کلید گشایش حاجات با ذکر کبیره/ وصیت امام علی (ع) برای مستجاب شدن دعاها

اگر مشکل و یا حاجتی دارید که برآورده شدن ان را محال یا سخت میدانید، پیشنهاد میکنیم حتما این دعاهای مجرب را بخوانید تا به لطف پروردگار حاجت روا شوید.

کد خبر: ۱۷۱۴۶۷

تاریخ: ۲۱ خرداد ۱۴۰۴ - ۲۰:۳۶

به گزارش صد آنلاین، در میان اذکار و دعاهای مختلف، برخی از آن‌ها از ویژگی‌های خاصی برخوردارند که تأثیرات آن‌ها در زندگی انسان‌ها عمیق‌تر و پرثمرتر است. یکی از این اذکار شریف، ذکر کبیره “اللهم إني أسألك” است که به عنوان یک دعای معتبر و پرقدرت شناخته می‌شود. این ذکر با دعای هایی به همراه این ذکر، می‌تواند درهای رحمت الهی را به روی درماندگان و طالبان حاجت بگشاید و افراد را در مسیر کسب برکات و مغفرت الهی قرار دهد.

ذکر کبیره اللهم انی اسئلک
دعای سریع الاجابه امام علی(ع)

روايت شده: مردى از طولانى شدن اجابت دعايش نزد امير مؤمنان عليه السّلام شكايت كرد، حضرت فرمود: چرا دعاى سريع‏ الإجابه را نمى‏ خوانى؟ پرسيد: كدام دعاست؟ فرمود: بگو:

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظيمِ الاَْعْظَمِ الاَْجَلِّ الاَْكْرَمِ الْمَخْزوُنِ الْمَكْنُونِ النُّورِ الْحَقِّ الْبُرْهانِ الْمُبينَ الَّذى هُوَ نُورٌ مَعَ نُورٍ
خدايا از تو مى‏ خواهم به اسم بزرگ‏ بزرگتر محفوظ پنهان نور پايدار برهان آشكار آن‏كه نورى است با نور،

وَ نُورٌ مِنْ نُورٍ وَ نُورٌ فى نُورٍ وَ نُورٌ عَلى كُلِّ نُورٍ وَ نُورٌ فَوْقَ كُلِّ نُورٍ وَ نُورٌ تُضيئُ بِهِ كُلُّ ظُلْمَةٍ

و نورى است از نور، و نورى است در نور، و نورى است بر هر نور، و نورى است بالاى هر نور، و نورى‏ است كه روشنى گيرد به آن هر تاريكى،

وَ يُكْسَرُ بِهِ كُلُّ شِدَّةٍ وَ كُلُّ شَيْطانٍ مَريدٍ وَ كُلُّ جَبارٍ عَنيدٍ لا تَقِرُّبِهِ اَرْضٌ وَلايَقُومُ بِهِ سَمآءٌ

و با آن هر سختى شكسته شود، و هر شيطان گردنكشى، و هر جبّار لجبازى، نورى‏ كه هيچ زمينى با وجود آن قرار نگيرد، و هيچ آسمانى با وجود آن نايستد،

وَ يَاْمَنُ بِهِ كُلُّ خآئِفٍ وَ يَبْطُلُ بِهِ سِحْرُ كُلِّ ساحِرٍ وَ بَغْىُ كُلِّ باغٍ وَ حَسَدُ كُلِّ حاسِدٍ

و هر هراسنده ‏اى به آن ايمنى يابد، و سحر هر جادوگرى به آن باطل مى‏ شود، و به آن‏ تجاوز هر متجاوزى، و حسد هر حسد ورزى از بين مى‏ رود،

وَ يَتَصَدَّعُ لِعَظَمَتِهِ الْبَرُّ وَالْبَحْرُ وَ يَسْتَقِلُّ بِهِ الْفُلْكُ حينَ يَتَكَلَّمُ بِهِ الْمَلَكُ فَلا يَكُونُ لِلْمَوْجِ عَلَيْهِ سَبيلٌ

و در برابر عظمتش خشكى و دريا مى‏ شكافد، و حمل مى‏ كند آن را كشتى، زمانى‏ كه فرشته به آن سخن مى‏ گويد، پس براى موج بر كشتى راهى نباشد،

وَ هُوَ اسْمُكَ الاَْعْظَمُ الاَعْظَمُ الاَجَلُّ الاَْجَلُّ النُّورُ الاَْكْبَرُ الَّذى سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ وَاسْتَوَيْتَ بِهِ عَلى عَرْشِكَ

