چشم برزخی از دست رفته: داستان بلعم باعورا و پیروی از نفس

بلعم باعورا یکی از شخصیت‌های برجسته تاریخ بود که در زمان حضرت موسی (ع) زندگی می‌کرد. او فردی دانشمند، عابد و صاحب کرامت‌های خاص بود و چشمی برزخی داشت که می‌توانست دنیای ملکوتی را مشاهده کند. اما با این حال، به خاطر تبعیت از هوای نفس و اطاعت بی‌جا از همسرش، همه کرامات و قابلیت‌های خاص خود را از دست داد و شیطان او را فریب داد.

کد خبر: ۱۵۳۴۲۰

تاریخ: ۲۵ اسفند ۱۴۰۳ - ۲۰:۵۹

به گزارش صدآنلاین، این ماجرا درس بزرگی است که نشان می‌دهد چگونه پیروی از هوا و هوس‌های نفسانی می‌تواند باعث از دست دادن مقام‌های بلند معنوی و کرامت‌های الهی شود. پیامبر اسلام (ص) در این زمینه فرمودند: "هیچ معبودی نزد خداوند منفورتر از هوای نفس نیست."

پیروی از هوای نفس و پیامدهای آن

یکی از مهم‌ترین آیات قرآن در این زمینه، آیه‌ای است که به شرح حال کسانی پرداخته است که معبود خود را هوای نفس قرار داده‌اند. خداوند در این آیه می‌فرماید: "آیا دیدی کسی را که معبود خود را هوای نفس خویش قرار داده و خداوند او را با آگاهی گمراه ساخته است؟" این آیه اشاره به کسانی دارد که به دلیل پیروی از هوای نفس از حق منحرف می‌شوند.

حضرت علی (ع) نیز در سخنان خود درباره خطرات پیروی از هوای نفس هشدار داده‌اند و از آن به عنوان یکی از بزرگ‌ترین تهدیدات برای انسان یاد کرده‌اند. ایشان فرمودند: "ای مردم! هولناک‌ترین چیزی که از آن بر شما می‌ترسم دو چیز است: پیروی از هوای نفس و آرزوی دراز."

آرزو و طول الأمل؛ چرا انتخاب دنیا را به آخرت ترجیح می‌دهیم؟

حجت‌الاسلام علوی تهرانی با اشاره به این نکته که طول الأمل یا آرزوی دراز می‌تواند انسان را از توجه به آخرت و هدف اصلی زندگی غافل کند، توضیح دادند که به‌واسطه طول الأمل انسان‌ها زندگی دنیوی را ترجیح می‌دهند، در حالی‌که این زندگی موقت و فانی است. ایشان گفتند: "موقعیت انسان در دنیا موقعیت مسافر است و نباید فراموش کرد که هدف اصلی، رسیدن به آخرت و ملاقات با خداست."

به عقیده ایشان، طول الأمل در حقیقت آرزوهای غیرواقعی است که انسان‌ها برای رسیدن به خوشبختی و سعادت بدون فراهم آوردن مقدمات لازم، در دل دارند. پیامبر اسلام نیز در تعریفی از طول الأمل فرمودند: "طول الأمل، آرزوهایی است که تحقق آن‌ها بیش از طول عمر بشر زمان می‌برد!"

نتیجه‌گیری

ماجرای بلعم باعورا و درس‌هایی که از آن می‌توان آموخت، به ما یادآوری می‌کند که پیروی از هوای نفس می‌تواند انسان را از مسیر حقیقی زندگی دور کند و کرامت‌های الهی را از او بگیرد. همچنین، از این داستان می‌توان نتیجه گرفت که باید نسبت به دنیای موقت هوشیار بود و در انتخاب بین زندگی دنیوی و اخروی، زندگی واقعی و همیشگی را انتخاب کنیم.