اگر علائم عفونت ادراری دارید بخوانید

صد آنلاین | آنتی‌بیوتیک‌هایی که برای درمان عفونت ادراری (UTI) استفاده می‌شوند همیشه مؤثر نیستند. دلایل آن عبارتند از مصرف ناهماهنگ آنتی بیوتیک ها یا قطع زودهنگام آن، داشتن سویه مقاوم به آنتی بیوتیک، نیاز به آنتی بیوتیک متفاوت یا داشتن عفونت ادراری مکرر.

کد خبر: ۱۴۲۱۹۸

تاریخ: ۰۹ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۱:۵۵

به گزارش صد آنلاین، داشتن علائم عفونت دستگاه ادراری (UTI) پس از مصرف آنتی بیوتیک ممکن است به این معنی باشد که آنتی بیوتیک ها به درستی مصرف نشده اند، شما دارای یک سویه مقاوم به آنتی بیوتیک هستید، آنتی بیوتیک دیگری مورد نیاز است یا عفونت جدیدی دارید.

برخی از افراد عفونت ادراری مزمن دارند که علیرغم درمان موثر آنتی بیوتیکی، اغلب عود می کند. برخی دیگر ممکن است برای یک "UTI" که در واقع UTI نبوده تحت درمان قرار گرفته باشند.

از دست دادن دوز یا قطع دارو

اگر به عفونت ادراری مبتلا شوید، پزشک دوره‌ای از آنتی‌بیوتیک‌ها را برای از بین بردن باکتری‌های عامل عفونت تجویز می‌کند. برای اثربخشی داروها، باید آنها را طبق دستور پزشک خود مصرف کنید.

دلیلی که باید این کار را انجام دهید این است که باکتری های مختلفی که باعث UTI می شوند از انواع مختلفی (سویه ها) تشکیل شده اند.

واریانت‌های اصلی معمولاً به آنتی‌بیوتیک‌های تجویز شده کاملاً حساس هستند، اما برخی از گونه‌های کمتر ممکن است تا حدی حساس (مقاوم) و از بین بردن آنها سخت‌تر باشد. اگر درمان را متوقف کنید، این باکتری‌های سخت‌تر شروع به تکثیر کرده و عفونت را دوباره ایجاد می‌کنند.

موضوع دیگر این است که آنتی بیوتیک ها نیمه عمر کوتاهی دارند (یعنی مدت زمانی که یک دارو در غلظت موثر در جریان خون باقی می ماند). اگر دوزها را نادیده بگیرید یا داروها را به طور متناقض مصرف کنید، غلظت آن می تواند به جایی برسد که کمتر قادر به کشتن باکتری ها باشد.

برای درمان صحیح عفونت ادراری، باید هر روز طبق دستور تجویز شده و در همان زمان ایده آل، آنتی بیوتیک ها را مصرف کنید، حتی اگر علائم شما برطرف شده باشد و احساس بهتری داشته باشید.

مقاومت آنتی بیوتیکی دارید

مقاومت آنتی بیوتیکی زمانی اتفاق می افتد که یک باکتری جهش یافته باشد و بتواند از اثرات داروی آنتی بیوتیکی فرار کند. یکی از دلایل اصلی این امر، پایبندی ضعیف به دارو است.

هنگامی که درمان را متوقف می‌کنید یا آنتی‌بیوتیک‌های خود را طبق دستور مصرف نمی‌کنید، جمعیت کوچک انواع مقاوم می‌تواند به سرعت تکثیر شود و به نوع اصلی تبدیل شود. پس از آن، نوع مقاوم می تواند از طریق رابطه جنسی به دیگران منتقل شود. و با هر گذر، مقاومت می تواند عمیق تر و عمیق تر شود و منجر به مقاومت چند دارویی شود.

افرادی که یک سویه مقاوم را انتخاب می‌کنند (که به آن مقاومت اکتسابی گفته می‌شود) ممکن است متوجه شوند که آنتی‌بیوتیک‌های تجویز شده برایشان مؤثر نیست که ممکن است حتی اگر قبلاً عفونت ادراری نداشته‌اند نیز اتفاق بیفتد.

در چنین مواردی، پزشک شما ممکن است درمان را تکرار کند یا یک آنتی بیوتیک قوی تر یا ترکیبی از آنتی بیوتیک ها را تجویز کند.

یا ممکن است آزمایش حساسیت ضد میکروبی (AST) را انجام دهند که در آن نمونه‌ای از باکتری شما در یک کشت رشد می‌کند تا ببیند به چه نوع آنتی‌بیوتیک‌هایی حساس است. این کار می تواند تضمین کند که موثرترین آنتی بیوتیک را دریافت کنید.

