این علائم نشان میدهد کودک شما نیاز به مشاوره دارد

صد آنلاین | رو به رو شدن با دوران کودکی و نوجوانی می تواند برای فرزند شما سخت باشد و برای شما چالش برانگیز است که به عنوان والدین او بهترین حرکت را انتخب کنید. در برخی موارد، برخی از والدین ممکن است این سوال را داشته باشند که آیا باید برای فرزندشان کمک بگیرند یا خیر.

کد خبر: ۳۳۰۳۰

تاریخ: ۲۶ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۹:۰۰

به گزارش صد آنلاین ، رو به رو شدن با دوران کودکی و نوجوانی می تواند برای فرزند شما سخت باشد و برای شما چالش برانگیز است که به عنوان والدین او بهترین حرکت را انتخاب کنید. در برخی موارد، برخی از والدین ممکن است این سوال را داشته باشند که آیا باید برای فرزندشان کمک بگیرند یا خیر.

دکتر امی لی، روانشناس اطفال می گوید: «هر کودکی متفاوت است. یک درمانگر می تواند به شما کمک کند تا بفهمید چه رفتارهایی سالم هستند و چگونه با بروز نگرانی های جدید کنار بیایید. آنها همچنین می توانند ابزارها و استراتژی هایی را برای کمک به فرزندتان به شما آموزش دهند. برای بسیاری از والدین و کودکان، درمان اطمینان‌بخش و توانمند است.»

نشانه هایی که کودک شما نیاز به مشاوره دارد

نگرانی های مربوط به سلامت روان در کودکان و نوجوانان رایج است. حتی قبل از کووید-19، یک مطالعه ملی نشان داد که تقریباً از هر 5 کودک، 1 کودک دارای مشکلات روانی مانند موارد زیر است:

اضطراب

افسردگی

اختلال کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD)

دکتر لی می‌گوید: «داده‌های اخیر نشان داده است که کودکان و نوجوانان بیشتر از همیشه با اضطراب، افسردگی و مشکل در کنار آمدن با چالش‌های روزمره زندگی دست و پنجه نرم می‌کنند.»

هر کودکی که دوره‌های اضطراب، استرس یا غم را تجربه می‌کند، نیاز به درمان سلامت روان ندارد. با این حال هر کودکی نیاز به تایید و درک شدن دارد، بنابراین اگر کودک شما در حال مبارزه است، سعی کنید به احساسات او گوش دهید. گاهی اوقات، آنها فقط باید شنیده شوند.

اگر مشکلی همچنان ادامه دارد و بر رفتار فرزند شما تأثیر می گذارد و خانواده شما را تحت تأثیر قرار می دهد، وقت آن رسیده است که کمک بگیرید. ممکن است احساس کنید که اضطراب و ترس آنها فراتر از نگرانی های معمول دوران کودکی است. برخی از علائمی که کودک شما ممکن است به درمانگر نیاز داشته باشد عبارتند از:

تغییر در عادات خواب یا اشتها

نگرانی بیش از حد در مورد آینده

ناامیدی

عزت نفس ضعیف

صحبت یا رفتار خود ویرانگر

کناره گیری ناگهانی از فعالیت های اجتماعی یا همسالان

دکتر لی می گوید: «شما فرزندتان را بهتر می شناسید. اگر چیزی به نظر عجیب یا مخرب می رسد، ایده خوبی است که آن را بررسی کنید. یک مکان خوب برای شروع صحبت با کودک و با پزشک اطفال او است. پزشکان امروزی با پیشنهادات و اطلاعات در مورد چگونگی یافتن نوع کمک مناسب آماده هستند.

کودک شما باید چه نوع درمانگری را ببیند؟

متخصصان کودک در زمینه رشد کودک و نوجوان و همچنین مسائلی که جوانان در زندگی روزمره با آن مواجه هستند، آموزش های تخصصی دیده اند. آنها مراحل معمولی را که کودکان طی می کنند مطالعه می کنند تا بتوانند تشخیص دهند که کودک در چه زمانی چیزی دشوار یا نگران کننده را تجربه می کند.

دکتر لی خاطرنشان می کند: «کودکان نمی توانند مانند بزرگسالان افکار و احساسات خود را در قالب کلمات بیان کنند، اما اغلب چیزهای زیادی در مورد آنچه برای آنها دشوار است، می دانند.»

