اگر همیشه استرس دارید این مطلب را بخوانید

صد آنلاین | دانشمندان در حال بررسی این مسئله هستند که تجربیات استرس‌زای والدین می‌تواند منجر به تغییراتی در بیان ژن و در اسپرم یا تخمک کدگذاری‌شده و به فرزندان منتقل شود.

کد خبر: ۱۶۶۸۳۳

تاریخ: ۲۸ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۵:۰۰

به گزارش صد آنلاین، بیشتر ما در دوران مدرسه و از دبیران دبیرستان آموخته‌ایم که انسان‌ها نیمی از ژن‌های خود را از پدر و نیمی دیگر را از مادرشان می‌گیرند. این درست است، اما به‌نظر می‌رسد که نحوه مشارکت والدین در ژنتیک فرزندانشان پیچیده‌تر و جذاب‌تر است. دانشمندان در حال بررسی این مسئله هستند که تجربیات استرس‌زای والدین می‌تواند منجر به تغییراتی در بیان ژن و در اسپرم یا تخمک کدگذاری‌شده و به فرزندان منتقل شود. به‌عبارت دیگر، راهی وجود دارد که فرزندان تجربیات والدین خود را به ارث ببرند.

این با ژن‌های ارثی برای چشم‌های قهوه‌ای یا آبی متفاوت است.

بیشتر شبیه ارث‌بردن ژن‌هایی است که به‌منظور سازگاری بهتر با یک محیط خاص روشن یا خاموش می‌شوند. به گزارش سایت پزشکی دانشگاه تافتس، لری فیگ، استاد زیست‌شناسی رشدی، مولکولی و شیمیایی در دانشکده پزشکی دانشگاه تافتس، به مشخص‌کردن چگونگی انتقال تغییرات در بیان ژن، به نام تغییرات اپی ژنتیک، کمک می‌کند. فیگ می‌گوید این ایده اغلب برای مردم حیرت‌آور است؛ شما تجربیات استرس‌زای اجداد خود را به ارث می‌برید؟ چگونه چنین چیزی ممکن است و چرا؟

دلیلش می‌تواند این باشد که بیان ژنتیک مبتنی بر تجربه والدین به ایجاد زمینه برای فرزندان موفق کمک می‌کند. به‌عنوان مثال، موش‌هایی که در محیط‌های سرد بزرگ می‌شوند، نوعی چربی قهوه‌ای را برای گرم ‌نگه‌داشتن خود ذخیره می‌کنند. فرزندان آنها با چربی قهوه‌ای اضافی متولد می‌شوند که احتمالا به آنها در دماهای سرد بیشتر بقا می‌دهد.

فیگ می‌گوید: ایده این است که در شرایط عادی، این نوع انتقال ژنتیک چیز خوبی است. مانند هر سیستم نظارتی دیگری، اگر بیش از حد باشد، می‌تواند باعث آسیب شود. با توجه به دومی، فیگ به این موضوع علاقه‌مند است که آیا استرس دوران کودکی ممکن است منجر به عبور والدین از تغییرات اپی ژنتیک شود که فرزندانشان را مستعد ابتلا به اختلالات روانپزشکی می‌کند.

استرس چگونه منتقل می‌شود؟

فیگ با یک مطالعه آزمایشی کوچک روی انسان‌ها پی برد مردانی که تجربیات نامطلوب دوران کودکی داشتند (مانند سوءاستفاده جسمی، عاطفی یا بی‌توجهی) دارای همان سطوح microRNA در اسپرم‌ خود بودند. او می‌گوید: ما تغییراتی را در اسپرم مردان مشاهده کردیم که با تغییرات اسپرم موش‌ها مطابقت داشت. این یک نتیجه قابل توجه بود./ همشهری