نمیشود و به نظر میرسد سناریوهای مختلف از پیش پیشبینی شده باشد. علوی روند منطقهایشدن جنگ، اولویتبندی اهداف، تلاش برای مختلسازی شبکه پدافندی آمریکا در منطقه، تداوم پرتاب موشک با وجود فشارها بر زیرساختهای موشکی و همچنین مدیریت تعداد پرتابها با توجه به احتمال طولانی شدن جنگ را از نشانههای وجود یک طرح عملیاتی منسجم دانست.
او همچنین به تقویت توان پدافندی کوتاهبرد و میانبرد، مدیریت تهدیدهای منطقهای و کنترل برخی تحرکات امنیتی در مرزها اشاره کرد و گفت: مجموعه این اقدامات نشان میدهد که ایران برای مواجهه با چنین نبردی آمادگی بیشتری داشته است.
این فعال سیاسی در پایان خاطرنشان کرد: جنگ همواره با هزینهها و ضعفهایی همراه است، اما با توجه به انسجامی که در طرح عملیات دیده میشود، بعید است طراحان نظامی ایران به سناریوهای مختلف از جمله گسترش ابعاد نبرد فکر نکرده باشند.