آنتی بیوتیک اشتباه تجویز شده است

طبق یک مطالعه در سال 2022، حدود نیمی از شرکت کنندگان در مطالعه مبتلا به UTI به آنتی بیوتیک تجویز شده برای آنها پاسخ ندادند. آنتی بیوتیک نامناسب به عنوان یکی از دلایل اصلی این امر ذکر شد.

تجویز آنتی بیوتیک اشتباه زمانی بیشتر اتفاق می افتد که یک ویروس، قارچ یا سویه باکتریایی کمتر رایج باعث عفونت ادراری شما شود. این ممکن است به مقاومت آنتی بیوتیکی نیز کمک کند.

اگر این اتفاق بیفتد، آزمایش ادرار و کشت ادرار برای تعیین میکروب ایجاد کننده عفونت ادراری و تغییر آنتی بیوتیک به آنتی بیوتیکی که میکروب خاص را می کشد، انجام می شود.

UTI مزمن دارید

برخی افراد بیشتر از دیگران به UTI مبتلا می شوند. این عفونت های مزمن (مداوم) اغلب می توانند سه بار یا بیشتر در سال علیرغم درمان موثر آنتی بیوتیکی عود کنند. مشکل این است که هر چه بیشتر عفونت ادراری عود کند و درمان شود، احتمال ایجاد مقاومت آنتی بیوتیکی بیشتر می شود.

علل شایع UTI مزمن عبارتند از:

رابطه جنسی: در طول رابطه جنسی، باکتری ها می توانند از طریق منفذی به نام مجرای ادرار وارد مجرای ادرار شوند که ادرار از طریق آن از بدن خارج می شود.

آناتومی: زنان در برابر عفونت های ادراری آسیب پذیرتر هستند زیرا مجرای ادرار کوتاه تری نسبت به مردان دارند. سایر افراد ممکن است مشکلاتی در شکل یا عملکرد دستگاه ادراری داشته باشند که باعث عفونت باکتریایی می شود.

یائسگی: کاهش سطح استروژن در دوران یائسگی می‌تواند باعث نازک شدن بافت‌های واژن شود و آن‌ها را در برابر عفونت آسیب‌پذیرتر کند. سپس عفونت می تواند به مجرای ادرار و مجاری ادراری گسترش یابد.

ژنتیک: برخی از مطالعات نشان داده اند که افراد خاصی با گیرنده های سلولی در دستگاه ادراری متولد می شوند که باکتری ها به راحتی به آنها می چسبند. این گیرنده‌ها معمولاً در خانواده‌ها ایجاد می‌شوند که نشان‌دهنده یک پیوند ژنتیکی است.

وقتی عفونت ادراری نیست

ممکن است احساس کنید که یک عفونت ادراری دارید در حالی که در واقع یک بیماری پزشکی دیگر دارید. حتی پزشکان ممکن است گاهی اوقات بر اساس علائم تصور کنند که شما یک عفونت ادراری دارید، اما گاهی متوجه می شوند که شما یک بیماری دیگر دارید که به آنتی بیوتیک ها پاسخ نمی دهد.

نمونه هایی از شرایطی که معمولاً UTI را تقلید می کنند عبارتند از:

مثانه بیش فعال (OAB)

سنگ کلیه

عفونت های مقاربتی مانند کلامیدیا ، سوزاک یا تبخال تناسلی

واژینیت

اندومتریوز

سیستیت بینابینی

برخی از سرطان ها مانند سرطان مثانه، کلیه، پروستات، آلت تناسلی ، واژن یا سرطان فرج

اگر آنتی بیوتیک ها علیرغم پایبندی بهینه و تایید AST که حساسیت به آنتی بیوتیک های موجود را تایید می کند نتوانستند علائم شما را برطرف کنند، ساکت نمانید و سعی نکنید با آن زندگی کنید. به دنبال یک ارزیابی جامع از یک متخصص اورولوژیست باشید که در شرایطی که بر دستگاه ادراری تأثیر می گذارد، تخصص دارد.

علائم عفونت ادراری در حال بهتر شدن است؟

هنگامی که علائم شما شروع به کاهش می کند، می دانید که UTI شما در حال بهبود است، مانند:

تکرر ادرار کمتر

درد کمتر (از جمله درد زیر شکم)

بوی شدید ادرار شروع به از بین رفتن می کند

تب یا لرز از بین می رود

منبع: سلامت نیوز