علائم مشکلات کیسه صفرا را بشناسید

صدآنلاین| کیسه صفرا یک عضو کوچک گلابی شکل در سمت راست بالای شکم شماست. کیسه صفرا شما صفرا را ذخیره و آزاد می کند تا به سیستم گوارش شما کمک کند تا چربی ها را تجزیه کند. شایع ترین مشکلی که ممکن است در کیسه صفرا ایجاد شود سنگ کیسه صفرا است. اگر بعد از خوردن وعده های غذایی چرب، تهوع، استفراغ، یرقان یا تب، درد سمت راست بالای شکم دارید ، با پزشک خود صحبت کنید.

کد خبر: ۱۲۵۹۸

تاریخ: ۰۴ ارديبهشت ۱۴۰۲ - ۱۴:۲۰

به گزارش صدآنلاین به نقل از کلیولندکلینیک، کیسه صفرا یک اندام کوچک گلابی شکل است که صفرا را ذخیره و آزاد می کند. صفرا مایعی است که کبد شما تولید می کند و به هضم چربی های غذایی که می خورید کمک می کند.

کیسه صفرا در کجا قرار دارد؟

کیسه صفرا در قسمت سمت راست بالای شکم قرار دارد. درست زیر کبد شما می نشیند.

عملکرد کیسه صفرا چیست؟

کیسه صفرا بخشی از سیستم گوارش شماست. وظیفه اصلی آن ذخیره صفرا است. صفرا به دستگاه گوارش شما کمک می کند تا چربی ها را تجزیه کند. صفرا مخلوطی از کلسترول، بیلی روبین و نمک های صفراوی است.

کیسه صفرا چگونه به سایر اندام ها کمک می کند؟

کیسه صفرا از طریق مجموعه ای از مجاری صفراوی به نام مجرای صفراوی به سایر قسمت های دستگاه گوارش شما متصل است. دستگاه صفراوی (که گاهی اوقات سیستم صفراوی یا درخت صفراوی نامیده می شود) یک سیستم لوله مانند است که صفرا را از کبد به روده کوچک می برد.

کیسه صفرا چه می کند؟

قبل از شروع غذا خوردن، کیسه صفرا پر از صفرا است. وقتی شروع به غذا خوردن می کنید، کیسه صفرا سیگنال هایی برای انقباض و فشار دادن صفرای ذخیره شده از طریق مجاری صفراوی دریافت می کند. صفرا در نهایت راه خود را به بزرگترین مجرای صفراوی شما یعنی مجرای صفراوی مشترک پیدا می کند. صفرا از طریق مجرای صفراوی مشترک به دوازدهه، اولین قسمت روده کوچک شما می رسد، جایی که با غذای منتظر هضم مخلوط می شود. بعد از خوردن غذا، کیسه صفرا خالی است و شبیه یک بادکنک تخلیه شده است و منتظر است دوباره پر شود.

مشکلات رایجی که بر کیسه صفرا تأثیر می گذارد چیست؟

شرایط متعددی می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در کیسه صفرا شود. شایع ترین بیماری سنگ کیسه صفرا است. سنگ های صفراوی معمولاً بی ضرر هستند اما گاهی اوقات می توانند منجر به بیماری شوند. مشکلات کیسه صفرا عبارتند از:

سنگ کیسه صفرا: سنگ کیسه صفرا اجسامی مانند سنگ ریزه ساخته شده از مواد صفراوی هستند که در کیسه صفرا یا مجاری صفراوی ایجاد می شوند. آنها می توانند به ریز دانه های شن تا به بزرگی توپ گلف باشند. آنها معمولا بی ضرر هستند اما می توانند باعث درد، حالت تهوع یا التهاب شوند.

کوله سیستیت: کوله سیستیت التهاب کیسه صفرا است. زمانی که سنگ کیسه صفرا مانع خروج صفرا از کیسه صفرا می شود، این اتفاق می افتد. کوله سیستیت باعث تب و درد می شود و معمولاً نیاز به جراحی دارد.

پانکراتیت سنگ کیسه صفرا: پانکراتیت سنگ کیسه صفرا التهاب پانکراس است. زمانی اتفاق می افتد که سنگ کیسه صفرا از مجرای صفراوی مشترک عبور می کند و مجرای پانکراس را در یک نقطه مشترک درست قبل از تخلیه به روده کوچک مسدود می کند.

سرطان کیسه صفرا: سرطان کیسه صفرا نادر است. ممکن است در ربع فوقانی راست شکم احساس درد کنید. اما احتمال بروز این درد به دلیل شرایط دیگری بسیار بیشتر است.

علائم مشکلات کیسه صفرا چیست؟

علائم مشکلات کیسه صفرا متفاوت است. برخی از افراد سنگ کیسه صفرا را احساس نمی کنند و یا حتی نمی دانند که سنگ کیسه صفرا دارند. اما اگر سنگ های صفراوی جریان صفرا را مسدود کنند، می توانند بر کیسه صفرا یا پانکراس شما تأثیر بگذارند. ممکن است علائم زیر را تجربه کنید:

درد بالای سمت راست شکم

درد در قسمت بالای شکم

درد سمت راست بالای شکم که به شانه راست یا پشت می سرد

درد بعد از خوردن غذای چرب

زردی (زردی پوست و سفیدی چشم)

حالت تهوع و استفراغ

تب

لرز

ادرار قهوه ای روشن یا مدفوع رنگ روشن

مشکلات کیسه صفرا چگونه درمان می شوند؟

اکثر مشکلات کیسه صفرا با برداشتن کیسه صفرا درمان می شوند. جراحی برای برداشتن کیسه صفرا کوله سیستکتومی نامیده می شود. کیسه صفرا یک اندام ضروری نیست؛ این بدان معناست که شما می توانید بدون کیسه صفرا یک زندگی عادی داشته باشید. زمانی که جراح کیسه صفرا شما را برمی دارد، صفرا به جای اینکه ابتدا در کیسه صفرا ذخیره شود، مستقیماً از مجاری صفراوی خارج می شود و وارد دستگاه گوارش شما می شود.

جراحان می توانند کوله سیستکتومی را به سه روش انجام دهند:

کوله سیستکتومی باز: با جراحی باز، جراح شما از طریق یک برش بزرگ عمل می کند. اگر کیسه صفرا شما به شدت ملتهب یا زخم شده باشد، جراح شما ممکن است کوله سیستکتومی باز انجام دهد.

کوله سیستکتومی لاپاراسکوپی: با جراحی لاپاراسکوپی، جراح شما از طریق چند برش کوچک عمل می کند. جراحی لاپاراسکوپی به طور کلی منجر به بهبودی سریع‌تر، درد کمتر و اسکارهای کوچک‌تر می‌شود. در بیشتر موارد، کوله سیستکتومی به روش لاپاراسکوپی انجام می شود.

