یادداشت

پدیده بی اخلاقی اجتماعی در جامعه امروز از مترو و اتوبوس گرفته تا فوتبال و سیاست | چرا نگران نیستیم!

صد آنلاین | علی بدیع روزنامه نگار مستقل در یادداشتی برای صد آنلاین نوشت : در روزگاری که با مصائب اقتصادی و سفره های خالی و یا کوچک شده اکثریت مردم روبرو هستیم ، مشکلات فرهنگی در روابط اجتماعی مردم بیش از پیش به چشم می اید و به گونه ای شده که فقر فرهنگی که متاثر از شرایط اقتصادی است بیش از فقر مادی نمایان می باشد و این مسئله از نظر نگارنده پدیده غالب امروز کشور می باشد که زمینه ساز بیشعوری فرهنگی و بی اخلاقی اجتماعی در روابط عادی و روزمره مردم شده است .

کد خبر: ۱۵۰۵۹۱

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ - ۲۰:۰۴

به گزارش صد آنلاین، علی بدیع روزنامه نگار مستقل در یادداشتی برای صد آنلاین نوشت : در روزگاری که با مصائب اقتصادی و سفره های خالی و یا کوچک شده اکثریت مردم روبرو هستیم ، مشکلات فرهنگی در روابط اجتماعی مردم بیش از پیش به چشم می اید و به گونه ای شده که فقر فرهنگی که متاثر از شرایط اقتصادی است بیش از فقر مادی نمایان می باشد و این مسئله از نظر نگارنده پدیده غالب امروز کشور می باشد که زمینه ساز بی فرهنگی و بی اخلاقی اجتماعی در روابط عادی و روزمره مردم شده است .

در این مجال اندک قصد اینست که مصداقی و با کلامی ساده و عامه پسند به بعضی از موارد این پدیده تاسف بار اجتماعی در راستای رسالت قلم پرداخته شود بدون آنکه نه سیاه نمایی کاذب باشد و نه خدای ناکرده توهین به فرد یا گروهی متصور شود و با این تلنگر شاید بتوانیم کمی از این پدیده شوم عبور کنیم .

۱ . در جامعه شهری شاید مترو و اتوبوس جدا از اینکه در حمل و نقل عمومی به سهولت مورد استفاده قرار می گیرد می تواند مهم‌ترین عامل ارتباطات مردمی در یک اجتماع کوچک باشد که از هر قشری در آن حضور دارد ( بجز مسئولین ) ، حالا در این اجتماع کوچک بجای آنکه شاهد دوستی ها و محبتهای مقطعی باشیم ( که در گذشته بودیم ) متاسفانه شاهد این پدیده شوم هستیم مثال کوچک آن اینکه اکثر مسافرین پس از سوار شدن ، دیگران را به بهانه جا نبودن ، از سوار شدن منع می کنند یعنی خودخواهی محض چرا که برای او به هر شکلی جا هست ولی برای دیگران نه و یا اینکه چه در مترو و چه در اتوبوس بسیاری همان درب ورودی تجمع کرده و امکان استفاده دیگران را سلب می کنند و تازه قیافه حق به جانب هم می گیرند و …

۲ . متاسفانه چند سالی است در دنیای سیاسیون و مسئولان کشور شاهد ادبیات بسیار سخیف و دور از شأن یک مسئول هستیم و بعضا این پدیده در میان این قشر هم دیده می شود مثلا چندی قبل ، یکی از نمایندگان به اصطلاح مجلس در حالیکه مشروح جلسه و مذاکرات مجلس بصورت زنده از رادیو و تلویزیون در حال پخش بود ، چنان الفاظ رکیک و زشت و ناپسندی در حین صحبتهای خود بکار برد که هم نشان از نفوذ این پدیده بر این فرد و امثال او بود و هم اثبات اینکه چنین افراد کوچولو و با آرا چند درصدی حتی اگر جایگاه بزرگی را تصاحب بکنند ، باز به بزرگی شخصیتی نخواهند رسید.

۳ . زمانی ورزش نماد پاکی روح و جسم بود ، ولی همین پدیده شوم و تبعات منفی آن به بسیاری از رشته های ورزشی سرایت کرده است ، هنوز زمان زیادی نگذشته که مربی تیم فوتبال لیگ برتری پس از باخت ، مربی تیم حریف را در حضور تلویزیون های داخلی و خارجی به باد شدیدترین توهین های ناموسی و بی حیایی گرفت و یا تماشاگران زن و مرد ! ، خانواده دروازه‌بان تیم ملی را به جرم انتقال او از باشگاهی به باشگاه دیگر ، اماج تهمت و افترا قرار دادند ، هرچند که چنین رفتارهایی را حتی در رشته های سنتی و پهلوانی مانند کشتی هم شاهد هستیم .

