دعاهایی برای پایان جنگ و پیروزی حق بر باطل/ نسخه‌ای آسمانی در دل بحران‌ها

در روزگاری که جنگ و خشونت، سایه‌ای سنگین بر زندگی مردم انداخته، و در بحبوحه‌ی حملات اخیر رژیم صهیونیستی به ایران و شهادت جمعی از هم‌وطنان مظلوممان، احساس اضطراب، نگرانی و بی‌پناهی کاملاً طبیعی است. در چنین شرایطی، دل‌های مؤمن و جستجوگر، بی‌اختیار به سمت نیایش و دعا پناه می‌برند. چرا که دعا، تنها زمزمه‌ای شخصی و عاطفی نیست، بلکه فریادی است برخاسته از عمق جان برای طلب عدالت، امنیت و آرامش. نیایش در طوفان حوادث، پناهگاه روح است و پلی میان انسان و پروردگار، تا قلب‌مان را به آرامشی آسمانی گره بزند.

کد خبر: ۱۷۸۹۹۰

تاریخ: ۱۶ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۲:۲۵

به گزارش صدآنلاین؛ در این مطلب، مجموعه‌ای از ادعیه و اذکار ارزشمند برای پایان جنگ، شکست دشمنان و نیز تقویت آرامش درونی در شرایط بحرانی گردآوری شده است؛ راه‌هایی معنوی که نه تنها دل را آرام می‌کند، بلکه امید را نیز در جان می‌کارد.

ذکر مجرب برای دفع دشمن: «حسبی الله»

برای دفع خطرات و شر دشمنان، تکرار ذکر شریف «حَسْبِیَ اللَّهُ» به تعداد ۱۴۰ مرتبه توصیه شده است. این ذکر، از سوی علما و بزرگان دین به عنوان یکی از ذکرهای بسیار مجرب برای رهایی از ظلم و آسیب دشمنان معرفی شده است.

ذکر سریع‌الاثر برای غلبه بر دشمن در روز جمعه

یکی دیگر از اذکار مؤثر، تکرار صد مرتبه‌ی ذکر «یَا قَهّار» در فاصله بین نماز نافله و نماز واجب روز جمعه است. نیت در این ذکر، شکست دشمن و پاک شدن دل از کینه و ناراحتی است. این ذکر از جمله اذکاری است که با اخلاص، آثار شگرفی به همراه دارد.

دعای عجیب برای دفع دشمن به روش قدما

بر اساس روایتی قدیمی، برای دفع دشمنی که امکان مقابله با او به‌صورت معمول وجود ندارد، تهیه هزار گلوله از خمیر و نوشتن نام شریف «القوی» بر هر کدام از آن‌ها، و سپس خوراندن آن‌ها به مرغ، توصیه شده است. گفته می‌شود که این عمل باعث دور شدن دشمن می‌شود.

دعای امام صادق (ع) برای دفع حیله دشمنان

در آموزه‌های امام صادق علیه‌السلام، دعایی شریف نقل شده که خواندن آن در زمان افزایش دشمنی‌ها بسیار راهگشاست:

بِسمُ اللَّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ
وَ إِذا قَرَأْتَ القُرآنَ جَعَلْنا بَیْنَكَ وَ بَیْنَ الَّذینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ حِجاباً مَسْتوراً...
اللَّهُمَّ مَن أَرادَنا بِسُوءٍ فَاعمِ عَنّا عَینَهُ، وَ اصمُم عَنّا سَمعَهُ، وَ اشغَل قَلبَهُ، وَ اغلِل یَدَهُ، وَ اصرِف كَیدَهُ، وَ خُذهُ مِن كُلِّ جِهَة، یا ذا الجَلالِ وَ الإكرامِ.

دعای حضرت علی (ع) در لحظه نبرد با دشمن

امیرالمؤمنین علیه‌السلام در هنگام رویارویی با دشمن چنین دعا می‌فرمود:

اللَّهُمَّ إِلَيْكَ أَفْضَتِ الْقُلُوبُ وَ مُدَّتِ الْأَعْنَاقُ...
اللَّهُمَّ قَدْ صَرَّحَ مَكْنُونُ الشَّنَآنِ وَ جَاشَتْ مَرَاجِلُ الْأَضْغَانِ...

رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَ أَنْتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ

این دعا از دل نهج‌البلاغه، زبان حال مؤمنی است که در دل میدان، توکل به خداوند را فراتر از هر قدرت زمینی می‌داند.

سوره‌هایی برای دفع بلا و ایجاد آرامش

در روایات اهل بیت، تلاوت چهار سوره‌ی «کافرون»، «اخلاص»، «فلق» و «ناس» به‌طور مداوم برای دفع بلا و حفظ انسان در برابر خطرات توصیه شده است. همچنین آیه‌الکرسی یکی از آیاتی است که به عنوان پناهگاهی روحی در دل بحران‌ها عمل می‌کند.

دعای آرامش‌بخش از نهج‌البلاغه

بخشی دیگر از دعای حضرت علی علیه‌السلام در میدان نبرد، با بیانی شاعرانه و در عین حال سراسر ایمان، چنین است:

اللَّهُمَّ إِلَيْكَ أَفْضَتِ الْقُلُوبُ...
اللَّهُمَّ قَدْ صَرَّحَ مَكْنُونُ الشَّنَآنِ...
اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَيْكَ غَيْبَةَ نَبِيِّنَا وَ كَثْرَةَ عَدُوِّنَا...

این دعا نه‌تنها طلب پیروزی است، بلکه شکوهی از نبود عدالت، کثرت ظلم و تفرقه در صفوف حق است.

دعای امام سجاد علیه‌السلام برای پیروزی مسلمانان در جنگ

در صحیفه سجادیه، امام سجاد علیه‌السلام با زبانی نافذ چنین می‌خواند:

اللَّهُمَّ اغْزُ بِكُلِّ نَاحِيَةٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ عَلَى مَنْ بِإِزَائِهِمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ...
اللَّهُمَّ اشْغَلِ الْمُشْرِكِينَ بِالْمُشْرِكِينَ...
اللَّهُمَّ امْزُجْ مِيَاهَهُمْ بِالْوَبَاءِ، وَ أَطْعِمَتَهُمْ بِالْأَدْوَاءِ...
وَ أَصِبْهُمْ بِالْجُوعِ الْمُقِيمِ وَ السُّقْمِ الْأَلِيمِ...

در این دعا، تقاضای مستقیم برای نابودی دشمنان اسلام و قدرت‌گیری مسلمانان دیده می‌شود. فراخوانی برای نزول نصرت الهی، حضور فرشتگان و شکستن صفوف باطل.

ذکر نهایی برای آرامش قلب و غلبه بر دشمن

ذکری ساده اما پرمعنا، برای مقابله با اندوه، غم، ترس و تسلیم نشدن در برابر دشمن:

سبحان الله کما ینبغی لله، الحمد لله کما ینبغی لله، لا اله الا الله کما ینبغی لله، الله اکبر کما ینبغی لله، لا حول و لا قوه الا بالله، و صلی الله علی محمد و آل محمد و جمیع المرسلین و النبیین حتی یرضی الله.

این ذکر، تجلی توحید، عظمت خداوند و درخواست پناهندگی از او در برابر تمام قدرت‌های ظاهری است.