و آن نام توست نام بزرگتر بزرگتر برجسته‏ تر برجسته ‏تر، نور اكبر، كه خود را به آن ناميدى، و با آن بر عرشت‏ استوار شدى،

وَ اَتَوَجَّهُ اِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَيْتِهِ وَاَسْئَلُكَ بِكَ وَ بِهِمْ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَفْعَلَ بى كَذا وَ كَذا

و به محمّد و اهل بيتش به تو رو مى‏ كنم و از تو مى‏ خواهم به حق تو و به حق ايشان اينكه‏ بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى، و با من چنين‏ و چنان كنى.

بجاى كذا و كذا حاجت بخواهد.
دعای کبیره برای هر حاجتی
اَللّهُمَّ اِنی اَسْئَلُکَ بِاسْمِکَ الْعَظیمِ الاَعْظَمِ، اَلْاَعَزِّ الْاَجَلِّ الْاَکْرَمِ، اَلَّذی اِذا دُعیتَ بِهِ عَلی مَغالِقِ أبْوابِ السَّماءِ لِلْفَتْحِ بِالرَّحْمَهِ انْفَتَحَتْ، وَاِذا دُعیتَ بِهِ عَلی مَضَایقِ أبْوابِ الاَرضِ لِلِفَرَجِ انْفَرَجَتْ، وَ إِذَا دُعِیتَ بِهِ عَلَی الْعُسْرِ لِلْیُسْرِ تَیَسَّرَتْ، وَ إِذَا دُعِیتَ بِهِ عَلَی الْأَمْوَاتِ لِلنُّشُورِ انْتَشَرَتْ، وَ إِذَا دُعِیتَ بِهِ عَلَی کَشْفِ الْبَأْسَاءِ وَ الضَّرَّاءِ انْکَشَفَتْ،

خدایا! از تو خواستارم به نام بزرگت، آن نام بزرگ‌ تر عزیزتر باشکوه‌ تر گرامی‌ تر، که چون بر در های بسته آسمان با آن نام خوانده شوی که به رحمت گشوده شوند باز می‌ شوند، و چون با آن بر در های ناگشوده زمین خوانده شوی برای فرج گشوده شود، و چون با آن برای آسان شدن سختی خوانده شوی آسان گردند، و چون با آن بر مردگان برای زنده شدن خوانده شوی زنده شوند، و چون با آن برای رفع سختی و زیان خوانده شوی برطرف گردد،

وَ بِجَلالِ وَجْهِکَ الْکَرِیمِ، أَکْرَمِ الْوُجُوهِ، وَ أَعَزِّ الْوُجُوهِ، الَّذِی عَنَتْ لَهُ الْوُجُوهُ، وَ خَضَعَتْ لَهُ الرِّقَابُ، وَ خَشَعَتْ لَهُ الْأَصْوَاتُ، وَ وَجِلَتْ لَهُ الْقُلُوبُ مِنْ مَخَافَتِکَ، وَ بِقُوَّتِکَ الَّتِی بِهَا تُمْسِکُ السَّمَاءَ أَنْ تَقَعَ عَلَی الْأَرْضِ إِلّا بِإِذْنِکَ، وَ تُمْسِکُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا، وَ بِمَشِیَّتِکَ الَّتِی دَانَ [کَانَ ] لَهَا الْعَالَمُونَ،

و می‌ خوانمت به شکوه جلوه گرامی‌ ات، گرامی‌ ترین جلوه‌ ها، و عزیزترین آنان که چهره‌ ها در برابرش خوار گشته، و گردن‌ ها خاضع شده، و صدا ها آهسته گشته، و دل‌ ها در برابر آن هراسناک شده‌ اند از ترس تو، و تو را می‌ خوانم به نیرویت که با آن آسمان‌ ها را نگاه داشتی از این که بر زمین افتد مگر به اجازه تو، و با آن آسمان‌ ها و زمین را از این که ویران شوند نگاه داشتی، و می‌ خوانمت به اراده‌ ات که جهانیان در برابرش مطیع‌ اند،