۴ . در شرایط موجود و نامساعد ترافیکی در سطح شهرها و شلوغی خیابان‌ها ، رفتار غالب مصداق عینی همین پدیده می باشد . از ورود موتور سواران به پیاده راهها و رفتار ناشایست بسیاری از آنها گرفته تا رانندگان خودروهایی که انگار راهنمای چپ و راست زدن کسر شأن برایشان دارد و بی توجه به دیگران و بی ملاحظه بودن به توقف در هرکجا ، موارد بسیار کوچکی از این پدیده غیر فرهنگی و غیر اخلاقی در رفتارهای ترافیکی افراد جامعه امروز ماست .

۵ . نکته دیگری در این باب که متاسفانه بسیار ملموس شده و سرآغاز بسیاری از مشکلات در روابط اجتماعی است ولی بیش از اندازه ساده و راحت می باشد اینست که تشکر و سپاسگزاری و همچنین پوزش و عذرخواهی در امور کوچک و بزرگ در بسیاری از افراد جامعه رخت بربسته و جالب و تاسف بارتر اینکه در کوچه و برزن شاهد هستیم یک گفتگو ساده مانند بحث در مورد پارک خودرو ، به فحش و ناسزا و از آن بالاتر در بعضی اوقات به درگیری فیزیکی منتهی می شود که تبعات منفی مختلفی را به دنبال دارد و این هم نمونه دیگری از این بی فرهنگی و بی اخلاقی اجتماعی است .

۶ . آیتم بسیار مهم و قابل تامل که بسیار شایع شده و هر کس بر اساس دیدگاه خود انرا تحلیل می کند اینست که فردی یا گروهی اعتقادات خود را در هر زمینه ای بالاتر از دیگران بدانند و سعی بر تحمیل آن داشته باشند و یا پوشش خود را به هر شکل کامل تر و بهتر از دیگران بدانند! فرهنگ خود را جدای از دیگران متجلی بپندارند، شهر و روستای خود را برتر بشمارند و . . . و این خودخواهی و خودبینی و بزرگ بینی قطعا در راستای این پدیده بوده و نهایتا به تهی شدن ختم خواهد شد .

۷ . موارد در خصوص این پدیده در مشاغل مختلف بسیار است ، ولی بصورت بسیار خلاصه می توان اشاره کرد به قاضی دادگاهی که در دو پرونده کاملا متشابه بین شاکی و متشاکی تبعیض قائل می شود ، معلمی که متعهد به تدریس در کلاس نیست و طوری رفتار می کند که شاگردان به اجبار از او به عنوان معلم خصوصی بهره ببرند ، پزشکی که جدای از هزینه های قانونی درمان ، مبالغ هنگفت زیرمیزی می گیرد ، دکتر داروسازی که حق فنی نسخه را به همراه پول دارو و سود آن از بیمار می گیرد ولی متعهد به توجیه بیمار در خصوص مصرف دارو نیست ، روزنامه نگار و خبرنگاری که از واقعیت ها فرار می کند و یا بدتر اینکه خلاف واقع را جلوه دهد و با مردم بخاطر منافع و ارتباطات خودش صادق نیست و راننده تاکسی که زیر باران حاضر به حضور سرخط نیست و دنبال مسافر دربستی می گردد و دهها و صدهها مورد اینچنین و . . .

در خاتمه به نظر می اید همه مطالب ذکر شده در فرمایش مولا علی ع قرار می گیرد که به زیبایی هرچه تمام تر برای هر انسان آزاده و شرافتمند با هر دین و مذهب و تفکر و نگرش فرمودند آنچه برای خود می پسندی برای دیگران هم بپسند و سپس مهم تر از توصیه اول ادامه می دهند که آنچه برای خود نمی پسندی برای دیگران هم نپسند ! و کاش ذره ای به این توصیه اجتماعی و اخلاقی بتوان عمل کرد .

در ابتدای ماه مبارک رمضان ، ماه ضیافت الهی و همچنین در آستانه سال نو خورشیدی قرار داریم ، قطعا حال اکثر مردم خوب نیست ولی می توان کمی دیگرانی را که نمی شناسیم دوست بداریم ، نه به خاطر آنها ، به خاطر خودمان ، خوبی حالمان و دریافت انرژی مثبت از جهان پیرامونمان ، و چه زیبا خواهد بود که هرکس بتواند حتی یک قدم هر آنچه اندک که از دستش برمی اید برای بهتر شدن این امور و گذر از این پدیده شوم و برای مردم و کشور و آینده ایران انجام دهد .