کعبی: الویت من خانواده‌ام است

مربی فوتبال کشورمان با ابراز علاقه خود به زندگی در ایران گفت که نمی‌تواند از خانواده خودش دل بِکند.

کد خبر: ۱۷۲۸۳۲

تاریخ: ۰۱ تير ۱۴۰۴ - ۱۲:۳۷

به گزارش صد آنلاین؛ حسین کعبی درباره شرایط کشورمان پس از تجاوز رژیم صهیونیستی، گفت: لمس جنگ با کلمات خیلی سخت است. مردم خوزستان هشت سال جنگیدند تا از ناموس خود محافظت کنند و حالا این اتفاق در تهران می‌افتد. الان مسابقات فوتبال جام جهانی باشگاه‌ها برگزار می‌شود، اما بحث‌های الآن فقط درباره  جنگ است.

به نقل از ایسنا، وی در مورد وضعیت خانواده خودش در شرایط جنگ تصریح کرد: پسر من در تهران است و هر شب درباره جنگ با من صحبت می‌کند که ناراحت‌کننده است. مردم با سختی‌های زیاد، فرزند خود را بزرگ می‌کنند و خانواده خود را با یک اتفاق از دست می‌دهند. من، خانواده خودم و خانواده همسرم به شدت فوتبالی هستیم، اما حالا فوتبال را فراموش کرده‌ام و بعد از بازی‌های جام جهانی باشگاه‌ها، همیشه آسمان را بعد از بازی نگاه می‌کنم.

مربی استقلال خوزستان درباره تأثیر شرایط فعلی بر مردم خوزستان عنوان کرد: در این روزها رنگ خواب شب را ندیدم و به‌خاطر استرس جنگ، ساعت 7 یا 8 صبح می‌خوابم. مردم اهواز تا ساعت 8 صبح بیدار هستند. هنوز ردّ جنگ بر اهواز دیده می‌شود. ما نمی‌توانیم خاک میهن خودمان را از دست بدهیم. چرا باید به 40 سال قبل بازگردیم؟

کعبی در مورد اتحاد مردم ایران خاطرنشان کرد: مردم مجبور شده‌اند خانه خود را ترک کنند، اما مرد روزهای سخت هستند. دل همه ایرانیان برای کشورشان می‌تپد. خیلی‌ها می‌گویند چرا مهاجرت نمی‌کنی یا گرین‌کارت نمی‌گیری. من خانواده‌ای پُرجمعیت دارم و نمی‌توانم آن را رها کنم.

وی با ابراز علاقه خود به زندگی در ایران اظهار داشت: من چند سال یک بار به کشورهای خارجی سفر می‌کنم و هنگامی که در امارات و حتی انگلیس بازی می‌کردم، با مرخصی چند روزه به اهواز برمی‌گشتم. دعا می‌کنم بهترین اتفاقات برای مردم ایران بیفتد و جنگ هر چه زودتر به پایان برسد. تحمل این شرایط برای افراد سالخورده و بیماران سخت است.

مربی استقلال خوزستان درباره وضعیت این تیم در نقل‌وانتقالات تابستانی به تسنیم گفت: هیچ خبری از مسائل فوتبالی ندارم و به‌جز امیر خلیفه اصل (سرمربی استقلال خوزستان) که پیگیر بازگشت او به اهواز بودم، با کسی از اهالی فوتبال در تماس نیستم. شاید برخی‌ها در حال بستن تیم خود باشند، اما من نگران اطرافیان خودم هستم.