رئیسجمهور آمریکا با گفتن اینکه روند دستیابی به توافقی درباره برنامه هستهای ایران در حال تکمیل است، ادعای اخیر منابع آگاه درباره ارائه پیشنهادی مکتوب از سوی واشنگتن به تهران درباره یک توافق هستهای جدید را تایید کرد.
رامین فخاری در یادداشتی می نویسد: در این نوشته با توجه به تحولات اخیر نظامی بین هند و پاکستان به واکاوی گروهبندیهای موجود در منطقه شرق آسیا و جنوب آسیا پرداخته میشود و ویژگیهای هر کدام مورد بررسی قرار میگیرد که شامل دو قطب بندی عمده و توضیحات مرتبط با حضور هر کشور در ذیل آن قطب بندی است. در نهایت به جایگاه منافع ملی کشور خودمان در این قط بندی نیز پرداخته خواهد شد.
مشاور سیاسی رهبر انقلاب، در گفتوگویی با شبکه NBC تأکید کرد اگر آمریکا همه تحریمها را فوراً لغو کند، ایران آماده امضای توافق فوری است. او گفت: «ترامپ از شاخه زیتون میگوید، اما آنچه ما میبینیم فقط سیم خاردار است.»
ویتکاف گفت: «آمریکا در تلاش است دور چهارم مذاکرات هستهای با ایران را برای این آخر هفته برنامهریزی کند. و اگر برگزار نشود، تنها به دلیل سفر رئیسجمهور به خاورمیانه است.»
سفر عراقچی به پاکستان و تلاش برای میانجیگری میان اسلامآباد و دهلینو
باید اذعان داشت که شاهد یک معمای چندضلعی صلح در شبه قاره قاره هستیم. در این بین عراقچی با تأکید بر خویشتنداری و دیپلماسی، گامی مهم در این مسیر برداشته است، اما مسیر پیشرو نیازمند صبر و هماهنگی گستردهتر است. در نهایت، صلح در جنوب آسیا نهتنها به نفع هند و پاکستان، بلکه به سود کل منطقه و جهان است، و ایران میتواند با تداوم دیپلماسی فعال خود، نقشی کلیدی در این فرآیند ایفا کند.
دانیال خطائی در یادداشتی به بررسی فراز و فرودهای ۳۰ سال تلاش ایران برای دستیابی به توافق مشارکت با آسه آن میپردازد. همچنین ضمن مرور سیر تحول تاریخی این انجمن از یک چارچوب همکاری میان طبقه حاکم کشورهای جنوب شرق آسیا در دوران جنگ سرد به یک بلوک منطقهای منسجم، دلایلی همچون قاعده اجماع، فشار قدرتهای بزرگ، جنگ سرد ایران و عربستان، و امنیتیسازی برنامه هستهای ایران را از مهمترین موانع در مسیر نزدیکی ایران و آسه آن معرفی میکند. همچنین به تأثیر مثبت برجام، دیپلماسی فرهنگی ایران، و تغییرات ژئوپلیتیکی نظیر مواضع آسه آن در قبال روسیه و تایوان میپردازد. در پایان، تصمیم ایران در سال ۲۰۲۴ برای درخواست مشارکت در پایینترین سطح رسمی، یعنی «مشارکت توسعهای»، بهعنوان گامی واقعگرایانه در مسیر ادغام تدریجی با آسه آن تحلیل میشود؛ تحولی که با ریاست مالزی بر آسه آن در سال ۲۰۲۵، میتواند به امضای یک توافق تاریخی و بازگشت بلندمدت ایران به جنوب شرق آسیا منتهی شود.