ادعای بهرام رادان درباره بزرگی ناصر حجازی در بیمارستان کسری

صد آنلاین | ناصر حجازی، چهره‌ای اسطوره‌ای در تاریخ فوتبال ایران و به خصوص در دل هواداران استقلال. او تنها سرمربی استقلالی بود که موفق شد تیم ملی ایران را به جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین برساند و در عین حال، با شخصیتی قوی، سخت‌گیر و صادق ، محبوبیت فوق‌العاده‌ای در میان مردم پیدا کرد.

کد خبر: ۱۶۵۹۳۲

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۷:۳۶

به گزارش صد آنلاین، در مستند معروف "من ناصر حجازی هستم" که زندگی این مربی برجسته را روایت می‌کند، بهرام رادان — چهره مطرح سینمای ایران — نقش صداپیشگی  را بر عهده گرفت.

در گفت‌وگویی که در سال ۱۳۹۴ منتشر شد، رادان از تجربه حضور در این مستند و همچنین دیداری که با ناصر حجازی در بیمارستان داشت، سخن گفت .

خلاصه صحبت‌های بهرام رادان:

حضور در مستند "من ناصر حجازی هستم" :

بهرام رادان در این مستند به عنوان صداپیشه حضور یافت.

انگیزه اصلی‌اش: شخصیت برجسته و محبوبیت ناصر حجازی

همراهی با آتیلا افشاریار (برادر ناصر حجازی) و علاقه به زندگی این مربی بزرگ

دیدار در بیمارستان کسری :

وقتی ناصر حجازی در بیمارستان کسری بستری شده بود، رادان با برادرش به همراه آتیلا افشاریار ، به دیدار او رفت.

دیدن بنرها، جمعیت نگران و محفل مردم در بیمارستان، او را متوجه بزرگی حجازی کرد .

این لحظه، درک عمیق‌تری از محبوبیت واقعی ناصر حجازی را در ذهن رادان ایجاد کرد.

"وقتی در بیمارستان کسری جمعیت را دیدم و بنر بزرگ مردم برای سلامتی ناصرخان را دیدم، واقعاً باور کردم که او یک چهره بزرگ است. "

تحلیل صحبت‌های رادان

1. ناصر حجازی؛ چهره‌ای فراتر از یک مربی فوتبال

ناصر حجازی تنها یک مربی نبود، بلکه نمادی از صداقت، انسانیت و تعهد بود.

وجود چنین بنری در بیمارستان و جمعیتی که در برابر آن گرد آمده بود، نشانه‌ای از عشق بی‌بدیل مردم به این چهره استقلالی بود.

2. احساس خاص رادان در بیمارستان

بهرام رادان، که در زمان آن هنوز فرصتی برای آشنایی عمیق با ناصر حجازی پیدا نکرده بود، در آن لحظه چهره‌ای بیشتر از یک مربی فوتبال را دید.

عشق مردم به حجازی ، او را متقاعد کرد که این موضوع شایسته یک مستند مهم و هنرمندانه است.

3. حضور هنرمندان در روایت‌های ورزشی

حضور بهرام رادان در این مستند نشان داد که ورزش و شخصیت‌های برجسته آن، تأثیری فراتر از زمین دارند.

این نوع همکاری‌ها، بازیکنان و مربیان فوتبال را به فرهنگ عامه نزدیک‌تر می‌کند و احترام هنرمندان را به این چهره‌ها نشان می‌دهد.

مستند "من ناصر حجازی هستم": یک روایت احساسی و تاریخی

کارگردان

مجید اسماعیلی

سال تولید

۱۳۹۴

هدف مستند

بازگو کردن زندگی ناصر حجازی از زبان خود او و اطرافیانش

روایت

تلفیقی از خاطرات، تصاویر تاریخی و تحلیل‌های فوتبالی

نقش بهرام رادان

صداپیشگی و القای حضور احساسی بیشتر

نوستالژی و انسانیت در کلام رادان

"متاسفانه فرصت دیدار از نزدیک با ناصرخان را نداشتم، ولی آن روز در بیمارستان، باور کردم که چقدر مردم به او علاقه دارند."

این جمله نشان می‌دهد:

ناصر حجازی چقدر در قلب مردم جا داشت.

بیماری و مرگش چقدر اتفاقی تلخ برای استقلالی‌ها و حتی غیراستقلالی‌ها بود.

این مستند نه تنها یک روایت از فوتبال، بلکه یک درد مشترک تمام مردم بود.

واکنش‌های عمومی به مستند

هواداران استقلال

مستند را گرامی دیدند و احساس افتخار کردند

غیرهواداران

بسیاری از آنها هم به شخصیت انسانی و مدیریتی ناصر حجازی احترام گذاشتند

کارشناسان

مستند را یکی از بهترین مستندهای فوتبال ایران دانستند

رسانه‌ها

این پروژه را یک حرکت فرهنگی و خاطره‌انگیز معرفی کردند

جمع‌بندی

بهرام رادان

با حضورش در مستند، احترامش را به چهره‌های بزرگ ورزش نشان داد

ناصر حجازی

یک انسان، یک مربی، یک الگو، یک اسطوره

بیمارستان کسری

نقطه‌ای که در آن مردم ورزشی و غیرورزشی در کنار هم بودند

مستند "من ناصر حجازی هستم"

یادبودی زنده از یک شخصیت بزرگ فوتبال و ایرانی

نکته آخر:

"ناصر حجازی فقط یک مربی فوتبال نبود، او یک انسان بود که فوتبال را با اخلاق و ایمان دوست می‌داشت. "
"وجود بهرام رادان در مستند، این پیام را می‌داد که فوتبال فقط متعلق به ورزشکاران نیست، بلکه متعلق به همه است. "

نتیجه‌گیری نهایی:

ناصر حجازی، یکی از چهره‌های برجسته فوتبال ایران بود که حتی بعد از مرگ هم به یک الهام‌بخش تبدیل شد.
بهرام رادان هم با حضور در مستند «من ناصر حجازی هستم»، نه تنها یک کار هنری انجام داد، بلکه یک اتفاق اجتماعی را رقم زد.

"بیمارستان کسری، جایی بود که بهرام رادان متوجه شد ناصر حجازی فقط یک مربی نبوده، بلکه یک نماد استقلال و انسانیت بوده. "

پیام نهایی:

"بعضی افراد مثل ناصر حجازی، تنها با حضورشان زمین را بهتر می‌کنند.
"و بعضی هنرمندان مثل بهرام رادان، با سکوت هم حرف می‌زنند. "

توصیه:

اگر ندیده‌اید، مستند "من ناصر حجازی هستم" را ببینید.
این مستند، تنها یادگاری نیست از یک مربی، بلکه یادگاری از یک دوران، یک فرهنگ و یک تمدن استقلالی است./ خبر ورزشی