اگر شما هم استرسی هستید بخوانید

صد آنلاین | استرس ژنتیکی به آمادگیهای ذاتی در ژنهای فرد اشاره دارد که ممکن است باعث شود بدن نسبت به عوامل استرسزای محیطی حساستر باشد یا دیرتر بهبود یابد.

کد خبر: ۱۶۳۸۵۰

تاریخ: ۱۴ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۰۶:۰۲

به گزارش صد آنلاین، این مفهوم به معنای به ارث بردن یک بیماری خاص نیست، بلکه تفاوتهای ژنتیکی در سیستمهای مرتبط با پاسخ به استرس (مانند محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال)، تنظیم انتقالدهندههای عصبی (مثل سروتونین)، التهاب، یا سمزدایی را شامل میشود. این تفاوتها میتوانند تابآوری فرد را تحت تأثیر قرار دهند

نشانه های احتمالی استرس ژنتیکی:
۱. حساسیت بالا به استرس: واکنش شدید به موقعیتهایی که دیگران بهراحتی مدیریت میکنند.
۲. بهبود آهسته پس از استرس: احساس خستگی یا آشفتگی طولانیمدت پس از رویدادهای استرسزا.
۳. علائم جسمی مداوم: سردردهای مکرر، مشکلات گوارشی (مانند سندرم روده تحریکپذیر)، یا دردهای عضلانی بدون دلیل پزشکی مشخص.
۴. نوسانات خلقی: اضطراب، تحریکپذیری، یا افسردگی بدون محرک بیرونی واضح.
۵. اختلال خواب: مشکل در به خواب رفتن یا بیدار شدن مکرر.
۶. سابقه خانوادگی: وجود اختلالات مرتبط با استرس (مانند اضطراب یا بیماریهای خودایمنی) در خانواده.

تشخیص استرس ژنتیکی: توجه به الگوهای فردی و خانوادگی: بررسی سابقه پزشکی خانواده و واکنشهای شخصی به استرس.

آزمایشهای ژنتیکی (با نظر متخصص): برخی آزمایشها ژنهای مرتبط با پاسخ به استرس (مانند ژن COMT یا 5-HTTLPR) را بررسی میکنند، اما تفسیر نتایج باید توسط متخصص ژنتیک یا پزشک انجام شود.

رد سایر علل پزشکی: ابتدا باید مشکلات سلامت جسمی یا روانی دیگر (مانند کمکاری تیروئید یا افسردگی بالینی) توسط پزشک رد شود.

راههای مدیریت استرس ژنتیکی:
۱. سبک زندگی سالم:

تغذیه: رژیم ضدالتهاب (مصرف امگا-۳، میوهها، سبزیجات) و کاهش قندهای تصفیهشده.

ورزش منظم: فعالیتهای متوسط مانند پیادهروی یا یوگا برای کاهش استرس.

خواب کافی: ۷-۸ ساعت خواب شبانه با کیفیت.

۲. تکنیکهای مدیریت استرس:

ذهنآگاهی (Mindfulness)، مدیتیشن، و تنفس دیافراگمی.

محدودکردن مواجهه با عوامل استرسزای غیرضروری.

۳. حمایت تخصصی:

مشاوره با روانشناس برای آموزش مهارتهای مقابلهای.

در صورت نیاز، رواندرمانی یا دارودرمانی تحت نظر پزشک.

۴. پرهیز از عوامل تشدیدکننده:

کاهش مصرف کافئین، الکل، و سیگار./انتخاب