دلایل بلند کردن دست‌ها در دعا از منظر اسلامی

بالا بردن دست‌ها هنگام دعا، یکی از اعمال رایج در بسیاری از ادیان و فرهنگ‌هاست که دلایل مختلفی برای آن ذکر شده است. در اسلام، این عمل معنای خاصی دارد و در روایات و آموزه‌های مختلفی از ائمه معصومین (علیهم‌السلام) توضیح داده شده است.

کد خبر: ۱۳۶۳۰۰

تاریخ: ۱۱ دی ۱۴۰۳ - ۱۵:۵۷

به گزارش صدآنلاین، در ادامه به برخی از این دلایل پرداخته‌ایم.

دلایل بلند کردن دست‌ها هنگام دعا

خضوع و خشوع در برابر خداوند یکی از مهم‌ترین دلایل بالا بردن دست‌ها در دعا، نشان دادن خضوع و فروتنی در برابر خداوند است. این عمل به نوعی اعلام نیاز و درخواست از پروردگار است. وقتی فرد دست‌های خود را به سوی آسمان بلند می‌کند، به نوعی نشان می‌دهد که در برابر عظمت خداوند سر تسلیم فرود آورده است.

طلب رزق از آسمان در قرآن کریم آمده است که رزق انسان‌ها از آسمان نازل می‌شود (سوره ذاریات، آیه 22: "و در آسمان رزق شماست"). بر اساس این آیه، بلند کردن دست به سوی آسمان نشانگر درخواست از منبع اصلی رزق و روزی است.

رسم دعا و عبادت بلند کردن دست‌ها به هنگام دعا، نوعی عبادت و همچنین از آداب دعا به شمار می‌رود. این عمل به طور سنتی در بسیاری از عبادات و مناسک دینی مشاهده می‌شود و در دین اسلام نیز بر این موضوع تأکید شده است.

اجر و اجابت دعا پیامبر اسلام (صلى‌الله‌عليه‌وآله) فرموده‌اند که پروردگار از این که بنده‌اش دست‌ها را به سوی او بلند کند و سپس آنها را خالی بازگرداند، شرم می‌کند. این نشان‌دهنده این است که خداوند دعاهای بندگان خود را اجابت خواهد کرد.

دیدگاه‌های مختلف از ائمه معصومین درباره بلند کردن دست‌ها

حضرت علی (علیه‌السلام): حضرت علی (ع) در پاسخ به این سوال که چرا باید دست‌ها را به سوی آسمان بلند کرد، فرمودند: "به دلیل آیه‌ «و فی السما رزقکم و ما توعدون» (رزق شما در آسمان است)".

پیامبر اسلام (صلى‌الله‌عليه‌وآله): پیامبر اسلام در حدیثی فرموده‌اند: "خداوند بسیار با شرم و بخشنده است. او از این که بنده‌اش دست‌هایش را به سوی او بلند کند و آنها را خالی بازگرداند، شرم دارد".

امام صادق (علیه‌السلام): امام صادق (ع) در پاسخ به سوالی درباره چرا دست‌ها را هنگام دعا به آسمان می‌بریم، فرمودند: "خداوند به بندگانش دستور داده است که دست‌های خود را به سوی آسمان بلند کنند، زیرا آسمان محل نزول رزق است."

امام حسین (علیه‌السلام): امام حسین (ع) درباره بلند کردن دست‌ها هنگام دعا فرموده‌اند: "رسول خدا هنگام دعا دست‌هایش را به بالا می‌برد همانند مسکینی که غذا می‌طلبد."

آیا بالا بردن دست‌ها همیشه صحیح است؟

بلند کردن دست‌ها هنگام دعا در صورتی که انسان بداند که خداوند تنها در آسمان نیست و در همه جا حضور دارد، صحیح است. ولی اگر شخصی فکر کند که خداوند تنها در آسمان است و دست‌های خود را به سوی آسمان بلند کند، ممکن است اشتباه کند. امام صادق (ع) نیز در روایتی فرمودند که بلند کردن دست‌ها یا نگاه به آسمان نباید به گونه‌ای باشد که انسان از حالت اعتدال خارج شود.

بلند کردن دست‌ها هنگام دعا در اسلام به دلایل مختلفی از جمله خضوع، طلب رزق و نشان دادن نیاز به خداوند انجام می‌شود. این عمل در روایات اسلامی به عنوان یک آداب دعا مطرح شده است و پیامبر (صلى‌الله‌عليه‌وآله) و ائمه معصومین به اهمیت آن تأکید کرده‌اند. همچنین باید توجه داشت که این عمل نباید به گونه‌ای انجام شود که نشانه‌ای از جهل یا بدفهمی نسبت به حضور خداوند در همه جا باشد.