کدام نوع خرما بیشتر فایده دارد؟

صد آنلاین | انتخاب خرمایی که "بیشترین فایده" را دارد، بستگی به نیازهای سلامتی خاص شما و ویژگی‌هایی که مد نظر دارید دارد.

کد خبر: ۱۷۰۸۱۸

تاریخ: ۱۸ خرداد ۱۴۰۴ - ۰۸:۲۰

به گزارش صد آنلاین،هیچ نوع خرمایی به طور مطلق "بهترین" نیست، اما می‌توان با توجه به معیارهای زیر، مناسب‌ترین را انتخاب کرد:

میزان مواد مغذی کلی (کلیات تغذیه‌ای):

خرمای تازه (رطب): معمولاً آب‌دارتر، نرم‌تر و حاوی ویتامین‌های محلول در آب (مثل ویتامین C و برخی ویتامین‌های گروه B) بیشتری نسبت به خرمای خشک است. فیبر آن هم معمولاً قابل توجه است.

خرمای خشک (تمر): غلیظ‌تر، شیرین‌تر و ماندگاری بالاتری دارد. کالری و قند طبیعی (فروکتوز و گلوکز) آن در واحد حجم بیشتر است، اما مواد معدنی مانند پتاسیم، منیزیم، مس و آهن به شکل غلیظ‌تری در آن یافت می‌شوند. فیبر آن نیز بسیار بالا است.

شاخص گلیسمی (GI):

اگر به کنترل قند خون اهمیت می‌دهید (مثلاً دیابت دارید یا در رژیم لاغری هستید)، به دنبال انواعی با شاخص گلیسمی پایین‌تر باشید.

به طور کلی، خرمای خشک با بافت سفت‌تر (مثل خضراوی، زاهدی، پیارم در مراحل خشک‌تر) نسبت به انواع بسیار نرم و کاراملی (مثل مضافتی یا عجوه بسیار رسیده) شاخص گلیسمی پایین‌تری دارند. هرچه خرما رسیده‌تر و نرم‌تر باشد، معمولاً GI بالاتری دارد.

میزان آنتی‌اکسیدان‌ها:

خرما به‌طور کلی منبع خوبی از آنتی‌اکسیدان‌ها (به‌خصوص فنولیک‌ها و کاروتنوئیدها) است که با رادیکال‌های آزاد مبارزه می‌کنند.

برخی مطالعات نشان می‌دهند انواع تیره‌تر خرما (مثل پیارم، عجوه، خاصویی) معمولاً آنتی‌اکسیدان بیشتری نسبت به انواع روشن‌تر (مثل زاهدی، برحی) دارند.

محتوای مواد معدنی خاص:

پتاسیم: تمام خرماها پتاسیم بالایی دارند که برای فشار خون و سلامت قلب مهم است.

منیزیم: خرما منبع خوب منیزیم است (برای اعصاب، عضلات و سلامت استخوان).

آهن: برخی انواع مانند مضافتی و پیارم محتوای آهن نسبتاً بالاتری دارند (البته آهن گیاهی جذب پایین‌تری دارد).

مس و منگنز: در سطوح خوبی در خرما وجود دارند.

محتوای فیبر:

تمام خرماها، چه تازه و چه خشک، فیبر بسیار بالایی دارند (هم فیبر محلول و هم نامحلول). این فیبر برای سلامت گوارش، احساس سیری و کنترل قند خون حیاتی است. میزان فیبر در انواع مختلف تفاوت محسوسی ندارد، ولی خرمای خشک به دلیل غلظت بیشتر، فیبر بیشتری در واحد وزن ارائه می‌دهد.

خلاصه و توصیه:

برای کنترل قند خون: خضراوی، زاهدی، پیارم (خشک و سفت) گزینه‌های بهتری هستند (شاخص گلیسمی پایین‌تر).

برای آنتی‌اکسیدان بالا: پیارم، عجوه، خاصویی (انواع تیره‌تر) معمولاً برترند.

برای آهن نسبتاً بیشتر: مضافتی و پیارم.

برای فیبر بالا و مواد معدنی غلیظ: خرمای خشک (تمر) هر نوعی که باشد.

برای ویتامین‌های بیشتر و رطوبت: خرمای تازه (رطب) انواع مختلف.

نکات مهم نهایی:

تعادل کلیدی است: خرما با وجود فواید زیاد، قند طبیعی بالایی دارد. در مصرف آن (خصوصاً انواع شیرین و نرم) زیاده‌روی نکنید، به‌ویژه اگر دیابت دارید یا در حال کاهش وزن هستید. 2 تا 4 عدد در روز برای بیشتر افراد کافی است.

تفاوت‌های تغذیه‌ای بین انواع، اغلب جزئی است: فواید اصلی خرما (فیبر بالا، پتاسیم، منیزیم، آنتی‌اکسیدان‌ها) تقریباً در همه انواع به مقدار قابل‌توجهی وجود دارد. انتخاب بر اساس ذائقه و در دسترس بودن هم کاملاً منطقی است.

کیفیت و تازگی: خرماهای تازه‌تر و باکیفیت‌تر (بدون شکر اضافه یا مواد نگهدارنده غیرضروری) همیشه ارجحیت دارند./اختصاصی صد آنلاین