دعای عصر غیبت با متن کامل برای امام زمان(عج) + اهمیت

دعای عصر غیبت، دعایی جامع و کامل است که توسط نایب اول امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) به ابوعلی محمد بن همام دیکته شده و به‌عنوان دعایی ویژه برای منتظران آن حضرت شناخته می‌شود.

کد خبر: ۱۴۵۳۴۹

تاریخ: ۲۴ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۳:۰۷

به گزارش صدآنلاین، این دعا به‌ویژه در عصر غیبت، به منتظران امام مهدی (عج) کمک می‌کند تا راه و روش صحیح برای شایستگی یاری امام را بیابند و به رشد معنوی دست یابند. این دعا، علاوه بر جامعیت معنوی، برای حل مشکلات و برطرف کردن حاجات نیز به کار می‌آید.

متن دعای عصر غیبت:

اللّهُمَّ عَرِّفْنِی نَفْسَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی نَفْسَکَ لَمْ أَعْرِفْکَ وَ لَمْ أَعْرِفْ رَسُولَکَ؛ اللّهُمَّ عَرِّفْنِی رَسُولَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی رَسُولَکَ لَمْ أَعْرِفْ حُجَّتَکَ؛ اللّهُمَّ عَرِّفْنِی حُجَّتَکَ فَإِنَّکَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِی حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ دِینِی.

بار الها! خودت را به من بشناسان؛ زیرا اگر تو خودت را به من نشناسانی، نه خودت را خواهم شناخت و نه رسولت را. خداوندا؛ فرستاده‌ات را به من بشناسان، که اگر او را به من نشناسانی، حجّتت را نخواهم شناخت. بار الها! حجّتت را به من بشناسان، که اگر او را به من نشناسانی، از دینم منحرف و گمراه خواهم شد.

اللّهُمَّ لَا تُمِتْنِی مِیتَهً جَاهِلِیَّهً وَ لَا تُزِغْ قَلْبِی بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنِی. اللّهُمَّ فَکَمَا هَدَیْتَنِی لِوَلَایَهِ مَنْ فَرَضْتَ عَلَیَّ طَاعَتَهُ، مِنْ ولایَهِ وُلَاهِ أَمْرِکَ بَعْدَ رَسُولِکَ صَلَوَاتُکَ‌عَلَیْهِ‌وَآلِهِ، حَتَّی وَالَیْتُ وُلَاهَ أَمْرِکَ، أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ علیَّ‌بن‌ابی‌طالبٍ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ وَ عَلِیّاً وَ مُحَمَّداً وَ جَعْفَراً وَ مُوسَى وَ عَلِیّاً وَ مُحَمَّداً وَ عَلِیّاً وَ الْحَسَنَ وَ الْحُجَّةَ الْقَائِمَ الْمَهْدِیَّ صَلَوَاتُکَ‌عَلَیْهِمْ‌أَجْمَعِینَ.

پروردگارا؛ همچنان که مرا به ولایت کسانی هدایت فرمودی که اطاعتشان بر من واجب است، یعنی ولایت امامان بعد از پیامبرت که درود تو بر ایشان باد، و من ولایت ایشان را به دل پذیرفتم که عبارتند از امیرالمؤمنین و امام حسن و امام حسین و امام علیِّ سجاد و امام محمّدِ باقر و امام جعفر صادق و امام موسی کاظم و امام علی‌بن‌موسی الرضا و امام محمّدِ جواد و امام علی هادی و امام حسن عسکری و حضرت حجت که درود تو بر همۀ ایشان باد.