وَ بِکَلِمَتِکَ الَّتِی خَلَقْتَ بِهَا السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ، وَ بِحِکْمَتِکَ الَّتِی صَنَعْتَ بِهَا الْعَجَائِبَ، وَ خَلَقْتَ بِهَا الظُّلْمَهَ وَ جَعَلْتَهَا لَیْلاً، وَ جَعَلْتَ اللَّیْلَ سَکَناً [مَسْکَناً] ، وَ خَلَقْتَ بِهَا النُّورَ وَ جَعَلْتَهُ نَهَاراً، وَ جَعَلْتَ النَّهَارَ نُشُوراً مُبْصِراً، وَ خَلَقْتَ بِهَا الشَّمْسَ وَ جَعَلْتَ الشَّمْسَ ضِیَاءً، وَ خَلَقْتَ بِهَا الْقَمَرَ وَ جَعَلْتَ الْقَمَرَ نُوراً،

و به کلمه‌ ات که با آن آسمان‌ ها و زمین را آفریدی، و به حکمتت که با آن شگفتی‌ ها را ساختی، و تاریکی را با آن پدید آوردی و آن را شب قرار دادی، و شب را برای آرامش مقرّر داشتی، و هم با آن حکمت نور را آفریدی و آن را روز قرار دادی، و روز را مایه جنبش و بینایی سنجش ساختی، و نیز با آن خورشید را آفریدی، و خورشید را مایه تابش نمودی، و با آن ماه را پدید آوردی و ماه را نورانی ساختی،

وَ خَلَقْتَ بِهَا الْکَوَاکِبَ وَ جَعَلْتَهَا نُجُوماً وَ بُرُوجاً، وَ مَصَابِیحَ وَ زِینَهً وَ رُجُوماً، وَ جَعَلْتَ لَهَا مَشَارِقَ وَ مَغَارِبَ، وَ جَعَلْتَ لَهَا مَطَالِعَ وَ مَجَارِیَ، وَ جَعَلْتَ لَهَا فَلَکاً وَ مَسَابِحَ، وَ قَدَّرْتَهَا فِی السَّمَاءِ مَنَازِلَ فَأَحْسَنْتَ تَقْدِیرَهَا، وَ صَوَّرْتَهَا فَأَحْسَنْتَ تَصْوِیرَهَا، وَ أَحْصَیْتَهَا بِأَسْمَائِکَ إِحْصَاءً، وَ دَبَّرْتَهَا بِحِکْمَتِکَ تَدْبِیراً، وَ أَحْسَنْتَ [فَأَحْسَنْتَ ] تَدْبِیرَهَا، وَ سَخَّرْتَهَا بِسُلْطَانِ اللَّیْلِ وَ سُلْطَانِ النَّهَارِ وَ السَّاعَاتِ وَ عَدَدِ [وَ عَرَّفْتَ بِهَا عَدَدَ] السِّنِینَ وَ الْحِسَابِ، وَ جَعَلْتَ رُوْیَتَهَا لِجَمِیعِ النَّاسِ مَرْئً وَاحِداً،

و با آن ستارگان را خلق کردی و آن‌ ها را اخترانی تابناک و برج‌ ها و چراغ‌ ها و زینت و عامل راندن شیاطین قرار دادی، برای ستارگان مشرق‌ ها و مغرب‌ ها و نیز طلوع‌ گاه‌ها و گردشگاه‌ ها مقرّر ساختی، و برای آن‌ ها مدار هایی که در آن ها شناورند قرار دادی، و برای آن‌ ها در آسمان منزلگاه‌ هایی مقدّر فرمودی پس چه نیکو تقدیر نمودی، و صورتگری کردی و چه نیکو صورتشان دادی، و با نام‌ هایت آن‌ ها را بر شمردی شمردنی درخور، و به حکمتت تدبیر نمودی تدبیری شایسته، و چه نیکو تدبیر کردی، و با تسلّط بخشیدن شب و روز و ساعات بر آن‌ ها شمارش سال‌ ها و ثبت حساب را شناساندی، و دیدن آن‌ ها را برای همه مردم یکسان نمودی،