کوله سیستکتومی رباتیک: این روش جدیدتر است و در تعداد کمی از مراکز موجود است.

کوله سیستیت چیست؟

به گزارش سلامت نیوز به نقل از کلیولند کلینیک، کوله سیستیت معمولاً زمانی ایجاد می شود که صفرا در کیسه صفرا گیر کرده و با باکتری عفونی شود. زمانی که سنگ های صفراوی جریان صفرا را از کیسه صفرا مسدود می کنند، صفرا به دام می افتد.

سنگ کیسه صفرا چیست و چگونه جریان صفرا را مسدود می کند؟

سنگ های صفراوی رسوبات سخت شده مایعات گوارشی هستند که در کیسه صفرا شما تشکیل می شوند و می توانند از یک دانه ریز شن تا یک توپ گلف متغیر باشند. آنها از سنگ های کلسترول یا رنگدانه تشکیل شده اند. سنگ های صفراوی ساخته شده از کلسترول به رنگ زرد متمایل به سبز هستند و شایع ترند. سنگ های رنگدانه عمدتاً از بیلی روبین ساخته می شوند، ماده ای که هنگام تجزیه گلبول های قرمز توسط کبد ایجاد می شود.

خود سنگ کیسه صفرا لزوما مشکلی ایجاد نمی کند. ممکن است سنگ های صفراوی در کیسه صفرا نشسته و هرگز شما را آزار ندهند و در این صورت نیازی به درمان ندارند. با این حال، سنگ های صفراوی که کیسه صفرا را ترک می کنند می توانند در مجاری شما گیر کنند. آنها جریان صفرا را از کیسه صفرا مسدود می کنند که باعث تجمع صفرا می شود. این اتفاقات باعث می شود که دیواره های کیسه صفرا ملتهب و متورم شوند و این می تواند منجر به عفونت باکتریایی صفرا شود. زندگی شما حتی ممکن است در خطر باشد مگر اینکه به دنبال کمک فوری پزشکی و جراحی باشید.

کیسه صفرا چگونه کار می کند؟

کیسه صفرا توسط یک لوله‌هایی که شبیه یک تنه درخت با شاخه‌ها هستند به کبد شما متصل می‌شود. مجاری یا "شاخه" های زیادی در داخل کبد شما وجود دارد. این شاخه های درخت به دو اندام اصلی درخت در کبد شما متصل می شوند که مجرای کبدی راست و چپ نامیده می شوند. این دو مجرا (مانند تنه درخت) با هم ادغام می شوند و مجرای کبدی مشترک شما را تشکیل می دهند.

یکی از "اندام درخت" اصلی که از مجرای مشترک کبدی خارج می شود، مجرای کیستیک نامیده می شود. مستقیماً به کیسه صفرا متصل می شود. مجرای مشترک کبدی، ادامه دارد اما نام آن به مجرای صفراوی مشترک تغییر می‌کند. مجرای صفراوی مشترک شما به قسمت دوازدهه روده کوچک تخلیه می شود.

صفرا، یک ماده مایع حل کننده چربی است که به طور مداوم توسط کبد شما ساخته می شود، از طریق سیستم مجرای عبور می کند و از دوازدهه وارد دستگاه گوارش شما می شود. هنگامی که غذا نمی خورید، یک ساختار دریچه ای در مجرای صفراوی مشترک و اتصال دوازدهه، که پاپیلای اصلی اثنی عشر نامیده می شود، معمولا بسته است. این به صفرا اجازه می دهد تا از طریق مجرای کیستیک به کیسه صفرا برگردد تا ذخیره شود. در حین صرف غذا، کیسه صفرا منقبض می‌شود و دریچه باز می‌شود و صفرای ذخیره‌شده را از کیسه صفرا خارج می‌کند، از طریق مجرای کیستیک و مجرای صفراوی مشترک را به داخل روده‌تان پایین می‌آورد. صفرا با غذای نیمه هضم شده مخلوط می شود و به تجزیه چربی در رژیم غذایی شما کمک می کند.

سنگ کیسه صفرا یا حتی لجن در کیسه صفرا می تواند این جریان طبیعی صفرا را مسدود کند و منجر به کوله سیستیت شود.

کوله سیستیت چقدر شایع است؟

تقریباً 120000 آمریکایی هر ساله برای کوله سیستیت حاد تحت درمان قرار می گیرند. زنان 60 درصد از این تعداد را تشکیل می دهند.

چه کسانی در خطر ابتلا به کوله سیستیت هستند؟

خطر ابتلای شما به کوله سیستیت در شما بیشتر است اگر موارد زیر را دارید:

سابقه خانوادگی سنگ کیسه صفرا داشته باشید

زن 50 ساله یا بیشتر هستید

مرد 60 ساله یا بیشتر هستید.

از رژیم غذایی سرشار از چربی و کلسترول استفاده کنید.

اضافه وزن/چاقی دارید.

دیابت داشته باشید.

در حال حاضر باردار هستید یا چندین بار بارداری داشته اید.

درمان جایگزین استروژن یا قرص های ضد بارداری مصرف می کنید.

به سرعت وزن کم کرده اید.

چه چیزی باعث کوله سیستیت می شود؟

کوله سیستیت معمولاً به دلیل سنگ های صفراوی ایجاد می شود که مجرای کیستیک شما را مسدود کرده است و از خروج صفرا از کیسه صفرا جلوگیری می کند. کیسه صفرا شما متورم می شود و ممکن است با باکتری عفونی شود. علل کمتر شایع عبارتند از مسدود شدن مجاری صفراوی به دلیل زخم، کاهش جریان خون به کیسه صفرا، تومورهایی که جریان صفرا را از کیسه صفرا مسدود می کنند یا عفونت های ویروسی که کیسه صفرا را ملتهب می کنند.

سنگ کیسه صفرا چیست؟

به گزارش سلامت نیوز به نقل از کلیولندکلینیک،‌ سنگ کیسه صفرا وضعیتی است که در آن سنگ کیسه صفرا وجود دارد. بسیاری از مردم به سنگ کلیه مبتلا هستند و آن را نمی دانند. سنگ کیسه صفرا لزوماً هیچ مشکلی برای شما ایجاد نخواهد کرد. اگر این کار را نکردند، می توانید آنها را تنها بگذارید. اما سنگ کیسه صفرا گاهی اوقات با ایجاد انسداد باعث ایجاد درد و التهاب در اندام های شما می شود. اگر درمان نشود، می تواند عوارض جدی ایجاد کند.