اللّهُمَّ ثَبِّتْنِی عَلَى دِینِکَ وَ اسْتَعْمِلْنِی بِطَاعَتِکَ وَ لَیِّنْ قَلْبِی لِوَلِیِّ أَمْرِکَ وَ عَافِنِی مِمَّا امْتَحَنْتَ بِهِ خَلْقَکَ وَ ثَبِّتْنِی عَلَى طَاعَهِ وَلِیِّ أَمْرِکَ‏ الَّذِی سَتَرْتَهُ عَنْ خَلْقِکَ، وَ بِإِذْنِکَ غَابَ عَنْ بَرِیَّتِکَ وَ أَمْرَکَ یَنْتَظِرُ وَ أَنْتَ الْعَالِمُ غَیْرُ مُعَلَّمٍ بِالْوَقْتِ الَّذِی فِیهِ صَلَاحُ أَمْرِ وَلِیِّکَ فِی الْإِذْنِ لَهُ بِإِظْهَارِ أَمْرِهِ وَ کَشْفِ سِرِّهِ.

پروردگارا؛ پس مرا بر دین خودت ثابت‌قدم بدار. و در طاعتت به‌خدمت گیر و دلم را برای ولیّ امرت نرم و فرمان‌بردار گردان. و از آنچه که مخلوقات را به آن آزموده‌ای، مَعافم بدار. و در فرمانبرداری از ولیّ امرت استوارم قرار ده. همو که او را از چشم خلق پنهانش داشتی و به اذن تو از میان مردم غایب شده و منتظر فرمان تو است. و تو بی‌آن‌که کسی به تو آموخته باشد، دانا هستی به آن زمانی که صلاحیّت دارد به ولیّ امرت اجازه دهی تا امر سلطنت الهیّه را آشکار کند و پردۀ غیبت را از جمال خود بردارد.

فَصَبِّرْنِی عَلَى ذَلِکَ؛ حَتَّی لَا أُحِبَّ تَعْجِیلَ مَا أَخَّرْتَ وَ لَا تَأْخِیرَ مَا عَجَّلْتَ وَ لَا کَشْفَ ما سَتَرْتَ وَ لَا البَحْثَ عَمَّا کَتَمْتَ وَ لَا أُنَازِعَکَ فِی تَدْبِیرِکَ وَ لَا أَقُولَ «لِمَ وَ کَیْفَ وَ مَا بَالُ وَلِیِّ الْأَمْرِ لَا یَظْهَرُ وَ قَدِ امْتَلَأَتِ الْأَرْضُ مِنَ الْجَوْرِ» وَ أُفَوِّضُ أُمُورِی کُلَّهَا إِلَیْکَ.

پس به من صبر و شکیبایی عنایت فرما تا دوست نداشته باشم آنچه تو کُندی‌اش را می‌پسندی، زودتر انجام شود و آنچه تُندی‌اش را می‌پسندی، به‌تأخیر افتد و آشکارشدن چیزی که تو پنهان کرده‌ای و جستجو از چیزی که تو مخفی نگه داشته‌ای را نخواسته باشم. و در تصمیم‌گیری‌هایت با تو ستیزه و چون‌وچرا نکنم، و نگویم: زمین پر از ظلم و ستم شده است، پس چرا ولیّ امر ظهور نمی‌کند! بلکه تمام امور خویش را به تو واگذار نمایم.

اللّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ أَنْ تُرِیَنِی وَلِیَّ أَمْرِکَ ظَاهِراً نَافِذَ الْأَمْرِ مَعَ عِلْمِی بِأَنْ لَکَ السُّلْطَانَ وَ الْقُدْرَهَ وَ الْبُرْهَانَ وَ الْحُجَّهَ وَ الْمَشِیَّهَ وَ الْحَوْلَ وَ الْقُوَّهَ؛ فَافْعَلْ ذَلِکَ بِی وَ بِجَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ، حَتَّی نَنْظُرَ إِلَى وَلِیِّکَ صَلَوَاتُکَ‌عَلَیْهِ‌وَآلِهِ ظَاهِرَ الْمَقَالَهِ وَاضِحَ الدَّلَالَهِ هَادِیاً مِنَ الضَّلَالَهِ شَافِیاً مِنَ الْجَهَالَه