هند با مستند اعتراضی «من، خشخاش» برای دومین سال متوالی جایزه هات داکس را از آن خود کرد

صد آنلاین | فیلم مستند «من، خشخاش» به کارگردانی ویوک چودری ، در دومین دوره متوالی، جایزه بهترین فیلم بلند مستند بین‌المللی جشنواره هات داکس تورنتو ۲۰۲۵ را از آن خود کرد.

کد خبر: ۱۶۳۹۷۸

تاریخ: ۱۴ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۳:۳۰

به گزارش صد آنلاین،این موفقیت هند را به قدرتی نوظهور در عرصه مستندسازی جهانی تبدیل کرده است، زیرا سال گذشته نیز مستند «انقلاب کشاورزان» ساخته نیشتا جین از همین کشور، این جایزه را به دست آورد.

«من، خشخاش»: داستان مقاومت در برابر ظلم سیستماتیک

این مستند زندگی خانواده‌ای از کشاورزان هندی را روایت می‌کند که در برابر فساد و ستم ساختارمند مقامات محلی می‌ایستند. منگیلال ، یکی از شخصیت‌های مرکزی، با شجاعت در برابر اداره مواد مخدر مقابله کرده و موفق به دستگیری مقامات فاسد می‌شود. با این حال، پیروزی او موقتی است؛ مقامات اقدام به لغو مجوز کشاورزی مادرش می‌کنند و خانواده را به سختی‌های بیشتری می‌کشانند.
فیلم در قالب یک داستان چندلایه، معضل اخلاقی بین رشوه دادن برای زنده ماندن یا مقاومت در برابر سیستم با قیمت سنگین شخصی را بررسی می‌کند. موضوعی که فراتر از مرزهای هند، به مسائل جهانی عدالت اجتماعی، هزینه‌های مقاومت و نقش خانواده در مبارزه با قدرت می‌پردازد.

روند اعتراضی مستندهای هندی در جوایز جهانی

برد «من، خشخاش» در هات داکس ۲۰۲۵ ادامه‌دهنده روندی است که سال گذشته با «انقلاب کشاورزان» آغاز شد. این مستند نیشتا جین به بررسی قیام گسترده کشاورزان هندی علیه قوانین جدید زمین‌کاری پرداخته بود. هر دو فیلم با تمرکز بر مقاومت در برابر ساختارهای ناعادلانه، توانسته‌اند از طریق سینما، صدای جامعه‌های آسیب‌پذیر را به گوش جهان برسانند.

این موفقیت‌ها نشان از افزایش تأثیر مستندسازان هندی در مطرح کردن مسائل اجتماعی و سیاسی در عرصه بین‌المللی دارد.

سایر برندهای هات داکس ۲۰۲۵: تنوع موضوعات اجتماعی و زیست‌محیطی

در کنار غلبه مستندهای هندی، جشنواره امسال به موضوعات گوناگونی پرداخت:

«رودخانه علف» به کارگردانی ساشا ورتزل : برنده جایزه ویژه هیئت داوران در زمینه چالش‌های زیست‌محیطی منطقه اورگلایدز فلوریدا.

«ناخوشایند» ساخته آمیلکار اینفانته و سباستین گونزالس مندز : درباره بحران مهاجرت در شیلی پس از اعتراضات خشونت‌آمیز علیه مهاجران ونزوئلایی.

«سالنامه آگاتا» به کارگردانی آمالی اتکینز : تصویری از استقلال زندگی یک زن بومی در مانیتوبا، کانادا.

«خارطوم» به کارگردانی طلال عفیفی و جیووانا استوپونی : داستان فیلمسازان آواره سودانی که سقوط کشور خود به جنگ را با کمک همشهریانشان سند می‌کنند.

نکته کلیدی: مستندسازی به عنوان ابزاری برای تغییر اجتماعی

برد مستندهای اعتراضی از هند در جوایز جهانی نشان می‌دهد که سینمای مستند چگونه می‌تواند به ابزاری قدرتمند برای برجسته کردن مسائل فراموش‌شده تبدیل شود. این فیلم‌ها نه تنها تاریخچه‌های ناگفته‌ای را روایت می‌کنند، بلکه فشاری اخلاقی بر جامعه جهانی برای پاسخگویی به نابرابری‌ها ایجاد می‌کنند.
با توجه به این روند، هات داکس ۲۰۲۵ نه تنها یک جشنواره سینمایی، بلکه پلتفرمی برای دفاع از عدالت اجتماعی  است./ مهر