نکته طلایی قرآن برای فرار از بیماری‌ها

صد آنلاین | قرآن سفارش به پرهیز از زیاده‌روی در غذا و نوشیدنی داده است و به عنوان یکی از اصول مهم بهداشتی شناخته می‌شود.

کد خبر: ۱۵۷۶۵۶

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۴۰۴ - ۱۱:۱۰

به گزارش صد آنلاین، این رویکرد به بهبود سلامت و جلوگیری از ابتلا به بیماری‌ها کمک می‌کند و حتی مورد توجه پزشکان قرار گرفته است.

در پرسش و پاسخ پیش رو به بررسی نگاه قرآن کریم نسبت به غذا خوردن و راهکار سالم ماندن از بیماری ها خواهیم پرداخت.

پرسش:

اسلام برای مبتلا نشدن به بیماری ها چه دستوراتی دارد؟

پاسخ اجمالی:

آیه «کُلُوا وَ اشرَبُوا و لَاتُسرِفُوا» با وجود سادگی یکی از مهمترین دستورات بهداشتی است؛ چراکه سرچشمه بسیاری از بیماریها غذاهای اضافی است که در بدن انباشته می شود و منبعی مهم برای عفونت هاست. طبق روایات، معده خانه همه بیماریها است و امساک و پرهیز، سرآمد همه داروها است. همین دستور ساده اسلام بود که طبیب مسیحی را وادار کرد که به توجه عمیق دین اسلام به بهداشت و سلامت انسانها اعتراف کند.

پاسخ تفصیلی:

دستور «کُلُوا وَ اشرَبُوا و لَاتُسرِفُوا»(۱)؛ (بخورید و بیاشامید و اسراف نکنید) گرچه بسیار ساده به نظر می رسد، اما امروز ثابت شده است که یکی از مهمترین دستورات بهداشتی همین است؛ زیرا تحقیقات دانشمندان به این نتیجه رسیده که سرچشمه بسیاری از بیماریها، غذاهای اضافی است که به صورت جذب نشده در بدن انسان باقی می ماند، این مواد اضافی هم بار سنگینی است برای قلب و سایر دستگاه های بدن و هم منبع آماده ای است برای انواع عفونتها و بیماریها. لذا برای درمان بسیاری از بیماریها، نخستین گام همین است که این مواد مزاحم که در حقیقت زباله های تن انسان هستند، سوخته شوند و پاکسازی جسم عملی گردد.

عامل اصلی تشکیل این مواد مزاحم، اسراف و زیاده روی در تغذیه و به اصطلاح پرخوری است و راهی جز رعایت اعتدال در غذا نیست، مخصوصاً در عصر و زمان ما که بیماری های گوناگونی مانند بیماری قند، چربی خون، تصلّب شرائین(نوعی بیماری عروقی)، نارسائی های کبد و انواع سکته ها فراوان شده است افراط در تغذیه با توجه به عدم تحرک جسمانیِ کافی، یکی از عوامل اصلی محسوب می شود و برای از بین بردن این گونه بیماریها، راهی جز حرکت کافی و میانه روی در تغذیه نیست.

مفسّر بزرگ، مرحوم «طبرسی» در «مجمع البیان» مطلب جالبی نقل می کند که: «هارون الرشید طبیبی مسیحی داشت، که مهارت او در طب معروف بود، روزی این طبیب به یکی از دانشمندان اسلامی(۲) گفت: من در کتاب آسمانی شما چیزی از طب نمی یابم، در حالی که دانش مفید بر دو گونه است: علم ادیان، علم ابدان(و شما فقط علم ادیان را دارا هستید)

او در پاسخش چنین گفت: خداوند همه دستورات طبی را در نصف آیه از کتاب خویش آورده است: «کُلُوا وَ اشرَبُوا وَ لَاتُسرِفُوا» و پیامبر ما نیز طب را در این دستور خویش خلاصه کرده است: «اَلْمِعْدَةُ بَیتُ الأَدوَاءِ وَ الحَمیةُ رَأسُ کُلِّ دَوَاءٍ وَ اَعطِ کُلَّ بَدَنِ مَا عَوَّدتَهُ»؛ (معده، خانه همه بیماریها است و امساک و پرهیز، سرآمد همه داروها است و آنچه بدنت را به آن عادت داده ای [از عادات صحیح و مناسب] آن را از او دریغ مدار). طبیب مسیحی هنگامی که این سخن را شنید گفت: «ما ترک کتابکم و لانبیّکم لجالینوس طبّا»؛ (قرآنِ شما و پیامبرتان برای جالینوس [طبیب معروف] طبّی باقی نگذارده است).(۳) کسانی که این دستور را ساده می انگارند، خوب است در زندگی خود آن را بیازمایند تا به اهمیت و عمق آن آشنا شوند و معجزه رعایت این دستور را در سلامت جسم و تن خود ببیند.(۴)

پی نوشت:

(۱). سوره اعراف، آیه ۳۱.

(۲). مراد (علی بن حسین بن واقد) است.

(۳). مجمع البیان فی تفسیر القرآن، طبرسی، فضل بن حسن، انتشارات ناصر خسرو، تهران، ۱۳۷۲ شمسی، چاپ: سوم، ج ‏۴، ص ۶۳۹، (المعنی).

(۴). گردآوری از کتاب: اخلاق اسلامی در نهج البلاغه، مکارم شیرازی، ناصر، تهیه و تنظیم: اکبر خادم الذاکرین‏، نسل جوان‏، قم‏، ۱۳۸۵ شمسی، چاپ: اول، ج ۱، ص

۳۰۷

منبع: آیین رحمت - سایت دفتر آیت الله العظمی مکارم شیرازی.