سنگ کیسه صفرا چقدر شایع است؟

سنگ کیسه صفرا در کشورهای توسعه یافته شایع است و حدود 10 درصد از بزرگسالان و 20 درصد از افراد بالای 65 سال را مبتلا می کند.

داشتن سنگ کیسه صفرا (کللیتیازیس) چه تاثیری بر بدن دارد؟

سنگ کیسه صفرا که به دهان کیسه صفرا می رود می تواند جریان صفرا را به داخل یا خارج کند. سنگ کیسه صفرا که راه خود را از کیسه صفرا خارج می کند و وارد مجاری صفراوی می شود می تواند جریان صفرا را از طریق مجاری مسدود کند و باعث می شود که صفرا به اندام های مجاور بازگردد. هنگامی که صفرا جمع می شود، باعث ایجاد فشار و درد در اندام ها و مجاری صفراوی شده و باعث التهاب می شود.

این می تواند منجر به عوارض مختلفی شود، از جمله:

بیماری کیسه صفرا: سنگ های صفراوی شایع ترین علت بیماری های کیسه صفرا هستند. هنگامی که آنها گیر می کنند، باعث می شوند صفرا به کیسه صفرا برگردد و باعث التهاب شود و می تواند به مرور زمان به کیسه صفرا آسیب طولانی مدت وارد کند، بافت ها را زخمی کند و از عملکرد آن جلوگیری کند. توقف جریان صفرا همچنین احتمال عفونت در کیسه صفرا را افزایش می دهد.

بیماری کبد: انسداد در هر نقطه از سیستم صفراوی می تواند باعث برگشت صفرا به کبد شده که باعث التهاب در کبد شما می شود که منجر به افزایش خطر عفونت و زخم طولانی مدت در طول زمان (سیروز) می شود. شما می توانید بدون کیسه صفرا زندگی کنید اما بدون کبد نه.

پانکراتیت سنگ کیسه صفرا: سنگ کیسه صفرا که مجرای پانکراس را مسدود می کند باعث التهاب در لوزالمعده شما می شود. مانند سایر اندام های شما، التهاب موقت باعث درد می شود و التهاب مزمن باعث آسیب طولانی مدت می شود که می تواند عملکرد اندام شما را متوقف کند.

کلانژیت. التهاب در مجاری صفراوی می تواند در کوتاه مدت منجر به عفونت و در درازمدت زخم شود. زخم در مجاری صفراوی شما باعث باریک شدن آنها می شود که جریان صفرا را محدود می کند. این اتفاق می تواند باعث مشکلات طولانی مدت جریان صفرا حتی پس از رفع انسداد شود.

زردی: صفرای پشتیبان به جریان خون شما نشت می کند و شما را بیمار می کند. صفرا حامل سمومی است که کبد شما از بدن شما فیلتر کرده است. محتوای بیلی روبین دارای رنگ زرد است که در سفیدی چشم شما قابل مشاهده خواهد بود.

سوء جذب: اگر صفرا نتواند به روده کوچک شما حرکت کند، ممکن است در تجزیه و جذب مواد مغذی غذا با مشکل مواجه شوید. صفرا به ویژه برای تجزیه چربی ها و جذب ویتامین های محلول در چربی در روده کوچک مهم است.

علت اصلی سنگ کیسه صفرا چیست؟

75 درصد از سنگ های صفراوی که پزشکان کشف می کنند از کلسترول اضافی تشکیل شده است. بنابراین، می‌توان گفت که داشتن کلسترول اضافی در خون، علت اصلی سنگ‌های صفراوی است. ممکن است به دلایل مختلفی کلسترول اضافی داشته باشید. برخی از شایع ترین دلایل عبارتند از اختلالات متابولیک، مانند چاقی و دیابت

کلسترول خون بالا منجر به محتوای کلسترول بالاتر در صفرا می شود. کبد شما کلسترول را از خون شما فیلتر می کند و قبل از فرستادن صفرا به کیسه صفرا، آن را به عنوان یک ماده زائد در صفرا رسوب می دهد. مواد شیمیایی موجود در صفرا (لستین و نمک های صفراوی) قرار است کلسترول را حل کنند. اما اگر مقدار زیادی از آن وجود داشته باشد، این مواد شیمیایی ممکن است کار خود را به خوبی انجام ندهند.

چه چیز دیگری باعث ایجاد سنگ کلیه می شود؟

عوامل دیگری که در ایجاد سنگ کیسه صفرا نقش دارند عبارتند از:

بیلی روبین اضافی: حدود 25 درصد از سنگ های صفراوی به جای کلسترول از بیلی روبین اضافی تشکیل شده اند. بیلی روبین یک محصول جانبی است که زمانی تولید می شود که کبد شما گلبول های قرمز را تجزیه می کند. برخی از اختلالات پزشکی می توانند باعث شوند کبد شما در حین انجام کار خود بیلی روبین اضافی تولید کند. برخی از این موارد عبارتند از: عفونت، اختلالات خونی و بیماری کبد.

رکود کیسه صفرا: روده کوچک شما به کیسه صفرا سیگنال می دهد که وقتی چربی برای هضم دارد صفرا را بفرستد. هنگامی که کیسه صفرا شما سالم است، منقبض می شود تا در صورت لزوم، صفرا را به طور موثر خارج کند. اما اگر کیسه صفرا به اندازه کافی منقبض نشود، ممکن است مقداری صفرا باقی بماند. این صفرا به تدریج به نوعی لجن در انتهای کیسه صفرا متمرکز می شود که سپس متبلور می شود.

چه کسانی سنگ کیسه صفرا می گیرند؟

هر کسی ممکن است به سنگ کیسه صفرا مبتلا شود، از جمله کودکان، اما بعد از 40 سالگی ابتلا به آن شایع تر است. این به این دلیل است که سنگ کیسه صفرا به تدریج رشد می کند. ممکن است 10 تا 20 سال طول بکشد تا سنگ های صفراوی به اندازه ای بزرگ شوند که باعث ایجاد انسداد شوند. آنها همچنین در زنان نسبت به مردان، با نسبت 3:1 شایع تر است. این به دلیل اثرات هورمون های زنانه است.

سایر عوامل خطر رایج عبارتند از:

بومی آمریکایی یا مکزیکی تبار: این افراد دارای مشخصات ژنتیکی سطوح بالاتر کلسترول هستند.

سندرم متابولیک: مجموعه ای از عوامل خطر متابولیک، از جمله اضافه وزن، تری گلیسیرید خون بالا و مقاومت به انسولین، در خطر ابتلا به سنگ های صفراوی کلسترولی نقش دارند.