برخی از کودکان درمانگر دارای زمینه های تخصصی هستند. بسته به شرایط فرزندتان، ممکن است به دنبال فردی با تخصص داشتن در موارد زیر باشید:

گروه های سنی: مانند نوزادان، کودکان نوپا یا نوجوانان

زمینه های نگران کننده: مانند ADHD، اضطراب یا اختلال طیف اوتیسم

انواع درمان: مانند بازی درمانی یا تحلیل رفتار کاربردی

اگر مطمئن نیستید از کجا شروع کنید، با پزشک فرزندتان صحبت کنید و یک درمانگر با تجربه مناسب انتخاب کنید.

مطمئن شوید که درمانگر دارای شرایط مناسب است. سطح تحصیلات و مجوز، نوع خدماتی را که یک درمانگر می تواند ارائه دهد و اینکه آیا می تواند دارو تجویز کند، تعیین می کند. انواع درمانگرها عبارتند از:

مشاوران سلامت روان: متخصصان دارای مجوز بهداشت روان هستند که مشاوره فردی و گروهی را ارائه می دهند. مشاوران حرفه ای دارای مجوز (LPC) و مددکاران اجتماعی بالینی دارای مجوز (LCSWs) دو نوع مشاور بهداشت روان هستند.

روانشناسان: دارای مجوز برای ارائه خدمات تشخیصی و آزمایشی و ارائه روش هایی برای درمان طیف گسترده ای از اختلالات عاطفی و رفتاری هستند.

روانپزشکان: دارای مجوز برای تشخیص و درمان افراد مبتلا به بیماری های روانی با استفاده از دارو هستند. آنها اغلب از دارو برای کاهش علائم کودکان و والدین استفاده می کنند. همچنین در برخی شرایط روانپزشکان معمولاً با انواع دیگر درمانگران همکاری می کنند.

چگونه درمانگران نوع درمان مناسب را برای کودک من تشخیص می دهند؟

یافتن نوع درمان مناسب با یک ارزیابی جامع شروع می شود. درمانگر شما با شما و فرزندتان، با هم و به طور جداگانه، ملاقات خواهد کرد تا تصویر واضحی از وضعیت، از جمله ثبت هر گونه سابقه خانوادگی، بحث در مورد مشکلات و بررسی یک برنامه درمانی به دست آورد.

دکتر لی می‌گوید: «من از نزدیک با والدین و بچه‌ها کار می‌کنم تا نگرانی‌های آن‌ها را شناسایی کنم، این نگرانی‌ها ممکن است مربوط به خلق و خو، رشد یا استرس‌های زندگی باشد و برای ارائه یک برنامه روشن در مورد مراحل بعدی با یکدیگر همکاری می کنیم».

در طی یک ارزیابی، درمانگر به موارد زیر نگاه می کند:

رفتارهایی مانند خلق و خو، خواب و رژیم غذایی

زندگی روزمره و روال

تاریخچه رشد

محیط خانواده

سابقه طلاق یا ضربه روحی

عملکرد روانی

تاریخ مدرسه، از جمله چالش ها و موفقیت ها در مدرسه

مهارت های اجتماعی و واکنش به موقعیت های مختلف

ارزیابی همچنین شامل سؤالاتی در مورد استراتژی هایی است که امتحان کرده اید، چه چیزی به شما کمک می کند و کجا گیر می کنید.

پس از بررسی همه این اطلاعات، درمانگر تشخیصی می دهد و با شما برای ایجاد یک برنامه همکاری می کند. مراحل بعدی می تواند شامل تعیین برخی اهداف و شروع درمان باشد. گاهی اوقات، یک کودک نیاز به ارزیابی های عمیق تر یا ارجاع به روانپزشک برای ارزیابی دارویی دارد.

انواع درمان برای کودکان

انواع مختلفی از کودک درمانی وجود دارد. نوع دریافتی فرزند شما به سن و تشخیص کودک شما بستگی دارد.

دکتر لی توضیح می دهد: «من به درمان مانند ساختن یک جعبه ابزار فکر می کنم. شما هر روز به هر ابزاری نیاز ندارید. اما با داشتن آنها، شما آماده هستید. در درمان، ما سعی می‌کنیم با شناسایی شکاف‌های جعبه ابزار و پر کردن آن‌ها انعطاف‌پذیری ایجاد کنیم.»