وَ أَسْأَلُکَ اللّهُمَّ بِمَجْدِکَ الَّذِی کَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَکَ وَ رَسُولَکَ مُوسَی بْنَ عِمْرَانَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی الْمُقَدَّسِینَ، فَوْقَ إِحْسَاسِ [أَحْسَاسِ] الْکَرُوبِینَ [الْکَرُوبِیِّینَ] ، فَوْقَ غَمَائِمِ النُّورِ، فَوْقَ تَابُوتِ الشَّهَادَهِ، فِی عَمُودِ النَّارِ، وَ فِی طُورِ سَیْنَاءَ، وَ فِی [إِلَی] جَبَلِ حُورِیثَ، فِی الْوَادِ الْمُقَدَّسِ، فِی الْبُقْعَهِ الْمُبَارَکَهِ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ الْأَیْمَنِ مِنَ الشَّجَرَهِ، وَ فِی أَرْضِ مِصْرَ بِتِسْعِ آیَاتٍ بَیِّنَاتٍ، وَ یَوْمَ فَرَقْتَ لِبَنِی إِسْرَائِیلَ الْبَحْرَ، وَ فِی الْمُنْبَجِسَاتِ الَّتِی صَنَعْتَ بِهَا الْعَجَائِبَ فِی بَحْرِ سُوفٍ،

و خدایا! از تو می‌ خواهم به عظمتت که با آن، سخن گفتی با بنده و فرستاده‌ات موسی بن عمران (درود بر او) در میان قدسیان، برتر از احساس کرّوبیان، فراتر از سحاب‌ های نور، بر فراز تابوت شهادت، در عمودی از آتش، و در طور سینا، و در کوه حوریث، در وادی مقدّس، در بقعه با برکت از جانب راست کوه طور، از دل درخت و در زمین مصر، با نه معجزه آشکار، و روزی که دریا را برای بنی اسرائیل شکافتی، و در چشمه‌ های جوشنده که با آن شگفتی‌ هایی در دریای سوف برساختی،

وَ عَقَدْتَ مَاءَ الْبَحْرِ فِی قَلْبِ الْغَمْرِ کَالْحِجَارَهِ، وَ جَاوَزْتَ بِبَنِی إِسْرَائِیلَ الْبَحْرَ، وَ تَمَّتْ کَلِمَتُکَ الْحُسْنَی عَلَیْهِمْ بِمَا صَبَرُوا، وَ أَوْرَثْتَهُمْ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا الَّتِی بَارَکْتَ فِیهَا لِلْعَالَمِینَ، وَ أَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَ جُنُودَهُ وَ مَرَاکِبَهُ فِی الْیَمِّ، وَ بِاسْمِکَ الْعَظِیمِ الْأَعْظَمِ [الْأَعْظَمِ] الْأَعَزِّ الْأَجَلِّ الْأَکْرَمِ، وَ بِمَجْدِکَ الَّذِی تَجَلَّیْتَ بِهِ لِمُوسَی کَلِیمِکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی طُورِ سَیْنَاءَ، وَ لِإِبْرَاهِیمَ عَلَیْهِ السَّلامُ خَلِیلِکَ مِنْ قَبْلُ فِی مَسْجِدِ الْخَیْفِ، وَ لِإِسْحَاقَ صَفِیِّکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی بِئْرِ شِیَعٍ [سَبْعٍ] ، وَ لِیَعْقُوبَ نَبِیِّکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی بَیْتِ إِیلٍ،
و آب دریا را در دل گرداب همانند سنگ سخت بستی، و بنی اسرائیل را از دریا به خشکی رساندی، و وعده نیکویت بر آنان کامل گشت به خاطر آن که شکیبائی ورزیدند، و آنان را وارث مشارق و مغارب زمینی که در آن جهانیان را برکت دادی نمودی، و فرعون و سپاهیان و مرکب‌ هایش را در دریا غرق کردی، و به نام بزرگت، آن نام بزرگ تر، با شکوه‌ تر، گرامی‌ تر، و به بزرگی‌ ات که با آن بر موسی کلیمت (درود بر او) در طور سینا جلوه کردی، و نیز برای ابراهیم (درود بر او) خلیلت پیش از آن در مسجد خیف، و برای اسحاق برگزیده‌ ات (درود بر او) در چاه شیع، و برای یعقوب (درود بر او) پیامبرت در بیت ایل،

