آشنایی با دره ماه؛ غیرقابل سکونت ترین نقطه روی کره زمین

صد انلاین | یکی از زیباترین کشور های آمریکای جنوبی، شیلی می باشد که به دلیل وجود طبیعت و چشم انداز های آن سالانه هزاران گردشگر را به خود جذب میکند

کد خبر: ۷۷۳۸۹

تاریخ: ۲۸ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۹:۰۵

به گزارش صد آنلاین ، کشور شیلی یکی از زیباترین کشور‌های آمریکای جنوبی به شمار می‌رود. جذابیت‌های دیدنی و تفریحاتی زیادی در این کشور وجود دارد. بزرگ‌ترین استخر جهان، در این کشور قرار دارد که در سرتاسر دنیا نمیتوان مانند آن را پیدا کرد.

از دیگر جاذبه‌های گردشگری کشور شیلی می‌توان به غار‌های مرمرین، پارک کلی لوکا، جزیره ماگدلنا، دره ماه و جزیره عید پاک اشاره کرد.
در شمال کشور شیلی و در ۱۳ کیلومتری غرب سن پدرود آتاکاما و در بیابان آتاکاما دره‌ای وجود دارد که به آن دره ماه گفته می‌شود. یکی از پر جاذبه‌ترین منطقه‌ی گردشگری کشور شیلی، این دره میباشد که در این دره، صخره‌های بی شمار و فرم‌های زمین شناسی که در اثر وزش باد به وجود آمده است، قرار دارد.

باقی مانده نمک دریاچه‌های خشک شده و درخشش آن بر روی زمین، به این مکان رنگ و روی تازه‌ای بخشیده است و بافت و ترکیب بی نظیر رنگ سخره‌ها و شکل‌های مختلف آن، زیبایی این مکان را دوچندان کرده است. این دره که به دره ماه معروف است، از عجیب‌ترین دره‌های جهان به شمار میرود.

اگر به این منطقه سفر کرده باشید، می‌بینید که بافت‌های سنگی آن شبیه به ماه است. علت شکل عجیب این صخره‌ها به دلیل وزش شدید باد می‌باشد که با گذشت زمان آن را به شکل‌های مختلف در آورده است. یکی از لذت بخش‌ترین و زیبا‌ترین لحظه‌های این منطقه، هنگام طلوع ماه می‌باشد. با طلوع ماه در آسمان، زیبایی این منطقه به اوج خود می‌رسد.

ویژگی‌های آب و هوایی دره ماه
دره ماه در یک منطقه‌ی بیابانی به نام آتاکاما قرار گرفته است که بیشتر قسمت این منطقه را نمک زار و شن زار تشکیل داده است. این بیابان از سمت رشته کوه‌های آند به طرف اقیانوس آرام امتداد دارد. در این منطقه میزان باراش باران بسیار کم می‌باشد و حتی در برخی از نقاط این بیابان سالیان سال بارش باران صورت نمی‌گیرد، چرا که ارتفاعات کوه‌ها و سخره‌ها مانع از رسیدن ابر‌های باران زا شده و همچنین مانند دیواری بلند، این بیابان را از منطقه بارانی و جنگلی آمازون جدا می‌کنند.

بیابان آتاکاما به دلیل همین شرایط آب و هوایی، باعث شده تا به عنوان خشک‌ترین و کم آب‌ترین بیابان جهان نامیده شود. در این بیابان، منطقه‌ای وجود دارد که به آن گورستان نهنگ می‌گویند، چرا که بقایای اسکلت نهنگ در این مکان دیده شده که نشان می‌دهد این منطقه قبلا محل سکونت آبزیان بوده است و به دلیل خشک شدن آب تمامی آنان از بین رفته اند