درمانگر کودک شما ممکن است بر راهبردهای زیر تمرکز کند:

ایجاد مهارت های اجتماعی

افزایش اعتماد به نفس

توسعه مهارت های مدیریت احساسات

تقویت مهارت های حل مسئله

عمل کردن به عنوان بخشی از خانواده

کاهش نگرانی و اضطراب

برخی از انواع رایج مشاوره کودک درمانگران عبارتند از:

درمان شناختی رفتاری (CBT)

درمان شناختی رفتاری (CBT) نوعی گفتگو درمانی است و روابط بین افکار، احساسات و اعمال شما را بررسی می کند. CBT یک درمان رایج برای اضطراب، افسردگی و سایر مسائل عاطفی است. کودکان معمولاً می توانند CBT را در حدود سن 9 یا 10 سالگی شروع کنند.

CBT به جایگزینی افکار منفی با روش های مثبت اندیشی کمک می کند که به بهبود احساسات و رفتارها کمک می کند.

رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT)

رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) به افراد کمک می کند تا استراتژی هایی را برای مدیریت بهتر احساسات خود بیاموزند. بر شناسایی محرک ها و یافتن راه های مختلف برای پاسخ دادن در لحظه تمرکز می کند. DBT یک درمان رایج برای نوجوانان است.

رفتار درمانی

رفتار درمانی به والدین کمک می کند تا با تقویت رفتارهای مثبت و کاهش رفتارهای منفی، اعمال کودکان را مدیریت کنند. ممکن است شامل استفاده از چک لیست یا پاداش باشد.

رفتاردرمانی می‌تواند به کودکان کمک کند تا برنامه‌های روتین بهتری داشته باشند و خودکنترلی را بهبود بخشند. کودکان مبتلا به ADHD اغلب به رفتار درمانی پاسخ خوبی می دهند.

بازی درمانی

درمانگران مشاهده می کنند که کودکان کوچکتر چگونه بازی می کنند تا احساسات آنها را بهتر درک کنند. بازی درمانی می تواند چیزهای زیادی در مورد مشکلات و درگیری هایی که کودکان در زندگی واقعی تجربه می کنند را نشان دهد. حتی برای بچه های بزرگتر، بازی های تخیلی اغلب منعکس کننده اتفاقاتی است که در دنیای آنها می گذرد. درمانگران همچنین از بازی درمانی برای کمک به کودکان در تمرین مهارت های جدید استفاده می کنند.

تحلیل رفتار کاربردی (ABA)

تحلیل رفتار کاربردی (ABA) درمانی برای کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم است. این شامل تقویت پاسخ‌های مناسب از سوی فرزندتان در لحظه است تا کار را برای او آسان‌تر کنید و به او کمک کنید تا رفتار کند.

اگر فرزند شما دارای اختلال طیف اوتیسم است، ممکن است بخواهید به دنبال یک درمانگر متخصص در ABA باشید.

کاردرمانی (OT)

کاردرمانی (OT) به کودکان کمک می کند تا مهارت های خاصی مانند لباس پوشیدن، نوشتن و بازی کردن را تمرین کنند. همچنین برای کودکان دارای حساسیت های حسی، مانند نور ها یا صداهای بلند، مفید می باشد.

کاردرمانگران OT را ارائه می دهند. مشاوران سلامت روان اغلب کودکان را به عنوان بخشی از برنامه درمانی خود به OT ارجاع می دهند.

آیا مشاوره گروهی، خانوادگی یا فردی برای فرزندم بهترین است؟

کودک درمانی می تواند در سطوح گروهی، خانوادگی و فردی رخ دهد. اینکه چه چیزی برای کودک شما بهتر است به موقعیت منحصر به فرد او بستگی دارد.

گروه درمانی برای کودکان

در گروه درمانی، کودکان با دیگران ملاقات می کنند که تجربیات مشابهی را تجربه می کنند. کودکان بزرگتر و نوجوانان اغلب دریافتند که گروه درمانی اعتباربخشی می کند و به آنها کمک می کند بفهمند که تنها نیستند. آنها همچنین می توانند در جلسات گروهی تمرین کنند و مهارت های جدیدی را بیاموزند.

گروه درمانی می تواند برای کودکان مبتلا به اضطراب، افسردگی و اختلالات خوردن موثر باشد. اگر منتظر دیدن یک روانشناس هستید، یک گروه ممکن است گزینه خوبی برای شروع رسیدگی به منطقه مورد نگرانی باشد.

