۴ سریال فارسی که پرچمدار ایران در جهان شدند

سریال «شب‌های برره» به کارگردانی مهران مدیری و نویسندگی پیمان قاسم‌خانی و خشایار الوند، در زمان پخش خود در دهه ۸۰ یکی از جنجالی‌ترین آثار طنز تلویزیون بود. حالا با گذشت سال‌ها، این مجموعه با نمره ۸.۵ و کسب بیش از ۱۰ هزار رای، عنوان برترین سریال ایرانی در IMDb را به خود اختصاص داده است.

کد خبر: ۱۶۵۸۹۳

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۳:۵۰

به گزارش صد آنلاین؛ در روزگاری که مخاطبان ایرانی به پلتفرم‌های جهانی دسترسی دارند و معیارهای سلیقه و ارزش‌گذاری آثار نمایشی تغییر کرده است، نگاهی به رده‌بندی سریال‌های ایرانی در وب‌سایت پرطرفدار IMDb، حکایت از محبوبیت ماندگار برخی آثار دارد. آثاری که نه لزوماً از نظر فنی و کیفی بهترین بودند، اما توانستند با مخاطبان‌شان پیوندی عمیق و بلندمدت برقرار کنند.

به گزارش برترین ها، روز گذشته خبر آمد که سریال «شب‌های برره» با نمره ۸.۵ به عنوان برترین سریال ایرانی در وبسایت آی‌‍ام‌دی‌بی که عامیانه‌ترین رتبه‌بندی را در بین وب‌سایت‌های معتبر سینمایی جهان منتشر می‌کند، کسب کرده. نگاهی به فهرست بی‌شمار سریال‌های ایرانی در این وب‌سایت، نشان می‌دهد پس از این سریال مجموعه نوستالژیک «کلاه‌قرمزی ۹۰» با نمره ۸.۵ حاصل از ۵.۷ هزار رای در رتبه دوم قرار گرفته و مجموعه پویانمایی دوبعدی «پهلوانان» با نمره ۸.۴ حاصل از ۱۷۰ هزار رای رتبه سوم را در اختیار دارد. پرچمدار نمایش خانگی نیز در این لیست سریال «قورباغه» است که در رتبه ششم جا خوش کرده. در این مطلب به سراغ این چهار اثر می‌رویم. با ما همراه باشید.

شب‌های برره؛ شب‌های شیرین تلویزیون

سریال «شب‌های برره» به کارگردانی مهران مدیری و نویسندگی پیمان قاسم‌خانی و خشایار الوند، در زمان پخش خود در دهه ۸۰ یکی از جنجالی‌ترین آثار طنز تلویزیون بود. حالا با گذشت سال‌ها، این مجموعه با نمره ۸.۵ و کسب بیش از ۱۰ هزار رای، عنوان برترین سریال ایرانی در IMDb را به خود اختصاص داده است. برره، قصه روستایی خیالی با فرهنگی منحصربه‌فرد، قواعد اجتماعی عجیب و شخصیت‌هایی کاریکاتورگونه بود که بسیاری معتقدند آیینه‌ای تمام‌قد از تناقضات اجتماعی و فرهنگی ایران است.

طنزی تلخ که حتی امروز هم دیالوگ‌ها و تیپ‌هایش در فضای مجازی بازتولید می‌شود. این سریال با وجود انتقادات فراوان، موفق شد مرزهای شوخی‌های اجتماعی و قومیتی را جابه‌جا کند. حضور چهره‌هایی چون سیامک انصاری، سعید پیردوست، مهران مدیری، شقایق دهقان و… باعث شد بازیگری در این مجموعه هم به نقطه قوت آن تبدیل شود.

کلاه قرمزی؛ یک عشق نسل به نسل

در رتبه دوم، مجموعه «کلاه قرمزی ۹۰» قرار دارد؛ با همان نمره ۸.۵ اما بر مبنای ۵.۷ هزار رای. این مجموعه ساخته ایرج طهماسب و حمید جبلی که پس از موفقیت فیلم‌های سینمایی کلاه‌قرمزی، در سال ۹۰ دوباره به قاب تلویزیون بازگشت، یکی از صمیمی‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین آثار تلویزیون ایران بود. کلاه قرمزی برخلاف شب‌های برره، طنزش برآمده از صداقت کودکانه و نگاه معصومانه است.

این مجموعه با معرفی شخصیت‌های تازه‌ای مثل پسر عمه‌زا، فامیل دور، جیگر، ببعی و… توانست بار دیگر جای خود را در دل مخاطبان باز کند. رمز ماندگاری کلاه‌قرمزی در توانایی عجیب خالقان آن برای تلفیق قصه‌های کودکانه با مفاهیم پیچیده و دغدغه‌های اجتماعی بود. به همین دلیل است که نه‌تنها کودکان، بلکه بزرگ‌ترها هم هرساله با شروع نوروز، در انتظار قصه‌های تازه کلاه قرمزی بودند.

پهلوانان؛ انیمیشنی که شگفتی آفرید

رتبه سوم به مجموعه انیمیشن «پهلوانان» اختصاص دارد؛ سریالی که شاید کمتر در رسانه‌ها درباره‌اش صحبت شده باشد، اما در IMDb با نمره ۸.۴ و نزدیک به ۱۷۰ هزار رای در جایگاه بسیار بالایی ایستاده است. این اعداد خیره‌کننده نشان می‌دهد که این انیمیشن دوبعدی تولید صداوسیما، محبوبیتی غیرمنتظره دارد. پهلوانان با محوریت داستان‌های زورخانه‌ای و شخصیت‌های اسطوره‌ای ایرانی مثل «پوریای ولی»، سعی کرد مفاهیمی همچون جوانمردی، اخلاق‌مداری و احترام به پیشکسوتان را به زبانی شیرین و قابل فهم برای کودکان بازگو کند. این مجموعه یکی از معدود انیمیشن‌های ایرانی است که در دوره‌ای که تولیدات انیمیشنی با ضعف‌های فنی و محتوایی روبه‌رو بودند، توانست جای خود را در میان مخاطبان تثبیت کند.

قورباغه؛ پرچمدار نمایش خانگی

و اما نماینده متفاوت شبکه نمایش خانگی؛ «قورباغه» ساخته هومن سیدی که در رتبه ششم لیست IMDb قرار گرفته. قورباغه با بهره‌گیری از فضای نوآر، خشونت کنترل‌شده و داستان‌گویی خطی اما پر از خرده‌روایت‌های ذهنی، تجربه‌ای متفاوت در تولیدات سریال‌سازی ایرانی محسوب می‌شود.

هومن سیدی با انتخاب بازیگرانی مثل صابر ابر، نوید محمدزاده، سحر دولتشاهی و فرشته حسینی، توانست یک اثر خاص با رنگ‌آمیزی بصری جذاب خلق کند که هم از نظر فنی استانداردهای بالایی داشت و هم با اتمسفر متفاوت و بازی‌های روان بازیگرانش، مخاطب خاص‌پسند را جذب کرد. قورباغه نشان داد نمایش خانگی می‌تواند فراتر از کلیشه‌های مرسوم، سریالی بسازد که جسارت ساختارشکنی و تجربه‌گرایی داشته باشد، هرچند از حیث روایت، پیچیدگی‌های داستانی و ریتم کند آن، برخی را دلسرد کرد.