احکام شرعی استمنا

پدیده خودارضایی به یکی از چالش‌های جدی سلامت جنسی در جامعه تبدیل شده است! آمارهای غیررسمی از شیوع قابل توجه این رفتار در بین جوانان خبر می‌دهند، درحالی که هم روانشناسان نسبت به پیامدهای منفی آن هشدار می‌دهند و هم مراجع دینی آن را عملی ناپسند می‌دانند. بررسی‌ها نشان می‌دهد این رفتار می‌تواند منجر به ضعف حافظه، افسردگی، کاهش اعتمادبه‌نفس و حتی ناتوانی جنسی شود. اما سوال اینجاست: آیا می‌توان با ترکیب یافته‌های علمی و توصیه‌های دینی، راهکارهای عملی برای پیشگیری و درمان ارائه داد؟ کارشناسان چه پیشنهادی دارند؟**

کد خبر: ۱۵۹۰۷۴

تاریخ: ۲۳ فروردين ۱۴۰۴ - ۲۲:۰۹

استمنا یا خودارضایی نوعی انحراف در ارضای میل جنسی است. استمنا به تحریک بدن تا زمان ارضا شدن گفته می شود. استمنا در میان زنان نیز رایج است.

استمنا یا خودارضایی یکی از راه‏های انحرافی در ارضای میل جنسی است که نسل جوان را در معرض آسیب‏های جدی قرار میدهد. از همین رو میتوان آن را نوعی انحراف جنسی یا بیماری نامید که با جدیت باید در درمان آن کوشید.

استمنا چیست؟

استمنا یا خودارضایی یا به اصطلاح عوام جلق عبارت است از سکس با خود تا سر حد ارضا شدن که بیشتر توام با خیالبافی صورت می گیرد. خودارضایی در قبل از ازدواج در نزد هر دو جنس شایع است. انسان تنها موجودی نیست که خودارضایی می کند و در میمونها نیز مورد خودارضایی مشاهده شده است.

استمنا در آیات و روایات

آسیب‏های معنوی استمنا، حقیقت وجود آدمی را تباه می سازد. استمنا از نظر دین، یک گناه است و به تعبیر قرآن زنگار بر دل می نهد: «کَلاَّ بَلْ رانَ عَلی قُلُوبِهِمْ ما کانُوا یَکْسِبُونَ»؛ (مطففین آیه ۲۴) «چنین مباد! بلکه اعمال (ناشایست) دل‏های آنان را زنگار زده است».

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان ‏می فرماید: از آیه شریفه سه نکته استفاده می شود:

اعمال زشت، نقش و صورتی به نفس و روح انسان می دهند؛
این نقش و صورت خاص، مانع آن است که نفس آدمی حق و حقیقت را درک کند؛
نفس آدمی به حسب طبع اولیه ‏اش صفا و جلایی دارد که با داشتن آن، حق را آن طور که هست درک می کند.

پیامبر اکرم‏ (ص) در این باره می فرماید: «ناکح الکف ملعون»؛ «ملعون است کسی که استمنا کند».

امام صادق (ع) نیز می فرماید: «با سه گروه خداوند در روز قیامت سخن نمی گوید و پاکشان نمی خواند و عذابی دردناک دارند؛ از آن سه‏ اند، استمنا کننده و کسی که لواط دهد»

در روایات دیگری امام صادق‏ (ع) استمنا را گناه عظیم و مورد نهی الهی معرفی فرموده است.

استمنا بعد از ازدواج

استمنا در بعد از ازدواج به دلیل عدم رفتار جنسی مناسب زوجین صورت می گیرد و می بایست فرد را با ایجاد رویه درست زناشویی به روال عادی بازگرداند. البته در زمان بارداری و در هفته های آخر بارداری نیز خودارضایی در مردان دیده می شود

حالات روحی افراد بعد از استمنا

فرد پس از خودارضایی خود را آدم ضعیف النفسی می یابد و تا حدودی خود را مریض و متفاوت از دیگران احساس می کند. پس از خودارضایی بارها به خود قول می دهد که دیگر این کار را نکند ولی مجدداً تکرار می گردد. این امر باعث می شود که فرد فکر کند اراده نداشته و خود را ضعیف احساس کند. بعضی افراد بعد از خودارضایی بستگی به نوع تربیت و اخلاقیات خود دچار عذاب وجدان نیز می گردند.

آسیب های جسمی استمنا

در افرادی که گرفتار استمنا هستند عوارض زیر دیده خواهد شد:

خستگی و کوفتگی
عدم تمرکز حواس
ضعف حافظه
استرس و اضطراب
نوسان خلق یا تغییرات سریع خلقی
حساسیت بیش از حد و زودرنجی
کمردرد
نازک شدن و ریزش موها
ناتوانی جنسی زودرس در جوانی
بی‏خوابی یا بدخوابی و مشکلات مشابه
تارشدن دید چشم‏ها
وز وز گوش
انزال زودرس و غیرارادی یا خروج منی به صورت قطره قطره
درد کشاله ران و ناحیه تناسلی
دردهای قولنجی در ناحیه لگن و استخوان دنبالچه

آسیب‏های روحی و روانی‏ استمنا

ضعف حافظه و حواس ‏پرتی، اضطراب، منزوی شدن و گوشه‏ گیری، افسردگی، بی ‏نشاطی و لذت نبردن از زندگی، پرخاشگری، بداخلاقی و تندخویی، کسالت دائمی و ضعف اراده، احساس حقارت، عدم اعتماد به نفس، احساس گناه و عذاب وجدان بروندادهای روانی و روحی استمنا می باشد.