خانواده درمانی

خانواده درمانی بر بهبود ارتباطات، کاهش تعارضات و درک بهتر یکدیگر تمرکز دارد. اغلب راه خوبی برای بررسی پویایی مشکلات کودک است.

دکتر لی توضیح می دهد: «در خانواده درمانی، همه می توانند احساسات و نگرانی های خود را به اشتراک بگذارند. «این یک رویکرد بسیار مناسب برای مجموعه‌ای از اهداف است، مانند اینکه همه بر سر راه متفاوتی برای پیشرفت به توافق برسند. انجام این کار با چندین نفر به طور همزمان مفید است.»

کودک درمانی فقط برای کودک شما نیست. والدین و مراقبان اغلب نقشی را به عنوان بخشی از تیم درمانی دارند.

دکتر لی می گوید: «من از نزدیک با والدین کار می کنم. بچه ها بیشتر اوقات می خواهند کار درست را انجام دهند. والدین می توانند به آنها کمک کنند تا بفهمند کار درست چیست و چگونه می توانند آن را انجام دهند.»

درمانگر فرزندتان ممکن است شما را راهنمایی کند تا:

بیاموزید که چه چیزی برای مرحله رشد کودک شما معمولی است و چه چیزی نیست.

به مسائل متفاوت نگاه کنید تا بفهمید فرزندتان از چه چیزی آسیب دیده است.

راهبردهایی را برای برقراری ارتباط یا پاسخ متفاوت به رفتار فرزندتان بشناسید.

«گاهی اوقات، مسئله این است که فرزندتان را از دریچه ای متفاوت ببینید. تغییر واکنش شما نسبت به رفتار فرزندتان می تواند تاثیر عمیقی داشته باشد.

کودک درمانی فردی

متخصصان کودک اغلب مستقیماً با کودکان کار می کنند. او می گوید: «من همیشه از والدین شروع می کنم. اما وقتی نگرانی‌ها را درک کردم و والدین کمی اعتماد کردند، اغلب به صورت جداگانه با کودک ملاقات می‌کنم. ممکن است بخواهم رفتار کودک را در زمانی که پدر و مادر در آنجا نیستند درک کنم. همچنین درک دیدگاه کودک برای من مهم است.»

پیدا کردن کودک درمانگر مناسب

اولین قدم برای کمک گرفتن از فرزندتان این است که در صورت وجود مشکل یاد بگیرید.

دکتر لی می گوید: «پزشکان اطفال یک منبع عالی هستند. آنها می توانند هر چیزی پزشکی را که ممکن است باعث نگرانی شود را رد کنند. آنها همچنین می توانند اطمینان خاطر، استراتژی ها یا ارجاع به یک ارائه دهنده سلامت روان را ارائه دهند.

منابع دیگری که باید در نظر بگیرید عبارتند از:

کارفرمایان: بسیاری از کارفرمایان برای یافتن مشاوره سلامت روان به شما کمک می کنند. آنها همچنین اغلب با منابع جامعه مرتبط هستند.

شرکت های بیمه: اکثر شرکت های بیمه دارای لیست هایی از درمانگران مختلف هستند. قبل از شروع درمان بپرسید که آیا به ارجاع یا نوع خاصی از ارزیابی نیاز دارید.

مدارس: اگر فرزند شما در سن مدرسه است، با مشاور مدرسه خود مشورت کنید. آنها می توانند به کودک شما کمک کنند تا مهارت های مقابله ای را توسعه دهد و اگر تصمیم به دنبال کردن کودک درمانی دارید، شما را راهنمایی می کنند.

دکتر لی می گوید: «در نهایت، یافتن درمانگر مناسب به راحتی و تناسب اندام است. "شما همیشه باید احساس کنید که به عنوان یک تیم با هم همکاری می کنید."

آیا باید درمانگر خودم را بگیرم؟

کمک به فرزندتان برای حل مشکلات روانی می تواند برای والدین استرس زا باشد. دکتر لی اغلب به والدین توصیه می کند که از مشاور خود نیز استفاده کنند.

وقتی والدین استرس خود را مدیریت می کنند، می توانند بهتر به فرزندشان پاسخ دهند.

در پایان روز، اشکالی ندارد که از او کمک بخواهید و قبل از بدتر شدن اوضاع، کمکی را که فرزندتان نیاز دارد دریافت کنید.