چرا زنان بیشتر در معرض خطر ابتلا به سنگ کیسه صفرا هستند؟

استروژن کلسترول را افزایش می دهد و پروژسترون انقباضات کیسه صفرا را کند می کند. هر دو هورمون به ویژه در دوره های خاصی از زندگی باروری شما، مانند قاعدگی و بارداری، بالا هستند. هنگامی که سطح هورمون ها در یائسگی شروع به کاهش می کند، بسیاری از افراد از هورمون درمانی (HT) برای جایگزینی آنها استفاده می کنند که دوباره آنها را افزایش می دهد.

زنان و افرادی که در بدو تولد به آنها زن اختصاص داده شده است نیز بیشتر احتمال دارد چربی بدن خود را افزایش دهند و از دست بدهند. چربی بیش از حد بدن می تواند به کلسترول اضافی در خون شما تبدیل شود. چاقی باعث افزایش استروژن می شود. از طرفی کاهش وزن سریع اثری مشابه با افزایش وزن دارد. وقتی مقدار زیادی چربی بدن را به یکباره از دست می دهید، کلسترول غیرمعمول زیادی برای پردازش به کبد شما می فرستد که به صفرا می رسد.

اولین علائم ابتلا به سنگ کیسه صفرا چیست؟

شما متوجه سنگ های صفراوی خود نخواهید شد مگر اینکه در جایی گیر کرده و باعث انسداد شود. وقتی این اتفاق می‌افتد، معمول‌ترین علامت نوعی درد شکمی است که در ربع فوقانی راست شکم به نام قولنج صفراوی است. در دوره‌های یک تا چند ساعته، معمولاً بعد از یک وعده غذایی بزرگ یا غنی رخ می دهد. این زمانی است که کیسه صفرا منقبض می شود تا صفرا را برای هضم به روده کوچک شما بفرستد.

اگر گاه به گاه دوره های قولنج صفراوی دارید، به این معنی است که سنگ کیسه صفرا باعث انسداد نسبی می شود، اما تا زمانی که کیسه صفرا منقبض نشود، نمی توانید آن را احساس کنید. انقباض فشار را از طریق مجاری صفراوی وارد می‌کند و باعث می‌شود که وقتی با مقاومت مواجه می‌شود، این فشار در داخل ایجاد شود. این یک علامت هشدار است. هنگامی که انسداد شدیدتر شود، درد شما نیز شدیدتر خواهد بود.

درد سنگ کیسه صفرا چگونه است؟

درد کیسه صفرا اغلب در سمت راست بالای شکم، زیر قفسه سینه، جایی که کیسه صفرا قرار دارد، رخ می دهد. اما گاهی اوقات احساس می کنید که در شکم شما مبهم قرار گرفته است. درد همچنین می‌تواند در جای دیگری منتشر شود، اغلب به بازوی راست یا تیغه شانه شما. این درد به صورت درد شروع می‌شود و سپس در یک ساعت اول به‌طور پیوسته شدت آن افزایش می‌یابد قبل از اینکه دوباره فروکش کند.

با وجود نام، قولنج صفراوی "درد قولنجی" نیست، که تیز است و به صورت موجی ظاهر می شود. قوس آرام و ثابتی دارد و معمولاً کسل کننده اما شدید است. ممکن است شما را برای تسکین به اورژانس بیاورد. همچنین ممکن است متوجه شوید که قسمت بالای شکم سمت راست شما در لمس حساس است. قولنج صفراوی اغلب با حالت تهوع و استفراغ همراه است. به آن "حمله کیسه صفرا" نیز می گویند.

آیا سنگ کیسه صفرا علائم دیگری ایجاد می کند؟

وقتی سنگ کیسه صفرا باعث انسداد مداوم یا عفونت شود، علائم التهاب حاد را خواهید داشت.

این علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

درد مداوم

تب و لرز

شتاب ضربان قلب

همچنین ممکن است علائم تجمع صفرا در جریان خون خود را نشان دهید، مانند:

زردی

چشمهای گود رفته

ادرار تیره رنگ

سنگ کیسه صفرا چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر علائم کولیک صفراوی را تجربه می کنید، پزشک شما را با آزمایش خون و آزمایش های تصویربرداری بررسی می کند. آزمایش خون می تواند التهاب، عفونت یا زردی را تشخیص دهد. آن‌ها همچنین می‌توانند سرنخ‌هایی را به پزشک شما در مورد اینکه کدام اندام‌ها تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، ارائه دهند. آزمایش های تصویربرداری به یافتن منبع انسداد کمک می کند. آنها معمولاً با سونوگرافی شروع می شوند.

از چه آزمایشاتی برای تشخیص کللیتیازیس استفاده می شود؟

سونوگرافی: سونوگرافی شکم یک آزمایش ساده و غیر تهاجمی است که نیازی به آمادگی یا دارو ندارد. این معمولاً تمام چیزی است که برای یافتن سنگ های صفراوی لازم است. با این حال، مجرای صفراوی مشترک را به خوبی تجسم نمی کند. اگر پزشک شما مشکوک باشد که سنگ صفراوی در آن پنهان شده است، ممکن است نیاز داشته باشد از نوع دیگری از آزمایش تصویربرداری برای یافتن آن استفاده کند.

MRCP: کلانژیوپانکراتوگرافی رزونانس مغناطیسی (MRCP) نوعی MRI است که به طور خاص مجاری صفراوی را تجسم می کند. این غیر تهاجمی است و تصاویر بسیار واضحی از سیستم صفراوی شما از جمله مجرای صفراوی مشترک ایجاد می کند. پزشک ممکن است ابتدا از این آزمایش برای یافتن سنگ صفراوی مشکوک در آنجا استفاده کند. اما اگر از قبل کاملاً مطمئن باشند که سنگ وجود دارد، ممکن است آن را نادیده بگیرند و مستقیماً به یک ERCP بروند.

ERCP: ERCP مخفف کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد آندوسکوپی است. این آزمایش کمی تهاجمی‌تر است، اما برای یافتن سنگ‌های صفراوی مفید است، زیرا در صورت گیرکردن سنگ‌های صفراوی، می‌توان از آن برای خارج کردن آنها از مجاری نیز استفاده کرد. از ترکیبی از اشعه ایکس و آندوسکوپی استفاده می‌کند، به این معنی که یک دوربین کوچک در انتهای یک لوله بلند از گلو عبور می‌کند و به دستگاه گوارش فوقانی شما وارد می‌شود. (برای تسهیل این کار دارو دریافت خواهید کرد.)

هنگامی که دوربین (آندوسکوپی) به بالای روده کوچک شما می رسد، پزشک شما یک لوله کوچکتر دیگر را به داخل لوله اول می کشد تا به مجاری صفراوی شما برسد. آنها یک رنگ مخصوص را از طریق لوله تزریق می کنند و سپس در حین عبور رنگ از طریق مجاری، از اشعه ایکس تصویری ( فلوروسکوپی ) می گیرند. آنها می توانند ابزارهایی را از طریق لوله وارد کنند تا سنگ هایی را که پیدا می کنند خارج کنند.