آسیب‏های اجتماعی‏ استمنا

ناسازگاری خانوادگی، بی ‏میل شدن به همسر و ازدواج، ناتوانی در ارتباط با جنس مخالف و همسر (استمنا بعد از ازدواج)، احساس طرد شدن، از بین رفتن عزّت، پاکی، شرافت و جایگاه اجتماعی، دیر ازدواج کردن و لذت نبردن از زندگی مشترک‏ از جمله آسیب های اجتماعی استمنا می باشد.

راه‏های رهایی از استمنا

اراده و خواست فرد، نقش کلیدی و محوری را در ترک استمنا ایفا می‏کند. درمان و چاره جویی خودارضایی باید منطبق بر خواست فرد باشد؛ زیرا تا وقتی که او نخواهد، می‏توان با قاطعیت گفت که درمان نخواهد شد.

سعی شود شکم به هنگام خواب، بیش از حد معمول پر نباشد.
از پوشیدن لباس‏های تنگ و چسبان اجتناب گردد.
از نگاه کردن به مناظر، فیلم‏ها و تصاویر تحریک کننده، خودداری شود.
یکی از راههای ترک استمنا این است که از شنیدن و خواندن مباحث و مطالب جنسی و حتی شوخی‏های تحریک‏ کننده و فکر کردن در این امور، دوری شود.
از راههای دیگر ترک استمنا این است که از خوردن مواد غذایی محرک، مانند خرما، پیاز، فلفل، تخم‏مرغ، گوشت قرمز و غذاهای پرچرب اجتناب و به میزان ضرورت اکتفا شود.
قبل از خواب مثانه تخلیه شود.
از نوشیدن افراط گونه آب و مایعات پرهیز شود (به خصوص شب‏ها و قبل از خوابیدن).
یکی دیگر از راههای ترک استمنا این است که از دست‏ورزی با اندام جنسی، باید اجتناب نمود و در هیچ شرایطی، نباید دست‏ورزی کرد!
هرگز نباید به رو خوابید.
به منظور تخلیه انرژی زاید بدن، به طور منظم و زیاد باید ورزش کرد.
برای اوقات فراغت خود، برنامه داشته باشید و آن را با مطالعه، ورزش، زیارت، عبادت و… پر کنید.
سعی کنید کمتر در مکانی خلوت و تنها و دور از نظر دیگران باشید.
هرگاه مورد هجوم افکار جنسی واقع شدید، باید بلافاصله از مکان خلوت و دور از نظر دیگران خارج شود و خود را به کاری سرگرم کند. در این زمینه گفت و گو با دوستان، مشارکت در برنامه های جمعی بسیار مفید است

گناه زنا بیشتر است یا استمنا

زنا و رابطه نامشروع دو جنس مخالف، یکی از مفاسد بزرگ اجتماعی است که باعث خسارت های جبران ناپذیر است به همین جهت اسلام آن ر ا حرام دانسته و با آن شدیداً مبارزه نموده است و در قرآن برای آن مجازات های سنگین تعیین شده است. استمنا نیز گناه بزرگی است که در روایات از آن نهی شده است. اما از آنجا که در آیات و روایات فقط اجازه تعزیر مرتکب این گناه را داده اند و مجازات معینی (حد) برای آن تعیین نشده است و نیز به دلایل دیگر می توان نتیجه گرفت که گناه زنا بیش از گناه استمناست.
حکم شرعی استمنا چیست

همه مراجع بالاتفاق معتقدند که استمنا عملی حرام است و تفاوتی در این نظریه وجود ندارد.

آیت‌الله سیستانی در توضیح این مطلب می‌افزایند: «استمنا کفاره ندارد و حکم آن این است که باید برای نماز و مانند آن غسل نماید و واجب است که توبه کند و از این کار دست بردارد.»
آیت‌الله فاضل‌لنکرانی بر قیدی تأکید داشته و می‌فرمایند: «اگر اطمينان دارد كه منی خارج شده، بايد غسل كند.»

همچنین همه فقها اجماعاً، استمنا را موجب بطلان روزه می‌دانند؛

چنان‌چه آیت‌الله خامنه‌ای می‌فرمایند: «استمنا مطلقاً حرام است و اگر منجر به خروج منی شود، موجب غسل جنابت هم می‌شود و اگر اين عمل در حال روزه در روز ماه رمضان صورت بگيرد، در حکم افطار عمدی با حرام است و اگر نماز و روزه را با حالت جنابت و بدون غسل و تيمم انجام دهد، نماز و روزه‌اش باطل و قضای آن‌ها واجب است.»