وَ أَوْفَیْتَ لِإِبْرَاهِیمَ عَلَیْهِ السَّلامُ بِمِیثَاقِکَ، وَ لِإِسْحَاقَ بِحَلْفِکَ، وَ لِیَعْقُوبَ بِشَهَادَتِکَ، وَ لِلْمُوْمِنِینَ بِوَعْدِکَ، وَ لِلدَّاعِینَ بِأَسْمَائِکَ فَأَجَبْتَ، وَ بِمَجْدِکَ الَّذِی ظَهَرَ لِمُوسَی بْنِ عِمْرَانَ عَلَیْهِ السَّلامُ عَلَی قُبَّهِ الرُّمَّانِ [الزَّمَانِ] [الْهَرْمَانِ] ، وَ بِآیَاتِکَ الَّتِی وَقَعَتْ عَلَی أَرْضِ مِصْرَ بِمَجْدِ الْعِزَّهِ وَ الْغَلَبَهِ، بِآیَاتٍ عَزِیزَهٍ، وَ بِسُلْطَانِ الْقُوَّهِ، وَ بِعِزَّهِ الْقُدْرَهِ، وَ بِشَأْنِ الْکَلِمَهِ التَّامَّهِ،
و وفا کردی به پیمانت برای ابراهیم (درود بر او) ، و به سوگندت برای اسحاق، و به شهادتت برای یعقوب، و به وعده‌ ات برای اهل ایمان، و برای دعا خوانان به نام‌ هایت که اجابتشان کردی، و به بزرگی‌ ات که برای موسی بن عمران (درود بر او) در قبّه رمّان نمایان شد، و به نشانه‌ هایت که در زمین مصر، به بزرگواری عزّت و غلبه‌ ات واقع شد، با نشانه‌ های تحسین برانگیز، و حاکمیت نیرومند، و در سایه قدرت پرشکوهت، به مقام کلمه تامّه،

وَ بِکَلِمَاتِکَ الَّتِی تَفَضَّلْتَ بِهَا عَلَی أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ أَهْلِ الدُّنْیَا وَ أَهْلِ الْآخِرَهِ، وَ بِرَحْمَتِکَ الَّتِی مَنَنْتَ بِهَا عَلَی جَمِیعِ خَلْقِکَ، وَ بِاسْتِطَاعَتِکَ الَّتِی أَقَمْتَ بِهَا عَلَی الْعَالَمِینَ، وَ بِنُورِکَ الَّذِی قَدْ خَرَّ مِنْ فَزَعِهِ طُورُ سَیْنَاءَ، وَ بِعِلْمِکَ وَ جَلالِکَ وَ کِبْرِیَائِکَ وَ عِزَّتِکَ وَ جَبَرُوتِکَ الَّتِی لَمْ تَسْتَقِلَّهَا الْأَرْضُ، وَ انْخَفَضَتْ لَهَا السَّمَاوَاتُ، وَ انْزَجَرَ لَهَا الْعُمْقُ الْأَکْبَرُ، وَ رَکَدَتْ لَهَا الْبِحَارُ وَ الْأَنْهَارُ، وَ خَضَعَتْ لَهَا الْجِبَالُ، وَ سَکَنَتْ لَهَا الْأَرْضُ بِمَنَاکِبِهَا ،

و کلماتی که با آن بر اهل آسمان‌ ها و زمین و اهل دنیا و آخرت عطا و بخشش نمودی، و به رحمتت که با آن بر همه آفریدگانت بخشش کردی، و به توانایی‌ ات که با آن جهانیان را برپا داشتی، و به نورت که از هراسش طور سینا بر خاک افتاد، و به دانش و شکوه و بزرگی و عزّت و جبروتت که زمین تاب آن را نیاورد، و آسمان‌ ها در برابرش زانو زدند، و در برابرش عمق فروردین زمین فروتر گشت، و دریا ها و نهر ها در آستانش از حرکت ایستاد، و کوه‌ ها فروتن شد و زمین با شانه‌ هایش آرام گشت،

وَ اسْتَسْلَمَتْ لَهَا الْخَلائِقُ کُلُّهَا، وَ خَفَقَتْ لَهَا الرِّیَاحُ فِی جَرَیَانِهَا، وَ خَمَدَتْ لَهَا النِّیرَانُ فِی أَوْطَانِهَا، وَ بِسُلْطَانِکَ الَّذِی عُرِفَتْ لَکَ بِهِ الْغَلَبَهُ دَهْرَ الدُّهُورِ، وَ حُمِدْتَ بِهِ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ، وَ بِکَلِمَتِکَ کَلِمَهِ الصِّدْقِ الَّتِی سَبَقَتْ لِأَبِینَا آدَمَ عَلَیْهِ السَّلامُ وَ ذُرِّیَّتِهِ بِالرَّحْمَهِ، وَ أَسْأَلُکَ بِکَلِمَتِکَ الَّتِی غَلَبَتْ کُلَّ شَیْءٍ، وَ بِنُورِ وَجْهِکَ الَّذِی تَجَلَّیْتَ بِهِ لِلْجَبَلِ، فَجَعَلْتَهُ دَکّاً، وَ خَرَّ مُوسَی صَعِقاً،