آیا کللیتیازیس نیاز به جراحی دارد؟

اکثر افراد مبتلا به سنگ کیسه صفرا هرگز نیازی به درمان نخواهند داشت. اما اگر سنگ کیسه صفرا شما مشکل ایجاد کند، پزشک شما می خواهد آنها را خارج کند. معمولاً، آنها می خواهند تمام سنگ های صفراوی شما را از بین ببرند، حتی اگر تنها یکی از آنها در حال حاضر مشکل ایجاد کند. اگر انسداد یک بار اتفاق بیفتد، احتمالاً دوباره اتفاق می افتد. ریسک ارزش انتظار ندارد.

از آنجایی که هیچ راهی برای دسترسی به سنگ‌های داخل کیسه صفرا بدون برداشتن آن وجود ندارد، درمان استاندارد برای سنگ‌های صفراوی مشکل‌ساز، برداشتن کامل کیسه صفرا است. این یک جراحی جزئی است و شما می توانید بدون کیسه صفرا به خوبی زندگی کنید. اگر سنگ کیسه صفرا در مجاری صفراوی خود دارید، پزشک شما باید آن ها را نیز به طور جداگانه حذف کند.

آیا سنگ کیسه صفرا بدون جراحی از بین می رود؟

سنگ‌های صفراوی در مجاری صفراوی که گیر نکرده‌اند، می‌توانند با موفقیت از آن‌ها عبور کرده و وارد روده شما شوند. شما می توانید آنها را از طریق مدفوع خود دفع کنید. اما به طور کلی، شما نمی خواهید در وهله اول خطر ابتلا به سنگ کیسه صفرا در مجاری صفراوی خود را داشته باشید.

برخی از داروها وجود دارند که می توانند به از بین بردن سنگ های صفراوی کوچکتر کمک کنند. ماه ها طول می کشد تا کار کنند، بنابراین عملی ترین گزینه برای افرادی که علائم را تجربه می کنند نیستند. اما آنها یک جایگزین برای افرادی که ممکن است در وضعیت سلامتی ایمن برای جراحی نباشند، ارائه می دهند. همچنین ممکن است برای افرادی که سنگ کیسه صفرا دارند اما هنوز علائمی ندارند، عملی باشد.

سنگ کیسه صفرا چگونه دفع می شود؟

چند راه مختلف برای از بین بردن سنگ کیسه صفرا وجود دارد.

آندوسکوپی

سنگ های صفراوی در مجاری صفراوی توسط آندوسکوپی ( ERCP ) برداشته می شوند. این کار نیازی به برش ندارد. سنگ های صفراوی از طریق لوله بلندی که از گلوی شما عبور کرده است خارج می شوند. سنگ های کیسه صفرا با برداشتن کیسه صفرا (کوله سیستکتومی) برداشته می شوند. این کار را معمولاً می توان با لاپاراسکوپی، یک روش جراحی کم تهاجمی، انجام داد.

لاپاراسکوپی

کوله سیستکتومی لاپاراسکوپی از برش‌های کوچک در شکم استفاده می‌کند تا با کمک یک دوربین کوچک به نام لاپاراسکوپ عمل کند. جراح شما لاپاراسکوپ را از طریق یک سوراخ ریز وارد می کند و کیسه صفرا را از طریق دیگری خارج می کند. برش‌های کوچک‌تر درد بعد از عمل کمتر و زمان بهبودی سریع‌تری نسبت به جراحی‌های معمولی «باز» دارند.

جراحی باز

برخی از افراد ممکن است شرایط پیچیده تری داشته باشند که برای مدیریت آنها نیاز به جراحی باز است. اگر جراحی باز داشته باشید، پس از آن مدت طولانی تری در بیمارستان بستری خواهید بود و برای برش بزرگتر، دوره نقاهت طولانی تری در خانه خواهید داشت. برخی از کوله سیستکتومی های لاپاروسکوپی ممکن است نیاز به تبدیل به جراحی باز داشته باشند، اگر جراح شما در طول عمل با عوارضی مواجه شود.

عوارض جراحی سنگ کیسه صفرا چیست؟

پس از جراحی لاپاراسکوپی، ممکن است مقداری گاز و درد شکم داشته باشید . شما می توانید این را بعد از ERCP نیز تجربه کنید. هر دو روش، گاز را به اندام‌های شما پمپ می‌کنند تا آن‌ها را منبسط کرده و به بهتر نشان دادن آن‌ها در تصاویر کمک کند.عوارض حین عمل نادر است اما شامل خونریزی، عفونت و آسیب به اندام های مجاور است.

نقاهت جراحی سنگ کیسه صفرا چقدر است؟

اگر کوله سیستکتومی لاپاراسکوپی داشته باشید، می توانید ظرف 24 ساعت در خانه باشید. شما می توانید در عرض دو هفته بهبود پیدا کنید. اگر جراحی باز دارید، باید سه تا پنج روز بعد در بیمارستان بمانید. بهبودی شما در خانه شش تا هشت هفته خواهد بود. بعد از عمل ممکن است دو تا هشت هفته طول بکشد تا دستگاه گوارش شما تنظیم شود.

پانکراتیت سنگ کیسه صفرا چیست؟

به گزارش سلامت نیوز به نقل از کلیولند کلینیک، پانکراتیت حاد، یا التهاب لوزالمعده، علت های مختلفی دارد، اما علت اصلی آن سنگ های صفراوی است. پزشک شما پانکراتیت ناشی از سنگ کیسه صفرا را از سایر انواع پانکراتیت تشخیص می دهند، زیرا ماهیت بیماری، نحوه بروز آن و نحوه درمان آن متفاوت است.

در پانکراتیت سنگ کیسه صفرا، سنگ کیسه صفرا مجرای پانکراس را مسدود می کند. انسداد باعث التهاب می شود. برای رفع پانکراتیت سنگ کیسه صفرا، سنگ کیسه صفرا باید دفع یا برداشته شود.

پانکراس چیست؟

لوزالمعده عضوی در دستگاه گوارش شما است که آنزیم های گوارشی را برای کمک به تجزیه غذا می سازد. هنگامی که غذا برای هضم به روده کوچک شما می رسد، مواد شیمیایی به پانکراس شما سیگنال می دهند که این آنزیم ها را آزاد کند. لوزالمعده آنزیم ها را از طریق کانال کوچکی به نام مجرای پانکراس می رساند. مجرای پانکراس به مجرای بزرگ‌تری به نام مجرای صفراوی مشترک می سرد که آنزیم‌ها را همراه با صفرا از کبد و کیسه صفرا به بالای روده کوچک می‌رساند.

