با این روش دیگر نیازی به جراحی آپاندیس نیست

صد آنلاین | برای پزشکانی که به‌دنبال کنار گذاشتن جراحی آپاندیس و حذف آن از بدن بیمارند، خبرهای خوبی در راه است. بنا بر گزارش نیویورک‌پست، شاید با وجود آنتی‌بیوتیک‌ها دیگر نیازی به این جراحی نباشد.

کد خبر: ۳۱۷۵۶

تاریخ: ۲۱ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۹:۴۰

به گزارش صد آنلاین ، برای پزشکانی که به‌دنبال کنار گذاشتن جراحی آپاندیس و حذف آن از بدن بیمارند، خبرهای خوبی در راه است. بنا بر گزارش نیویورک‌پست، شاید با وجود آنتی‌بیوتیک‌ها دیگر نیازی به این جراحی نباشد.

با توجه به پژوهش جدیدی که محققان سوئدی انجام داده‌اند و در نشریه «جاما سرجری» منتشر کرده‌اند، اغلب بیمارانی که به‌جای جراحی آپاندیس، آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کنند، نتایج موفقیت‌آمیزی داشته‌اند. البته ممکن است برخی همچنان نیازمند جراحی باشند.

رایج‌ترین عملی که شاید منسوخ ‌شود

آپاندکتومی یا جراحی آپاندیس که در آن آپاندیس را از بدن بیمار خارج می‌کنند، یکی از رایج‌ترین روش‌های جراحی است. آپاندیسیت که التهاب آپاندیس با علایم هشداردهنده‌ای مانند درد شدید در نزدیکی ناف است، در صورت درمان نشدن می‌تواند کشنده باشد. انسان می‌تواند بدون آپاندیس هم به حیات خود ادامه دهد، بنابراین جراحی آپاندیس یک روش معمول و رایج است. در پژوهش انجام شده در سوئد، محققان‌ داده‌های ۲۹۲ بیمار در دهه ۱۹۹۰ را که به‌دلیل آپاندیسیت در بیمارستان بستری بودند، تجزیه‌وتحلیل کردند.

در این تحقیق، ۴۰ بیمار به دو گروه تقسیم شدند، آن‌هایی که ۱۰ روز آنتی‌بیوتیک مصرف کردند و افرادی که تحت عمل جراحی قرار گرفتند. از بین این افراد، تنها یک نفر بهبود نیافت. در تحقیق بعدی گروه تحت نظر بزرگ‌تر شد و بررسی نتایج موفقیت ۸۶ درصدی را نشان داد. نتایج دو تحقیق نشان می‌دهد که ۴۰ درصد بیماران تحت درمان با آنتی‌بیوتیک، در مراحل بعدی زندگی خود نیازمند جراحی بودند.

با آنتی‌بیوتیک نیازی به عمل نیست

نویسندگان این پژوهش نوشتند: «بیش از نیمی از بیمارانی که بدون عمل جراحی تحت درمان قرار گرفتند، وخامت وضعیت را گزارش نکردند. آن‌ها طی دو دهه نیاز به جراحی نداشتند.» از خطرهای طولانی ‌مدت درمان بدون جراحی، به‌جز وخیم‌تر شدن التهاب آپاندیس، شواهدی در دست نیست. البته نویسندگان پژوهش تاکید کردند که تحقیق آن‌ها با محدودیت‌هایی همراه بوده است. چراکه این داده‌ها قدیمی‌اند و آن‌ها نتوانستند تغییر شرایط بیماران را طی زمان طولانی بررسی کنند. آن‌ها همچنین خنشان کردند که تشخیص بیماری در دهه ۱۹۹۰ پیشرفت‌های امروزی را نداشت.»