و تسلیم شدند همه آفریدگان در برابر آن، و باد ها در وزیدن خود در برابرش پریشان گشتند، و آتش‌ ها به درگاهش در جایگاه خویش خاموش شدند، و به فرمانروایی‌ ات که با آن همواره به پیروزی شناخته شدی، و با آن در آسمان‌ ها و زمین ستوده گشتی، و به کلمه‌ات کلمه صدقی که به رحمت و بخشش برای پدرمان آدم (درود بر او) و نسلش پیشی گرفت، و از تو خواستارم به کلمه‌ ات که بر هر چیز چیره گشت، و به نور جلوه ات که با آن بر کوه تجلّی نمودی، و آن را فرو پاشیدی، و موسی مدهوش در افتاد،

وَ بِمَجْدِکَ الَّذِی ظَهَرَ عَلَی طُورِ سَیْنَاءَ، فَکَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَکَ وَ رَسُولَکَ مُوسَی بْنَ عِمْرَانَ، وَ بِطَلْعَتِکَ فِی سَاعِیرَ، وَ ظُهُورِکَ فِی جَبَلِ فَارَانَ، بِرَبَوَاتِ الْمُقَدَّسِینَ، وَ جُنُودِ الْمَلائِکَهِ الصَّافِّینَ، وَ خُشُوعِ الْمَلائِکَهِ الْمُسَبِّحِینَ، وَ بِبَرَکَاتِکَ الَّتِی بَارَکْتَ فِیهَا عَلَی إِبْرَاهِیمَ خَلِیلِکَ عَلَیْهِ السَّلامُ فِی أُمَّهِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَ بَارَکْتَ لِإِسْحَاقَ صَفِیِّکَ فِی أُمَّهِ عِیسَی عَلَیْهِمَا السَّلامُ، وَ بَارَکْتَ لِیَعْقُوبَ إِسْرَائِیلِکَ فِی أُمَّهِ مُوسَی عَلَیْهِمَا السَّلامُ، وَ بَارَکْتَ لِحَبِیبِکَ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فِی عِتْرَتِهِ وَ ذُرِّیَّتِهِ وَ [فِی ] أُمَّتِهِ.

و به بلندای جاهت که بر طور سینا نمایان شد، پس با آن، سخن گفتی با بنده و رسولت موسی بن عمران، و به پرتو فروزانت در ساعیر [کوهی در حجاز] ، و ظهور پر فروغت در فاران [کوهی نزدیک مکه و محل مناجات پیامبر] ، در جایگاه بلند قدسیان، و با سپاهیان صف کشیده از فرشتگان، و خشوع فرشتگان تسبیح کننده، و به برکاتت که بدان‌ ها بر ابراهیم خلیلت (درود بر او) در امّت محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) ، و بر اسحاق برگزیده‌ ات در امّت عیسی (درود بر آن دو) ، و بر یعقوب اسرائیلت در امت موسی (درود بر آن دو) ، و بر محبوب خویش محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) در عترت و فرزندانش و امّتش برکت نهادی.

اَللّهُمَّ وَ کَمَا غِبْنَا عَنْ ذَلِکَ وَ لَمْ نَشْهَدْهُ وَ آمَنَّا بِهِ وَ لَمْ نَرَهُ صِدْقاً وَ عَدْلاً، أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تُبَارِکَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ تَرَحَّمَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، کَأَفْضَلِ مَا صَلَّیْتَ وَ بَارَکْتَ وَ تَرَحَّمْتَ عَلَی إِبْرَاهِیمَ وَ آلِ إِبْرَاهِیمَ، إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ، فَعَّالٌ لِمَا تُرِیدُ، وَ أَنْتَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ [شَهِیدٌ]
خدایا! و چنان که از آن رخداد ها بدور بودیم و آن وقایع را شاهد نبودیم و به آن‌ ها درحالی که ندیدیم ایمان آوردیم، ایمان از روی راستی و درستی، از تو خواستارم بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی، و بر محمّد و خاندان محمّد برکت دهی، و بر محمّد و خاندان محمّد بسیار مهر ورزی، همچون بهترین درود و برکت و رحمتی که بر ابراهیم و خاندان ابراهیم فرستادی، تو ستوده و والایی، هرچه را بخواهی انجام می‌دهی، و تو بر هر چیز توانایی.