عدل به معنای چیست؟/ جایگاه هر شخصی در این عالم مربوط به عمل کرد او در عالم قبل است

روایات ما به صورت تلویحی به این مطلب اشاره دارد که جایگاه هر شخصی در این عالم مربوط به عمل کرد او در عالم قبل است.

کد خبر: ۱۵۲۶۷۲

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۳:۰۵

به گزارش صد آنلاین، خانم زهرا باباپور، مدرس کلام اسلامی، روز گذشته در کرسی علمی با موضوع «رفع تناقضات عدل الهی»، در جمع طلاب مدرسه علمیه فاطمه الزهرا(سلام الله علیها) قائمشهر اظهار کرد: عدل به معنای مراعات کردن حقوق دیگران است، بر اساس این تعریف، عدالت و ظلم در سایه داشتن حق معنا پیدا می‌کند؛ عدالت الهی در دو مرحله از زندگی انسان ممکن است، یکی در مرحله اول خلق شدن انسان که در این مرحله امکان ندارد در حق کسی ظلم شود؛ چون قبل از خلقت کسی نبوده تا حقی داشته باشد و حق خود را طلب کند و مدعی شود هنگام خلقت حقش مراعات نشده و دیگری مرحله رشد کردن است که در این مرحله هم امکان ندارد خالق در حق کسی ظلم کند، چون همه مخلوق هستند و استقلالی ندارند.

خانم باباپور افزود: معنای دیگری هم برای عدل وجود دارد که به معنای قرار دادن هر چیزی در جای سزاوار خود است؛ بر اساس آن خدا هم در آغاز خلقت و هم پس از آن عادل بوده و هر چیزی را در جای خود قرار داده است؛ چرا که خداوند علاوه بر اینکه از سر لطف و کرامت و حکمتش بندگان را غرق نعمت کرده، بلکه برای آنان بر عهده خود حقوقی را تعیین کرده است.

وی در پاسخ به شبهات وجود نشانه از بی عدالتی در جهان از جمله وجود شرور، تفاوت بین موجودات، فقر و آفات، مصیبت‌ها و بلایای طبیعی، تولد انسان‌های دارای معلولیت و... اظهار کرد: عدم تناسبی که بین پاداش و عذاب اخروی با اعمال انسان در دنیا وجود دارد، مثلا کیفر قتل نفس، جاودان ماندن در جهنم است، یا اینکه پدر و مادر مرتکب ظلم و گناهی می‌شوند اما اثر آن تا نسل‌ها بین فرزندان باقی می‌ماند، تبعیض‌هایی که در احکام بین خانم و آقا وجود دارد، دادن یک سری کرامات و مقامات، علم و عصمت به برخی انسان‌ها، شاهد آن حدیث لولاک و مقام بسیار والایی است که خداوند برای پیامبر(صلی الله علیه و آله) و اهل بیت(علیهم السلام)، ایشان حتی قبل از ولادتشان در نظر گرفتند و ... از جمله مواردی است که موجب شک در صفت عدالت خداوند می‌شود.

سپس خانم فاطمه ذکریایی بیان کرد: عدل به معنای قرار دادن هرچیز در جایگاه خود است؛ در عالم تفاوت وجود دارد نه تبعیض، تفاوت در نظام خلقت بر اساس قاعده عقلی رقم خورده و لازمه هر وجودی است که متناسب با خلقت خود در جایگاهش قرار بگیرد؛ لازمه خلقت انسان اختیار او است و انسان با ظرفیت وجودی بالایی که دارد باید دارای اختیار باشد تا بتواند این کمالات را کسب نماید اگر کسی با سوء استفاده از اختیار خود باعث ایجاد شری برای دیگران شود به معنای بی عدالتی خداوند نیست و خدای رحمن با توجه به شرایط افراد از آنها طلب می کند؛ البته لازم به ذکر است روایات ما به صورت تلویحی به این مطلب اشاره دارد که جایگاه هر شخصی در این عالم مربوط به عمل کرد او در عالم قبل است./ حوزه