آخرین اخبار
گوناگون عمومی
۰۷ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۲:۰۱

گم‌شدن در واژه‌های تمدنی میان دود و اتوبوس‌های فرسوده؛ آقای علیزاده، شهرداری تهران آزمایشگاه نیست!

گم‌شدن در واژه‌های تمدنی میان دود و اتوبوس‌های فرسوده؛ آقای علیزاده، شهرداری تهران آزمایشگاه نیست!
بازدید:۷۱
صد آنلاین | یادداشت اخیر «مهدی علیزاده»، مدیرعامل جوان شرکت واحد اتوبوسرانی در خبرگزاری شهر، بیش از آنکه گزارشی از عملکرد باشد، شبیه به یک انشای فلسفی در باب «زیست تمدنی» و «هویت شهری» است. اما پشت این کلمات پرطمطراق و اصطلاحات دهان‌پرکن، حقیقتی تلخ نهفته است: پایتخت گرفتار مدیریتی شده که تفاوت «خیابان» با «کلاس درس نظریه» را نمی‌داند.
به گزارش خبرنگار اقتصادی صد آنلاین، یادداشت اخیر «مهدی علیزاده»، مدیرعامل جوان شرکت واحد اتوبوسرانی در خبرگزاری شهر، بیش از آنکه گزارشی از عملکرد باشد، شبیه به یک انشای فلسفی در باب «زیست تمدنی» و «هویت شهری» است. اما پشت این کلمات پرطمطراق و اصطلاحات دهان‌پرکن، حقیقتی تلخ نهفته است: پایتخت گرفتار مدیریتی شده که تفاوت «خیابان» با «کلاس درس نظریه» را نمی‌داند.
 

مدیریت سفارشی؛ جفای بزرگ در حق سازمان خدمت‌رسان
شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، با دهه‌ها قدمت و پیچیدگی‌های لجستیکی فراوان، جای آزمون و خطای مدیران جوانی نیست که رزومه حرفه‌ای‌شان با ابعاد این سازمان بزرگ همخوانی ندارد. انتصاب‌های سفارشی و رفاقتی در بدنه شهرداری، کار را به جایی رسانده که امروز فردی بر مسند هدایت شریان حیاتی پایتخت نشسته که به نظر می‌رسد به جای تجربه مدیریتِ کفِ میدان، تنها در جلسات نظریه‌پردازی شرکت کرده است. تهران، بزرگترین سازمان خدماتی خود را به کسی سپرده که هنوز در حال کلنجار رفتن با مفاهیم انتزاعی است، در حالی که مردم در ایستگاه‌ها زیر باران و آفتاب، ساعت‌ها منتظر اتوبوس‌های فرسوده می‌مانند.
 

فرار به جلو با واژه‌های «تمدنی» و «باطنی»
آقای علیزاده از «هویت شهری» و «افق تمدنی» سخن می‌گوید، اما آیا خبر دارد که در ساعات پیک، «کرامت انسانی» شهروندان در اتوبوس‌های مچاله و فرسوده چطور لگدمال می‌شود؟ استفاده از واژگان مقدس و گفتمانی برای توجیه ناکارآمدی‌های فنی، نوعی فرار به جلو است. وقتی مدیر بی‌تجربه توان حل معادلات ساده نوسازی ناوگان و تخصیص بهینه اتوبوس را ندارد، ناچار است پشت مفاهیمی چون «جانِ شهر» و «مداخله هوشمندانه» پناه بگیرد تا کسی از او نپرسد: «دقیقا چند دستگاه اتوبوسِ عملیاتی به خطوط اضافه شده است؟»
 

تهران، جای بهانه‌تراشی و انشانویسی نیست
مدیریت جهادی که نویسنده ادای آن را در می‌آورد، با «خودباوری کاذب» و «سخنرانی‌های فلسفی» متفاوت است. مدیریت جهادی یعنی حضور در پایانه در ساعت ۵ صبح، نه نشستن در اتاق‌های دربسته و نوشتن از «الگوپردازی برای جهان اسلام»! جناب علیزاده باید بداند که اتوبوسرانی یک واحد فنی و مهندسی است که خروجی‌اش با «دقیقه» و «تعداد ناوگان» سنجیده می‌شود، نه با «غنای واژگانی» یادداشت‌های سفارشی در رسانه‌های وابسته به شهرداری.
 

سخن آخر
تهران و شهروندان مظلومش، قربانیِ مدیرانی شده‌اند که بهای بی‌تجربگی و «نوچه-پروری» سیاسی را از جیب وقت و اعصاب مردم می‌پردازند. آقای مدیرعامل! به جای غرق شدن در افق‌های تمدنی، سری به خطوط بی‌آرتی بزنید تا ببینید «واقعیتِ عینیِ» مدیریت شما چقدر با «رویاهای ذهنی‌تان» فاصله دارد. صندلی ریاست شرکت واحد، جایگاه نخبگانِ خاک‌خورده‌ی این صنعت است، نه پله‌ای برای رزومه‌سازی جوانانی که با سفارش، ره صدساله را یک‌شبه طی کرده‌اند.
تازه‌ها
پربیننده‌ها پربحث‌ها