تفاوت تشنج و صرع را بدانید / در تشنج هیچگاه این کار را انجام ندهید

صد آنلاین | یک فلوشیپ صرع و نوار مغزی گفت: تشنج و صرع با یکدیگر فرق دارند و لزوما هر فردی که تشنج می کند، صرع ندارد.

کد خبر: ۶۲۹۵۲

تاریخ: ۱۴ دی ۱۴۰۲ - ۱۱:۴۵

به گزارش صد آنلاین ، بهنام صفرپور، در گفتگو با رادیو سلامت، با بیان اینکه تشنج بیماری است که به اشکال مختلف خودش را نشان می‌دهد، افزود: در بیماری صرع، فرد، دو نوبت تشنج باید داشته باشد، البته این تشنج ناشی از یک چیز حاد نیست.

وی ادامه داد: اگر با ام آر ای و آزمایش‌هایی که پزشکان انجام می‌دهند، تشخیص دهیم که احتمال تشنج تا چند سال آینده، بالای ۶۰ درصد است، تشخیص بیماری صرع به بیمار خواهیم داد.

این فلوشیپ صرع و نوار مغزی، به علل بیماری صرع اشاره و بیان کرد: بیماری صرع علت‌های مختلفی دارد که یک از مهم‌ترین آن، علت ساختاری مغز است. به گونه‌ای که اختلالات تکاملی مغز گاهی اوقات ممکن است رخ دهد و فرد را دچار صرع کند.

وی با بیان اینکه از دوران جنینی، نورون‌ها و سلول‌های عصبی تمایز پیدا می‌کنند و می‌خواهند مهاجرت کنند، گفت: ممکن است آن مهاجرت، به خوبی صورت نگیرد و یک بافت غیرطبیعی شکل بگیرد و فرد را دچار تشنج کند.

صفرپور، ضایعاتِ عروقِ مغز و تومورها را جزو اختلالات ساختاری مغز دانست و افزود: ممکن است اختلال ساختاری به صورتی باشد که بیمار دچار یک تروما و ضربه مغزی شده باشد و این آسیب مغزی، بعدها فرد را دچار تشنج کند.

این فلوشیپ صرع و نوار مغزی با بیان اینکه اختلالات متابولیک نیز می‌توانند باعث تشنج شوند، ادامه داد: اختلالات ژنتیکی، عفونت‌های مغزی، مننژیت‌ها نیز باعث تشنج می‌شوند و اختلالات اوتومیوم، علتِ رایج صرع است.

وی گفت: علت بیماری صرع، با توجه به سن افراد می‌تواند متفاوت باشد. به طور نمونه، در نوزادی که روز اول دچار تشنج می‌شود ممکن است علت آن، افت قندخون یا افت کلسیم باشد.

صفرپور ادامه داد: بعضی از تشنج‌ها، به دوران کودکی اختصاص دارد، به ویژه علت ژنتیک یا اختلالات تکاملی مغز؛ در دوران جوانی نیز علت ژنتیک یا حوادث مغزی می‌تواند عامل تشنج باشد. در افرادی بالای ۵۰ سال نیز حوادث عروقی مغز همچون سکته مغزی شایع‌ترین علت تشنج است.

وی، صرع را یک بیماری مزمن دانست و افزود: همیشه به بیمار می‌گوئیم که دستورات پزشک معالج را درباره داروها رعایت کند. ریسک فاکتورهایی از قبیل بی خوابی، استرس، خستگی، گشنگی، استفاده طولانی مدت از گوشی و موبایل، الکل، سیگار و قلیون که باعث تشنج می‌شود را حتماً رعایت کنند.

این فلوشیپ صرع و نوار مغزی با تاکید بر اینکه معمولاً حملات ۷۰ درصد از بیماران با داروی ضد تشنج کنترل می‌شود، گفت: امکان دارد بعضی از بیماران به مدت دو تا چهار سال حمله تشنجی نداشته باشند و پزشک با توجه به نوار مغزی و تغییراتی که رخ داده است تصمیم بگیرد، داروی ضد تشنج را برای بیمار، قطع کند.

وی ادامه داد: ۳۰ درصد از بیماران ما به رغم استفاده از دارو، اما تشنج آنها خوب نمی‌شود و صرع آن مقاوم است، که این افراد کاندیدای جراحی مغزی هستند و جراحی صرع در بعضی ضایعات مغزی تا ۷۰ درصد می‌تواند بیمار را از تشنج رها کند.

صفرپور با بیان اینکه اگر با فردی مواجه شدیم که دچار حمله صرع و تشنج شده است باید آگاه باشیم تا چه کارهایی انجام دهیم، گفت: با توجه به اینکه فردی که دچار حمله صرع و تشنج می‌شود، فک و دهان او قفل می‌شود، متأسفانه همراهان بیمار تلاش می‌کنند تا دهان بیمار را باز کنند که این اقدام را به هیچ وجه توصیه نمی‌کنیم؛ چون آنقدر شدتِ قفل شدن فک زیاد است که امکان دارد بیمار آسیب ببیند.

وی ادامه داد: دور بیمار نباید شلوغ باشد و برای اینکه ترشحات معده وارد ریه نشود و بیمار مشکل عفونت ریه و تنفسی برایش پیش نیاید، او را به پهلوی سمت چپ بخوابانید.

این فلوشیپ صرع و نوار مغزی با بیان اینکه اکثراً تشنج‌ها یک تا دو دقیقه طول می‌کشد، اظهاردداشت: بعد از ۲ دقیقه، کاهش سطح هوشیاری به مدت ۵ الی ۱۰ دقیقه داریم و فرد سپس به هوش می‌آید. مهم‌ترین مسئله این است که همراهان بیمار حواسشان باشد که بیمار دچار آسیب نشود و سریعاً با اورژانس تماس بگیرند تا اقدامات اولیه برای بیمار انجام شود.

21458/ف