آیا پانکراتیت سنگ کیسه صفرا جدی است؟

بله. شما همیشه باید به دنبال درمان فوری برای پانکراتیت باشید. علائم شما ممکن است خفیف تا شدید باشد، اما هر چه بیشتر درمان نشود، شدیدتر می شوند. عوارض نیز با گذشت زمان جدی تر می شوند، به خصوص زمانی که مجاری صفراوی انسداد وجود داشته باشد. پانکراتیت پیچیده یا شدید می تواند تهدید کننده زندگی باشد.

سنگ کیسه صفرا شایع است، اما همیشه مشکلی ایجاد نمی کند. در ایالات متحده، تخمین زده می شود که 10 تا 15 درصد از مردم سنگ کیسه صفرا دارند، اما تنها 0.1 درصد از آنها پانکراتیت سنگ کیسه صفرا دارند. پانکراتیت حاد به طور کلی در حدود 4/4 درصد از افراد در ایالات متحده رخ می دهد سنگ های صفراوی حدود 35 درصد از این موارد را تشکیل می دهند.

سنگ کیسه صفرا چگونه باعث پانکراتیت می شود؟

لوزالمعده و کیسه صفرا توسط مجرای صفراوی مشترک به یکدیگر متصل هستند. معمولاً صفرا از کیسه صفرا از طریق مجرای صفراوی مشترک در مسیر خود به روده کوچک شما عبور می کند. اما اگر سنگ کیسه صفرا دارید، یکی از آنها نیز ممکن است از بین برود.

سنگ های کیسه صفرا وقتی کوچک هستند می توانند حرکت کنند، اما با گذشت زمان رشد می کنند زیرا صفرا جدید روی آنها می شویید. سنگ کیسه صفرا که پس از سفر می تواند در نهایت در یک مکان باریک گیر کند. سنگ کیسه صفرا می تواند مجرای پانکراس را با عبور از آن مسدود کند یا باعث انسداد در خارج از آن شود.

انسداد ممکن است به یکی از دو روش باعث پانکراتیت شود. یک نظریه این است که سنگ کیسه صفرا که مجرای صفراوی مشترک را در خارج از مجرای لوزالمعده مسدود می‌کند، ممکن است باعث شود صفرا به داخل لوزالمعده دفع شود. صفرا بسیار خورنده است و پانکراس را تحریک می کند.

نظریه دیگر این است که آنزیم های لوزالمعده وقتی لوزالمعده شما را به داخل آن برمی گردند، تحریک می کنند. این آنزیم‌ها که برای تجزیه پروتئین‌ها، کربوهیدرات‌ها و چربی‌ها در روده کوچک شما قرار دارند، بسیار خورنده هستند. روده کوچک شما یک پوشش مخاطی ضخیم برای محافظت از آن دارد، اما پانکراس شما اینطور نیست.

آنزیم های پانکراس معمولاً تا زمانی که به روده کوچک شما نرسند فعال نمی شوند. اما انسداد مجرای پانکراس ممکن است باعث ایجاد فشار زیادی در مجرا و پانکراس شود که فشار آنزیم ها را فعال کند.

مکانیسم هرچه که باشد، می دانیم که یک رابطه علت و معلولی بین سنگ های صفراوی در مجاری صفراوی و پانکراتیت حاد وجود دارد. هنگامی که برای درمان به بیمارستان می روید، برداشتن سنگ های صفراوی از مجاری صفراوی، پانکراتیت سنگ کیسه صفرا را تسکین می دهد.

علائم و نشانه های پانکراتیت سنگ کیسه صفرا چیست؟

علائم معمولی عبارتند از:

درد شدید شکم: ممکن است آن را در سمت چپ بالا، جایی که پانکراس شما قرار دارد، احساس کنید. ممکن است احساس تیز یا فشردگی در داخل شکم داشته باشید. همچنین ممکن است به سینه، شانه یا پشت شما تابش کند.

حالت تهوع و استفراغ

علائم پیشرفته تر می تواند شامل موارد زیر باشد:

شکم متورم

کم آبی بدن

ضربان قلب سریع

تنفس سریع یا تنگی نفس

فشار خون پایین

دمای پایین بدن

تب و لرز

زردی

عوارض احتمالی پانکراتیت سنگ کیسه صفرا چیست؟

اگر لوزالمعده شما در حالت التهاب حاد باقی بماند، بافت‌ها در نهایت شروع به زخم شدن و از دست دادن خون می‌کنند. این می تواند باعث از کار افتادن پانکراس شما شود. التهاب طولانی مدت همچنین باعث تجمع مایع در بافت های بین اندام های شما می شود (پریتونیت).

این مایع می تواند به سمت بالا در قفسه سینه پخش شود و به ریه ها و قلب شما فشار بیاورد. مایع انباشته شده حجم خون شما را کاهش می دهد و باعث کم آبی شدید می شود. این باعث می شود کلیه های شما مایع را در خود نگه دارند و در نهایت می تواند منجر به شوک هیپوولمیک شود.

سنگ کیسه صفرا گیر کرده در مجاری صفراوی باعث ایجاد مجموعه ای ثانویه از مشکلات برای اندام های متصل به مجرای صفراوی می شود. می تواند باعث برگشت صفرا به کبد و کیسه صفرا شود و باعث کوله سیستیت ثانویه (التهاب کیسه صفرا) و بیماری کبد شود. فشار در مجاری باعث می شود که مایعات گوارشی مانند صفرا به جریان خون شما نشت کند. انسداد همچنین می‌تواند باعث شود که باکتری‌های روده کوچک شما به داخل مجاری برگشته و منجر به عفونت ثانویه شود. اگر عفونت به جریان خون شما نشت کند، می تواند سیستمیک شود و منجر به شوک سپتیک شود.

سرطان کیسه صفرا چیست؟

سرطان کیسه صفرا زمانی رخ می دهد که سلول های بدخیم (سرطانی) در کیسه صفرا رشد می کنند. سرطان کیسه صفرا از درونی ترین لایه کیسه صفرا به نام لایه مخاطی شروع می شود و به بیرون گسترش می یابد. اغلب در مراحل اولیه علائم یا علائمی ایجاد نمی کند. در عوض، پزشکان اغلب سرطان را به طور تصادفی پس از جراحی کیسه صفرا پیدا می کنند.

میزان درمان سرطان کیسه صفرا اگر در مراحل اولیه باشد و پزشکان بتوانند با جراحی آن را برطرف کنند بسیار عالی است. متأسفانه، بیشتر افراد تا زمانی که سرطان به خارج از کیسه صفرا گسترش نیافته است، تشخیص داده نمی شود. درمان سرطان کیسه صفرا در این مرحله دشوار است.

سرطان کیسه صفرا در ایالات متحده نادر است و حدود 2 نفر از هر 100000 نفر را مبتلا می کند. در هند، ژاپن، کره، لهستان و برخی از کشورهای آمریکای جنوبی بیشتر رایج است. این کشورها دارای نرخ بالاتری از سنگ کیسه صفرا و سایر شرایطی هستند که از عوامل خطر سرطان کیسه صفرا هستند.

علائم سرطان کیسه صفرا چیست؟

تشخیص سرطان کیسه صفرا دشوار است زیرا علائم در مراحل اولیه ظاهر نمی شوند. هنگامی که علائم ظاهر می شوند، شبیه به شرایط رایج تر مانند سنگ کیسه صفرا یا انسداد مجرای صفراوی هستند.

علائم عبارتند از:

درد بالای شکم

پوست زرد شده و سفیدی چشمان شما زرد شده (یرقان)

توده ها در شکم

کاهش وزن غیر قابل توضیح

حالت تهوع و استفراغ

نفخ

تب

چه چیزی باعث سرطان کیسه صفرا می شود؟

سرطان کیسه صفرا زمانی اتفاق می‌افتد که سلول‌های سالم به سلول‌های بدخیم تبدیل می‌شوند که بدون کنترل رشد و تکثیر می‌شوند. این می تواند زمانی اتفاق بیفتد که تغییرات یا جهش هایی در ماده ژنتیکی وجود داشته باشد که به سلول های سالم می گوید چگونه رفتار کنند. با سرطان کیسه صفرا، این جهش های ژنتیکی در طول زمان رخ می دهد (اکتسابی است). شما آنها را از والدین بیولوژیکی خود به ارث نمی برید.

دانشمندان در وهله اول نمی دانند چه چیزی باعث می شود سلول ها به سلول های سرطانی تبدیل شوند. اما آنها چندین عامل را شناسایی کرده اند که ممکن است خطر شما را افزایش دهد.

سرطان کیسه صفرا در میان گروه های خاصی از جمله افرادی زیر شایع است:

زنان

سرخپوست آمریکایی، بومی آلاسکا یا مکزیکی-آمریکایی.

سن بالای 65 سال. (میانگین سن در هنگام تشخیص 72 سال است.)

سایر عوامل خطر عبارتند از:

سنگ کیسه صفرا یا سابقه سنگ کیسه صفرا

پولیپ کیسه صفرا

التهاب مزمن (طولانی مدت) کیسه صفرا (کوله سیستیت)

عفونت مزمن سالمونلا تیفی (باکتری که باعث تیفوئید می شود)

تجمع رسوبات کلسیم در کیسه صفرا

التهاب مزمن در مجاری صفراوی (کلانژیت اسکلروزان اولیه)

کیست در مجرای صفراوی مشترک (کیست کلدوک)

چاقی

همچنین ممکن است استعمال دخانیات و قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خاصی که برای تولید منسوجات و لاستیک ها استفاده می شوند، خطر ابتلا را افزایش دهد.

سرطان کیسه صفرا چگونه تشخیص داده می شود؟

از آنجایی که در مراحل اولیه به ندرت علائم یا علائمی وجود دارد، و این علائم شبیه به شرایط دیگر است، پزشکان اغلب سرطان کیسه صفرا را دیر تشخیص می دهند. آنها اغلب آن را کشف می کنند زیرا شما سنگ کیسه صفرا دارید یا نیاز به برداشتن کیسه صفرا دارید.

اگر پزشک شما مشکوک به سرطان کیسه صفرا باشد، شما را معاینه می کند و در مورد سابقه پزشکی شما می پرسد. سپس، آنها آزمایشاتی را انجام می دهند.

آزمایش‌ها ممکن است شامل آزمایش‌های آزمایشگاهی، روش‌های تصویربرداری و جراحی‌های جزئی باشد.

نمونه گیری

آزمایش‌های آزمایشگاهی موادی را در خون شما شناسایی می‌کنند که ممکن است نشانه‌های سرطان باشند.

تست عملکرد کبد : سطح مواد خاصی را که کبد شما آزاد می کند، اندازه گیری می کند، که ممکن است نشان دهد سرطان کیسه صفرا بر کبد شما تأثیر می گذارد.

سنجش آنتی ژن کارسینومبریونیک (CEA) : سطوح CEA، یک نشانگر تومور آزاد شده توسط سلول های سالم و سرطانی را اندازه گیری می کند. سطوح بالا ممکن است نشانه سرطان کیسه صفرا باشد.

سنجش CA 19-9 : سطوح تومور مارکر CA 19-9 را در خون شما اندازه گیری می کند. سطوح بالا می تواند نشان دهنده سرطان کیسه صفرا یا پانکراس باشد.

تصویربرداری

آزمایش های تصویربرداری به پزشکان اجازه می دهد تا به دنبال سرطان و علائم گسترش سرطان باشند.

سونوگرافی شکم: یک آزمایش تصویربرداری که از امواج صوتی برای ایجاد تصاویری از اندام های داخل شکم استفاده می کند. اگر سونوگرافی توده ای را که می تواند سرطان کیسه صفرا باشد تشخیص دهد، ممکن است به روش های تصویربرداری اضافی مانند سی تی اسکن یا ام آر آی نیاز داشته باشید.

سی تی اسکن (توموگرافی کامپیوتری): نوعی اشعه ایکس که تصاویر دقیقی از اندام های داخلی می گیرد.

MRI (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی): یک آزمایش تصویربرداری که از آهنربا، امواج رادیویی و کامپیوتر برای ایجاد تصاویری از داخل بدن شما استفاده می‌کند.

سونوگرافی آندوسکوپی: سونوگرافی که از ابزاری لوله مانند به نام آندوسکوپ برای ایجاد تصاویری از دستگاه گوارش شما استفاده می کند.

کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد آندوسکوپی (ERCP) : یک روش اشعه ایکس که از مجاری صفراوی شما عکس می گیرد. سرطان کیسه صفرا می تواند باعث باریک شدن این مجاری شود.

جراحی ها

روش های جراحی به پزشکان امکان دسترسی مستقیم به بافت حاوی سلول های سرطانی را می دهد.

بیوپسی: پزشک یک نمونه بافت را برمی دارد و آن را زیر میکروسکوپ از نظر سلول های سرطانی بررسی می کند. بیوپسی تنها راه برای تایید تشخیص سرطان کیسه صفرا است.

لاپاراسکوپی: پزشک یک لاپاروسکوپ (لوله ای نازک و روشن) را از طریق یک برش کوچک وارد شکم شما می کند تا به کیسه صفرا و بافت های مجاور شما نگاه کند. لاپاراسکوپی می تواند به پزشک شما کمک کند تا میزان گسترش سرطان را تعیین کند.

مراحل سرطان کیسه صفرا چیست؟

مرحله‌بندی سرطان بهپزشک شما امکان می‌دهد تشخیص دهد که آیا سرطان فراتر از محل اصلی (اولیه) گسترش یافته است ( متاستاز کرده است ). برای تعیین میزان گسترش سرطان، پزشک شما یک عدد (صفر تا چهار) را به سرطان شما اختصاص می دهد. هر چه این عدد بیشتر باشد، سرطان بیشتر در بدن شما پخش شده است.

مراحل سرطان کیسه صفرا عبارتند از:

مرحله 0: که به عنوان کارسینوم درجا نیز شناخته می شود سلول های غیر طبیعی و پیش سرطانی در لایه داخلی (مخاطی) کیسه صفرا قرار دارند.

مرحله 1 : سلول های سرطانی در لایه مخاطی قرار دارند و ممکن است به دیواره ماهیچه ای کیسه صفرا گسترش یابند.

مرحله 2 : سرطان فراتر از لایه ماهیچه ای به لایه های بافت همبند کیسه صفرا گسترش یافته است.

مرحله 3: سرطان به کبد یا اندام های مجاور یا به لایه خارجی (سروزال) کیسه صفرا و احتمالاً به غدد لنفاوی شما گسترش یافته است.

مرحله 4 : سرطان به بیش از سه غدد لنفاوی مجاور، رگ های خونی و یا به اندام های دور از کیسه صفرا گسترش یافته است.

سرطان کیسه صفرا از لایه داخلی کیسه صفرا به لایه های بیرونی گسترش می یابد. در نهایت، ممکن است به غدد لنفاوی یا اندام های مجاور مانند کبد و مجاری صفراوی گسترش یابد. سرطان متاستاتیک کیسه صفرا می تواند از طریق سیستم لنفاوی یا جریان خون به اندام های دیگر برود .

سرطان کیسه صفرا چگونه درمان می شود؟

مرحله سرطان بر اهداف درمان و درمان تأثیر می گذارد. در مراحل اولیه سرطان، هدف اغلب حذف سرطان است، بنابراین باز نمی گردد. اگر پیشرفته‌تر باشد، اهداف درمانی ممکن است شامل افزایش عمر و مدیریت علائم باشد.

درمان سرطان کیسه صفرا در مراحل اولیه

سرطان کیسه صفرا در مراحل اولیه که پزشک شما می تواند از طریق جراحی آن را حذف کند، بهترین نتایج درمانی را دارد.

جراحی : انکولوژیست ممکن است کیسه صفرا و بافت مجاور شما را بردارد ( کوله سیستکتومی ). اگر یک کوله سیستکتومی ساده انجام دهید، جراح فقط کیسه صفرا شما را برمی دارد. با کوله سیستکتومی طولانی، جراح سایر بافت های دارای سلول های سرطانی مانند غدد لنفاوی آسیب دیده یا بخشی از کبد شما را برمی دارد.

پرتودرمانی : این درمان از یک دستگاه خارج از بدن شما ( EBRT ) برای هدایت پرتو به سرطان شما استفاده می کند. تابش سلول های سرطانی را می کشد یا رشد تومور را کند می کند و در عین حال آسیب به سلول های سالم را به حداقل می رساند. ممکن است پس از جراحی برای از بین بردن سلول های سرطانی باقیمانده به این درمان نیاز داشته باشید. تابش همچنین می تواند علائم را تسکین دهد.

شیمی درمانی: شیمی درمانی از داروها برای کشتن سلول های سرطانی یا جلوگیری از تکثیر آنها استفاده می کند. مانند پرتو درمانی، شیمی درمانی ممکن است به از بین بردن سلول های سرطانی باقی مانده پس از جراحی کمک کند. پزشک شما ممکن است درمان های شیمی درمانی را در کنار پرتودرمانی توصیه کند.

درمان سرطان کیسه صفرا غیرقابل برداشت، عود کننده یا متاستاتیک

سرطان هایی که از طریق جراحی قابل برداشتن نیستند، عود کرده اند یا گسترش یافته اند (متاستاتیک) قابل درمان نیستند. درمان هایی مانند پرتودرمانی و شیمی درمانی سرطان را از بین نمی برند، اما می توانند علائم شما را بهبود بخشند و عمر شما را افزایش دهند. به طور مشابه، در حالی که جراحی ها نمی توانند سرطان را از بین ببرند، اگر تومورها در دستگاه گوارش شما انسداد ایجاد کنند، ممکن است به روش هایی برای تسکین علائم نیاز داشته باشید.

شما ممکن است واجد شرایط شرکت در یک کارآزمایی بالینی باشید. کارآزمایی بالینی مطالعه ای است که درمان های جدید و رویکردهای جدید را برای درمان های فعلی آزمایش می کند. درمان‌های کنونی سرطان کیسه صفرا که در آزمایش‌های بالینی آزمایش می‌شوند عبارتند از:

درمان هدفمند: درمانی که سلول های سرطانی حامل جهش های ژنی خاص را هدف قرار می دهد.

ایمونوتراپی: درمانی که سیستم ایمنی بدن شما را تقویت می کند، بنابراین بهتر می تواند سلول های سرطانی را شناسایی و از بین ببرد.

حساس کننده های پرتو : درمانی که سلول های سرطانی را نسبت به اثرات پرتودرمانی حساس تر می کند.

جراحی همیشه با خطراتی از جمله عفونت، عوارض ناشی از بیهوشی و لخته شدن خون همراه است که باید قبل از شروع درمان با پزشک خود در میان بگذارید.

همچنین مهم است که برای عوارض جانبی احتمالی شیمی درمانی و پرتودرمانی برنامه ریزی کنید. پیش بینی عوارض جانبی شما غیرممکن است زیرا پاسخ درمانی هر فرد متفاوت است. با این حال، پزشک شما می‌تواند عوارض جانبی احتمالی را که باید بر اساس برنامه درمانی خاص شما مراقب آن باشید، توضیح دهد.

میزان بقای سرطان کیسه صفرا چقدر است؟

پیش آگهی سرطان کیسه صفرا بد است زیرا معمولاً تا زمانی که پیشرفت نکرده باشد تشخیص داده نمی شود. تنها حدود 20 درصد از سرطان های کیسه صفرا در مراحل اولیه تشخیص داده می شوند. نرخ بقای پنج ساله برای افراد مبتلا به سرطان کیسه صفرا متاستاز 2٪ است. میزان بقا برای سرطان موضعی کیسه صفرا بسیار بالاتر است و 66٪ است